Η “φανέλα”, τα κλειστά σκορ κι ο Ολλανδός Makkelie

Ο Κ. Νικολακόπουλος στέκεται μέσα από το blog του στο gazzetta σε δύο-τρία πράγματα ενόψει του μεγάλου αγώνα του Ολυμπιακού με την Μπεσίκτας.

Ο Ολυμπιακός παίζει απόψε με τον ισχυρότερο αντίπαλο που αντιμετώπισε τη φετινή σεζόν, την πρωταθλήτρια και φετινή πρωτοπόρο στην Τουρκία Μπεσίκτας. Ανεξάρτητα από το τι θα γίνει στα δύο παιχνίδια, η Μπεσίκτας είναι αντικειμενικά η καλύτερη ομάδα με την οποία έχει παίξει φέτος ο πρωταθλητής Ελλάδας.

Και μόνο από αυτό αντιλαμβάνεται ο καθένας τη δυσκολία της αποστολής του. Σε συνδυασμό με το ότι φέτος δεν αξιοποιεί όσο θα περίμενε κανείς το Καραϊσκάκη, αφού έχει ισοπαλίες με την Μπερ Σεβά, τη Γιάνγκ Μπόϊς  και την Οσμάνλισπορ, έχει χάσει από τον ΑΠΟΕΛ κι έχει κερδίσει μόνο την Αστάνα και την Αρόουκα, στην παράταση (2-1) κι αφού έχανε 0-1 στο 90λεπτο. Αν εξαιρέσεις το παιχνίδι με την Αστάνα (4-1), όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια ήταν…τόσο κλειστά στο σκορ (!): 0-0, 1-1, 0-0, 0-1…

Βέβαια, τώρα άλλαξε ο προπονητής, ο Βούζας πέφτει στα βαθιά κι ας περιμένουμε να δούμε αν έχει προλάβει να δώσει κάποιο άλλο στίγμα, σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο και πέρα από την εκ νέου ενεργοποίηση των Καμπιάσο, Μάριν, που πάντως να υπενθυμίσω ότι ήταν ενδεκαδάτοι στη μοναδική εντός έδρας ήττα του Ολυμπιακού, από τον ΑΠΟΕΛ.

Ο Ολυμπιακός, όμως, μπορεί να βρίσκεται σε μία λίγο ας την πούμε περίεργη κατάσταση αυτό τον καιρό, με τεράστια σκαμπανεβάσματα στα αποτελέσματα του, αλλαγή προπονητή κλπ, κλπ, όμως δεν παύει να είναι ένας σύλλογος με δυνατή φανέλα στην Ευρώπη, όπως δείχνει κι η θέση του στην κατάταξη της ΟΥΕΦΑ όπως αποτυπώνεται στη βαθμολογία της πενταετίας-είναι 26ος τώρα και γενικά τα τέσσερα τελευταία χρόνια κινείται σταθερά μεταξύ της 23ης και της 28ης θέσης, δηλαδή σε πολύ τιμητικό επίπεδο. Αντίθετα, η Μπεσίκτας είναι 50η, στην καλύτερη της θέση εδώ και πολλά χρόνια.

Για να είμαστε ρεαλιστές πρέπει ωστόσο να δούμε ότι οι Τούρκοι έχουν κάνει βήματα τα τρία τελευταία χρόνια, με συνέπεια να έχουν ξεπεράσει έστω κατά τι τον Ολυμπιακό στην άτυπη κατάταξη της τριετίας (32η αυτή, 35ος αυτός). Όμως, ακόμη κι όταν πρόπερσι πήγαν να κάνουν το για τα δικά τους δεδομένα μπαμ περνώντας στους 32 τη Λίβερπουλ, αποκλείστηκαν στους 16 από την Κλαμπ Μπριζ, παρότι μάλιστα στο πρώτο ματς, στο Βέλγιο, είχαν χάσει με 1-2, δηλαδή είχαν την…καλύτερη ήττα. Άρα, μπορεί τώρα η Μπεσίκτας να είναι σε καλύτερη κατάσταση, όμως στην Ευρώπη δεν μετράει περισσότερο από τον Ολυμπιακό.

Δεν κρύβω, πάντως, ότι μου έκανε εντύπωση ότι στη χθεσινή συνέντευξη τύπου του Σενιόλ Γκουνές οι Τούρκοι δημοσιογράφοι τον ρωτούσαν συνεχώς αν φοβάται τη διαιτησία. Μάλλον μας…τρόλαραν, αφού για το μόνο που δεν φημίζεται ο Ολυμπιακός είναι για εύνοια από την UEFA στη διαιτησία-μόλις τις προάλλες, στα δύο παιχνίδια του με μία άλλη τούρκικη ομάδα, την Οσμάνλισπορ, οι διαιτητές και των δύο αγώνων έπαιξαν καθαρά υπέρ των Τούρκων…

Επειδή λοιπόν οι γείτονες δεν είναι χαζοί, προφανέστατα το πάνε στη διαιτησία που είχαν στο Ντιναμό Κιέβου-Μπεσίκτας 6-0, τελευταία αγωνιστική του Τσάμπιονς Λιγκ, τότε που είχαν αποβληθεί δυο παίκτες του, εκ των οποίων ο ένας στο 1-0. Ο Ολυμπιακός, όμως, τι σχέση έχει με αυτό; Επειδή την έριξε τότε ο Σκοτσέζος διαιτητής την Μπεσίκτας, τώρα πρέπει να την σπρώξει ο Ολλανδός Makkelie;…

Παρεμπιπτόντως, ο Makkelie είχε κληθεί ακριβώς πριν ένα χρόνο κι είχε παίξει το φιλικό Τουρκίας-Σουηδίας 2-1, ενώ τον Αύγουστο σφύριξε το Γκρασχόπερς-Φενέρμπαχτσε 0-2. Και για την ιστορία, την Μπεσίκτας τελευταία φορά την έπαιξε Ολλανδός, ο Blom, στο Μπράγκα-Μπεσίκτας 0-2, με αποβολή του Μπαρμπόσα (μετέπειτα της ΑΕΚ) από το 29’, με το αποτέλεσμα στο 0-0.

Ο δε Makkelie μία φορά έπαιξε τον Ολυμπιακό, στο 2-2 με τη Ντνίπρο κι απέβαλλε με χαρακτηριστική ευκολία το Μιλιβόγεβιτς από το ξεκίνημα κιόλας του β΄ ημιχρόνου, με το σκορ 1-1…

Πηγή: gazzeta.gr