Η μπάλα στα… πόδια τους!

Μόνο με νίκη η ΑΕΛ στην Θεσσαλονίκη επί του Ηρακλή παίρνει το… εισιτήριο για την είσοδο στα πλέι οφ. Μπορεί όμως; Και πάνω από όλα, είναι το καλύτερο για την ομάδα;

Γράφει ο Μπάμπης Βασιλείου

Δύο φορές έχω γράψει χρονιά τέλος. Και τρίτη αν χρειαστεί θα το έγραφα. Κανένας δεν περίμενε σαφώς την “αυτοκτονία” της Λαμίας με τον Απόλλων Καλαμαριάς. Ο οποίος και πάλι… δούλεψε για την ΑΕΛ όπως και παλιότερα. Και το “χρονιά τέλος” αναφέρεται σε μία ομάδα που είχε όλα τα φόντα να φτάσει από μόνη της ψηλά και αντιθέτως κάνει τα πάντα για να τα καταστρέψει. Από την αρχή της χρονιάς.

Από την άλλη, κανένας μα κανένας δεν περίμενε να κάνουν τα πάντα και οι… αντίπαλοι των “βυσσινί” για να τους βάλουν στο παιχνίδι. Και εννοώ την Λαμία. Όμως μπορεί η ΑΕΛ να πάρει το διπλό στο Καυτατζόγλειο; Και αν ναι και μπει στα πλέι οφ τότε τι γίνεται; Να τα πάρουμε όμως με τη σειρά.

Πρώτα από όλα, το θέμα είναι το πως η ΑΕΛ φυσικά και μπορεί. Δεν παύει όμως να είναι η ομάδα που μόλις σήμερα πήρε την πρώτη της νίκη σε ντέρμπι σε μία Ζάκυνθο που βρίσκεται σε καθοδική πτώση. Από την άλλη είναι η ίδια η ομάδα που όταν τα ματς είναι κρίσιμα, φέτος τουλάχιστον… απογοητεύει.

Τρίτον το θέμα είναι και πως θα αγωνιστεί ο Ηρακλής. Ο οποίος ουσιαστικά… διαλέγει αντίπαλο. Αν χάσει θα έχει αντίπαλο την ΑΕΛ στα πλέι οφ. Αν νικήσει ή έρθει ισόπαλος τότε είναι η Λαμία. Όπως και να ΄χει. Οι παίκτες του Σούλη Παπαδόπουλου θα πάνε για την νίκη. Ωστόσο κάτι για το τέλος.

Δεν θεωρώ πως η είσοδος στα πλέι οφ θα ωφελήσει την ΑΕΛ. Πρέπει να διορθωθούν πολλά και δεν διορθώνονται τώρα. Από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο πράγμα. Οργανωμένα με σωστή φιλοσοφία και ενωμένοι οι πάντες. Ποιο από όλα αυτά έχει η ομάδα; Δεν πήρες την άνοδο με την είσοδο στα πλέι οφ. Παράταση… ζωής πήρες. Αυτό πρέπει να ξεκαθαριστεί.