Ακόμα ένα έτος φτάνει στο τέλος του και δεν γίνεται να έχουμε παράπονο, αφού ήταν γεμάτο μπάσκετ.
Συγκεκριμένα η Euroleague έγινε πιο όμορφη, σκληρή και ενδιαφέρουσα από ποτέ και κατάφερε και συγκέντρωσε όση προσοχή μπορεί να είχε χάσει.
Οι ομάδες μπήκαν στα… δύσκολα χωρίς να έχουν απόλυτη επίγνωση που βαδίζουν, άπαντες σοκαρίστηκαν από τα πολλά παιχνίδια και οι «μάχες» και τα ντέρμπι διαδέχονταν το ένα το άλλο. Οι παίκτες κατάλαβαν ότι για να φτάσουν στο τέλος θα πρέπει να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους και έτσι έγινε.
Το Final 4 ήταν προγραμματισμένο να γίνει στην Κωνσταντινούπολη, μεγάλη κουβέντα άνοιξε για το πόσο ασφαλής θα νοιώθουν οι παίκτες σε μια χώρα, που χτυπήθηκε από ένα πολύ μεγάλο τρομοκρατικό χτύπημα πέρυσι την πρωτοχρονιά και ακόμα μια κουβέντα άνοιξε στους μπασκετικούς κύκλους.
Για άλλη μια φορά οι συζητήσεις που έγιναν δεν είχαν κάποια ιδιαίτερη… βάση και αυτό το έδειξε η συνέχεια.
Τα πάντα πήγαν εξαιρετικά, η διοργάνωση ήταν στο υψηλότερο επίπεδο και για ακόμα μια φορά το Final 4 φιλοξένησε τους κορυφαίους σε μια μοναδική γιορτή.
Οι μονομάχοι φόρεσαν τα καλά τους, βγήκαν στο παρκέ και με μάτι που γυαλίζει έπαιξαν τα… ρέστα τους σε μια διοργάνωση που γέμισε άπαντες τρομερές συγκινήσεις.
EUROLEAGUE 2017
Οι ομάδες την σεζόν που μας αφήνει πήραν μια πρώτη γεύση, προσπάθησαν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και να καταλάβουν τι τους πηγαίνει και τι όχι.
Το γεγονός που ξεχώρισε και συνεχίζει να απασχολεί την Ευρώπη είναι οι πολλοί και σοβαροί τραυματισμοί που χτύπησαν σχεδόν όλες τις ομάδες και έθεσαν διάφορα θέματα στο… τραπέζι των συζητήσεων χωρίς να αλλάξει κάτι δραματικά.
Οι ομάδες όφειλαν να βρουν τελικά λύσεις και να αντέξουν στον δύσκολο ανταγωνισμό.
Στα αγωνιστικά, αυτό για το οποίο παλεύουν όλοι πλέον στην κανονική διάρκεια της διοργάνωσης δεν είναι άλλο από το πλεονέκτημα έδρας. Οι νίκες δίνουν βαθμούς και οι βαθμοί ξεκαθαρίζουν το τοπίο στον βαθμολογικό πίνακα.
Η «μαγική» τετράδα που πέρυσι, μετά από 32 παιχνίδια, κατάφερε και πήρε το πλεονέκτημα έδρας ενόψει playoffs ήταν η Ρεάλ Μαδρίτης (23-7), η ΤΣΣΚΑ (22-8), ο Ολυμπιακός (19-11) και ο Παναθηναϊκός (19-11).
Αυτοί οι τέσσερις, με τις ελληνικές ομάδες να τα καταφέρνουν περίφημα, κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τις Νταρουσάφακα, Μπασκόνια, Εφές και Φενέρ αντίστοιχα.
Η μοναδική που κατάφερε και έκανε την έκπληξη και πήρε την πρόκριση, χωρίς να έχει πλεονέκτημα, ήταν η Φενέρμπαχτσε που σκούπισε τον Παναθηναϊκό και βρέθηκε να διεκδικεί το τρόπαιο μέσα στο σπίτι της.
Οι άλλοι τρεις κράτησαν το πλεονέκτημα τους, με τον Ολυμπιακό να είναι ο μοναδικός που πήγε την σειρά σε πέντε παιχνίδια και κατάφεραν και βρέθηκαν στο Final 4 του 2017.
Το Final 4 για ακόμα μια χρονιά, ο πιο μεγάλος στόχος όλων των ευρωπαϊκών ομάδων, η πιο μεγάλη επιθυμία του κάθε οπαδού έγινε πραγματικότητα για την Ρεάλ Μαδρίτης, την Φενέρμπαχτσε, τον Ολυμπιακό και την ΤΣΣΚΑ.
Αυτοί ήταν που πάλεψαν με την ψυχή τους, ξεπέρασαν κάθε εμπόδιο και έφτασαν λίγο πιο κοντά στην κορυφή.
Η 5άδα που κατάφερε και ξεχώρισε στην κανονική διάρκεια και τα playoffs είχε για ακόμα σεζόν… άρωμα Ελλάδας με τον Γιώργο Πρίντεζη τον φόργουορντ του Ολυμπιακού να καταφέρνει να βάζει το όνομα του μεταξύ των κορυφαίων, δίπλα σε εκείνα των Σέρχιο Γιουλ (Ρεάλ), Νάντο Ντε Κολό (ΤΣΣΚΑ Μόσχας), Μπόγκνταν Μπογκντάνοβιτς (Φενέρμπαχτσε), Εκπε Γιούντο (Φενέρμπαχτσε) και όλοι μαζί συμπλήρωσαν τους κορυφαίους.
Τη δεύτερη καλύτερη πεντάδα συνέθεσαν οι Μίλος Τεόντοσιτς (ΤΣΣΚΑ Μόσχας), Μπραντ Ουοναμέικερ (Νταρουσάφακα), Νικολό Μέλι (Μπάμπεργκ), Μπράιαντ Ντάνστον (Αναντολού Εφές) και Γκουστάβο Αγιόν (Ρεάλ Μαδρίτης).
Τα ζευγάρια του Final 4 για το 2017 ήταν η Φενέρμπαχτσε που κλήθηκε να αντιμετωπίσει την Ρεάλ Μαδρίτης στον πρώτο ημιτελικό και η ΤΣΣΚΑ Μόσχας τον Ολυμπιακό στον δεύτερο.
Οι Τούρκοι επικράτησαν σχετικά εύκολα με 84 – 75 και περίμεναν να δουν ποιος θα είναι ο αντίπαλος τους στον τελικό.
Εκεί έγινε για ακόμα μια φορά η ανατροπή και το φαβορί, που στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν οι Ρώσοι, ηττήθηκε από τον εξαιρετικό Ολυμπιακό, με τους «ερυθρόλευκους» να βρίσκονται σε ακόμα έναν μεγάλο τελικό.
Εκεί η έδρα «μίλησε», η Φενέρ ήταν καταιγιστική και πήρε εύκολα το πρώτο τρόπαιο της ιστορίας της με τελικό σκορ 80 – 64. O Ζέλικο Ομπράντοβιτς κατέκτησε την 9η Euroleague της ιστορίας του, οι Τούρκοι την πρώτη και τα πάντα έδειχναν μοναδικά για την ομάδα με τα… κίτρινα.
Για την ιστορία την τρίτη θέση κατέκτησε η ΤΣΣΚΑ Μόσχας που επικράτησε της Ρεάλ Μαδρίτης στον μικρό τελικό με 94 – 70. Καλύτερος και MVP του Final 4 βγήκε ο Γιούντο, που ήταν εξαιρετικός για την ομάδα του, ενώ ο Σέρχιο Γιουλ ήταν ο πρώτος σκόρερ.
Τα πανηγύρια και οι χαρές των Τούρκων φυσικά ήταν μοναδικά, αφού ήταν η πρώτη φορά που κατάφεραν και έφτασαν στην κορυφή της Ευρώπης και το έζησαν με την ψυχή τους.
Πλέον το 2017 μας αφήνει με τις 16 ομάδες ήδη να έχουν παίξει 15 αγωνιστικές από την νέα διοργάνωση και να συνεχίζουν να παλεύουν σκληρά σε κάθε αγώνα, γνωρίζοντας πλέον ότι τα λάθη πληρώνονται… ακριβά.
Ευχή όλων για το νέο έτος είναι να έχουμε ακόμα πιο χορταστικό θέαμα και υγεία σε όλους τους αθλητές.
OI ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟ 2017
Η Φένερμπαχτσε… έκατσε στον θρόνο της πρωταθλήτριας Ευρώπης μετά από μια πολύ μεγάλη και δύσκολη σεζόν, αλλά για να φτάσει εκεί υπήρξε δρόμος.
Σε αυτόν τον δρόμο κάποιοι κατάφεραν να ξεχωρίσουν περισσότερο από κάποιους άλλους.
Το gazzetta.gr καταγράφει όλους όσους κατάφεραν να ξεχωρίσουν σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες σε όλη την διάρκεια της διοργάνωσης. Κάποιοι πρωταγωνίστησαν χωρίς αντίκρυσμα για τις ομάδες τους, κάποιοι όλοι ήταν εξαιρετικά κρίσιμοι γι΄αυτές.
Όλοι πάντως κατάφεραν να ξεχωρίσουν σε μια διοργάνωση που πλέον δεν έχει αφήσει καθόλου χώρο για εκείνους που δεν μπορούν να ανταποκριθούν και οι κορυφαίοι μπορούν να νοιώθουν λίγο παραπάνω δικαιωμένοι και υπερήφανοι για την προσπάθεια τους.
Index Rating
Οι τρεις που κατάφεραν να… καπαρώσουν την κορυφή με τις εμφανίσεις τους και να βγουν στην πρώτη τριάδα της αξιολόγησης ήταν, ο Έκπε Γιούντο της Φενέρ με 20.68 κατά μέσο όρο, ο Κιθ Λάνγκφορντ με 21.82 σε λιγότερα παιχνίδια από τον Αμερικανό σέντερ και τρίτος ήταν ο Μπραντ Ουοναμέικερ με 17.65.
Πόντοι
Οι «καλαθομηχανές» της διοργάνωσης ήταν εκείνοι που… τράβηξαν το κουπί στο σκοράρισμα για την ομάδα τους και κατάφεραν να πάρουν μια ξεχωριστή πρωτιά.
Στην κορυφή δεν είναι άλλος από τον Κιθ Λάνγκφορντ της Ούνικς Καζάν με μέσο όρο με 21.75 πόντους κατά μέσο όρο, στην δεύτερη θέση τερμάτισε ο Ουοναμέικερ με την φανέλα της Νταρουσάφακα και στην τρίτη ο άτυχος της φετινής σεζόν ο Σέρχιο Γιουλ με 16.45 πόντους και πολλά καλάθια που «σκότωσαν» τους αντιπάλους του.
Ριμπάουντ
Σειρά έχουν εκείνοι που ασχολήθηκαν με τα… σκουπίδια. Στην τριάδα των πρώτων ριμπάουντερ της διοργάνωσης βρίσκουμε τον Τάιλερ Χάνεϊκατ της Εφές με 7.31 κατά μέσο όρο, στην δεύτερη θέση βρέθηκε ο MVP του Final 4, Εκπε Γιούντο της Φενέρ με 7.77 σε λιγότερα όμως παιχνίδια και στην τρίτη θέση βρέθηκε ο παίκτης της Μπασκόνια, Γιόχαν Βόιτμαν.
Ασίστ
Αφήνουμε τους… ψηλούς και πάμε στους… κοντούς της διοργάνωσης που φρόντισαν να… ταΐσουν τους συμπαίκτες τους.
Πρώτη θέση για τον αρχηγό του Ολυμπιακού και θρύλου της διοργάνωσης, Βασίλη Σπανούλη με 6.09 κατά μέσο όρο, στην δεύτερη θέση βρίσκουμε τον Μίλος Τεόντοσιτς με 6.79 και στην τρίτη θέση βρέθηκε ο γκαρντ της Εφές, Τόμας Ερτέλ.
Κλεψίματα
Και φτάνουμε στους… κλέφτες της διοργάνωσης. Την κορυφή στην τριάδα κατέκτησε ο ο Τσαρλς Τζένκινς του Ερυθρού Αστέρα με 2.07 ανά αγώνα, στην δεύτερη θέση σε ακόμα μια κατηγορία είναι ο Μπραντ Ουοναμέικερ της Νταρουσάφακα με 1.50, ενώ στην τρίτη είναι ο ηγέτης του Παναθηναϊκού, Νικ Καλάθης με 1.48 κλεψίματα ανά παιχνίδια.
Κοψίματα
Κλείνοντας τις κατηγορίες δεν μπορούσαμε να αφήσουμε απ’ έξω εκείνους που κυριάρχησαν στα μπλοκς. Ακόμα μια πρωτιά για τον Γιούντο με 2.19 ανά παιχνίδι, στην δεύτερη θέση βρέθηκε ο Άλεξ Τάιους της Γαλατάσαραϊ με 1.53 και στην τρίτη ο Μπράιν Ντάνστον της Εφές με 1.14.
*ΛΟΥΚΑ ΝΤΟΝΣΙΤΣ
* Μπορεί ο Λούκα Ντόνσιτς να μην βγήκε πρώτος σε κάποια κατηγορία στην περσινή Euroleague, αλλά σίγουρα το 2017 μπορεί να χαρακτηριστεί ως η χρονιά του. H απουσία του άτυχου Σέρχιο Γιουλ από το καλοκαίρι και μετά τον έχει κάνει απόλυτο πρωταγωνιστή στην ομάδα του και όχι μόνο και μόλις στα 18 του καταφέρνει κάθε αγωνιστική να γράφει μοναδική ιστορία.
Το μόνο που έχει μείνει είναι να… θαυμάζει ολόκληρη η μπασκετική Ευρώπη που μπορεί να φτάσει το παιδί θαύμα των Ισπανών και να τον χαρούμε όσο περισσότερο μπορούμε ίσως στην δεύτερη και τελευταία σεζόν του στο κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο.
