Θρυλικές μονομαχίες

Φάουλ. Τεχνικές ποινές. Και άλλα φάουλ. Κι άλλες τεχνικές ποινές. Πολύ «trash talking». Περισσότερα σκληρά φάουλ. Οι… «Jordan rules». Οι συμπλοκές ανάμεσα στους παίκτες. Οι ημικρανίες του Scottie Pippen. Το σπασμένο δάκτυλο του Isiah Thomas.

Η κόντρα των «Bad Boys» των Pistons με τους… ντελικάτους Bulls κουβάλησαν το ΝΒΑ για αρκετά χρόνια. Και αποτέλεσαν το καλύτερο «σχολείο» για τον Michael Jordan στον δρόμο για την ολοκλήρωσή του σαν παίκτη. Σήμερα θα δούμε το πρώτο μέρος αυτής της κόντρας, όταν οι Pistons ταπείνωναν συνεχώς τους νεαρούς Bulls

Η πρώτη μάχη

Στα πλέι-οφ του 1988 οι Pistons είχαν έναν ξεκάθαρο στόχο: Να αποκλείσουν τους Celtics του Larry Bird που αποτελούσαν κάτι σαν τη Νέμεσή τους. Πριν όμως κάνουν κάτι τέτοιο έπρεπε πρώτα να αποκλείσουν τους Bulls, που ήρθαν από το πουθενά να τους αντιμετωπίσουν στον δεύτερο γύρο των πλέι-οφ της Ανατολής. Ηγέτης αυτής της ομάδας ήταν ο Michael Jordan, ο οποίος μόλις είχε κερδίσει την αποδοχή όλων, αφού την σεζόν 1987/88 αναδείχτηκε MVP της κανονικής περιόδου, πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος, «Αμυντικός της χρονιάς» και MVP του All Star Game! Υπήρχε μία λεπτομέρεια βέβαια: Ηταν μόνος του.

Βλέποντας τον θρασύ νεαρό (24 ετών ήταν τότε ο Jordan), ο οποίος σε έναν αγώνα της κανονικής περιόδου τους είχε βάλει 59 πόντους, τα «Πιστόνια» πήραν μία απλή απόφαση: Θα του έκοβαν τις πτήσεις.

Στον πρώτο αγώνα της σειράς στο Detroit οι Pistons έδειξαν από νωρίς τις προθέσεις τους, κάνοντας τα πρώτα σκληρά φάουλ στον Jordan όποτε ο σταρ των Bulls εφορμούσε προς το καλάθι τους. Κατάφεραν μάλιστα να τον κρατήσουν μόλις στους 7 πόντους στο ημίχρονο και 29 συνολικά, παίρνοντας μία εύκολη νίκη με 93-82. Ο Jordan όμως θα απαντούσε άμεσα.

Στον δεύτερο αγώνα στο Detroit ο απόφοιτος του κολεγίου του North Carolina διέλυσε την άμυνα των Pistons με 36 πόντους και με την βοήθεια του Sam Vincent που σημείωσε 31 πόντους οδήγησε το Chicago στη νίκη με 105-95! Τότε όμως ήταν που οι Pistons αποφάσισαν να σοβαρευτούν.

Στον τρίτο αγώνα της σειράς στο Chicago τα «Πιστόνια» έδειξαν από νωρίς τις προθέσεις τους. Μόλις στο δεύτερο λεπτό του αγώνα ο Bill Laimbeer (ποιος άλλος;) έστησε ένα αντικανονικό σκριν, χτυπώντας δυνατά τον Jordan με το γόνατό του και χρεώθηκε με επιθετικό φάουλ. Την δουλειά του όμως την είχε κάνει, αφού ο «Air» εκνευρίστηκε και του όρμησε με γροθιές, χωρίς καμία να τον πετύχει, με αποτέλεσμα να δεχτεί τεχνική ποινή.

Ηταν τέτοιος ο εκνευρισμός του Jordan, που σημείωσε τους πρώτους του πόντους 6 λεπτά πριν την λήξη του ημιχρόνου! «Με έβγαλε εκτός ρυθμού αυτή η φάση και μαζί με εμένα όλη την ομάδα» παραδέχτηκε μετά το παιχνίδι ο Jordan, ο οποίος είχε μόλις 24 πόντους με 8/20 σουτ, βλέποντας την ομάδα του να χάνει με το βαρύ 101-79.

Στον τέταρτο αγώνα στο Chicago οι Pistons κατάφεραν για άλλη μία φορά να περιορίσουν την δράση του σταρ των Bulls, κρατώντας τον στους 23 πόντους με 11/22 σουτ. Μη έχοντας κάποιον παίκτη να στηριχτεί, αφού οι Scottie Pippen και Horace Grant ήταν ακόμα ρούκι και ανώριμοι, ο Jordan έζησε το ίδιο έργο, βλέποντας την ομάδα του να ηττάται με 96-77. Ο Isiah Thomas ήταν αυτός που «καθάρισε» το παιχνίδι στο τέλος, σημειώνοντας τους 9 από τους 19 πόντους του στο τελευταίο πεντάλεπτο του αγώνα, όταν οι Bulls μείωσαν την διαφορά στους 5 πόντους.

Ο πέμπτος αγώνας θα ήταν τυπικής διαδικασίας παρά τις προσπάθειες των «Ταύρων». Οι Pistons κέρδισαν σχετικά εύκολα με 102-95 και με 4-1 νίκες προκρίθηκαν στους τελικούς της Ανατολής. Για άλλο ένα παιχνίδι περιόρισαν τον Jordan (25 πόντοι), με τον Laimbeer να σημειώνει τους 13 από τους 19 πόντους του στο δεύτερο ημίχρονο. Η κόντρα όμως μόλις είχε αρχίσει.

The… Jordan rules

Την σεζόν 1988/89 και οι δύο ομάδες έκαναν τις αλλαγές τους προκειμένου να είναι έτοιμες. Οι Bulls έστειλαν τον Charles Oakley στους Knicks για χάρη του Bill Cartwright, προκειμένου να αποκτήσουν έναν σέντερ φόβητρο. Ταυτόχρονα, προώθησαν στην βασική πεντάδα τον Pippen και τον Horace Grant. Οι Pistons από την πλευρά τους έδωσαν τον πρώτο σκόρερ τους, Adrian Dantey, στους Mavericks για χάρη του πιο «σκληρού» και εξίσου καλού σκόρερ, Mark Aguirre. Όλα έμοιαζαν έτοιμα για μία μεγάλη μάχη. Και αυτό φάνηκε πριν ακόμα αρχίσουν τα πλέι-οφ!

Σε έναν από τους τελευταίους αγώνες της κανονικής περιόδου, ο Isiah Thomas θεώρησε σωστό να κάνει ένα σκληρό φάουλ στον Cartwright. Αυτό ήταν και το λάθος του, αφού μέσα σε μερικές στιγμές επικράτησε πανδαιμόνιο, με τους δύο παίκτες να ανταλλάσουν γροθιές και όλο τον πάγκο του Detroit να μπαίνει στο παρκέ για να κρατήσει τον Cartwright! Κατά την διάρκεια του τσακωμού μάλιστα ο Thomas υπέστη κάταγμα στο μικρό δάκτυλο του χεριού του! To κλίμα είχε ήδη διαμορφωθεί.

Σε όλα αυτά βέβαια ήρθε να προστεθεί και η φήμη που κυκλοφορούσε ότι οι Pistons είχαν ένα σχέδιο εξόντωσης του Jordan, τους λεγόμενους «Jordan rules». Ποτέ δεν το παραδέχτηκαν ανοιχτά, ωστόσο σαν φήμη υπήρχε. Η βασική αρχή ήταν απλώς να δίνονται συνεχώς βοήθειες στο μαρκάρισμά του. Και φυσικά όταν ο “Αέρινος” ετοιμαζόταν για μία από τις πτήσεις του, απλώς τον… προσγείωναν.

Αυτή τη φορά οι δύο ομάδες βρέθηκαν αντιμέτωπες στους τελικούς της Ανατολής. Οι Bulls είχαν αποκλείσει διαδοχικά με μειονέκτημα έδρας τους Cavaliers (με το περίφημο «The Shot» του Jordan) και τους Knicks, ενώ οι Pistons ήταν πιο ξεκούραστοι, αφού «σκούπισαν» διαδοχικά τους Celtics και τους Bucks.

Οι Bulls μπήκαν με φόρα στην σειρά, αλώνοντας το Detroit στο πρώτο παιχνίδι με 94-88. Ο Jordan είχε 32 πόντους, κρατώντας ταυτόχρονα τον Thomas στους 9 πόντους με 3/18 σουτ, ενώ πήρε βοήθεια και από τους συμπαίκτες του, με πρώτο τον Pippen που είχε 14 πόντους και 11 ριμπάουντ. Η δήλωση του Dennis Rodman των Pistons μετά το παιχνίδι ωστόσο έμοιαζε αρκετά ξεκάθαρη για τη συνέχεια: «Δεν μας κέρδισαν. Εμείς χάσαμε. Ισως ήταν καλό για εμάς γιατί θα προσγειωθούμε. Θα βγούμε στο παρκέ και θα σπάσουμε χέρια, πόδια ότι χρειαστεί. Δεν γίνεται να βρεθούμε κάτω με 2-0 στη σειρά».

Στον δεύτερο αγώνα δεν χρειάστηκε οι Pistons να σπάσουν… πόδια ή χέρια, ωστόσο τελικά κέρδισαν με το γνωστό τους σκληρό παιχνίδι με 100-91, φέρνοντας στα ίσα την σειρά χάρη στους 33 πόντους του Thomas, έναντι 27 του γριπωμένου Jordan, ο οποίος όμως θα έδινε την απάντησή του στον τρίτο αγώνα στο Chicago.

O «Air» πραγματοποίησε μία επική εμφάνιση, σημειώνοντας 17 από τους 46 πόντους του στην τέταρτη περίοδο και τους 12 από αυτούς στο τελευταίο τετράλεπτο του αγώνα, οδηγώντας το Chicago στη νίκη με 99-97. Για κερασάκι στην τούρτα μάλιστα έβαλε και το νικητήριο καλάθι. Οι Bulls ανέτρεψαν μία διαφορά 13 πόντων στα τελευταία έξι λεπτά του αγώνα για να φτάσουν στη νίκη σε ένα παιχνίδι με αρκετά πολλά σκληρά φάουλ, αλλά «μόλις» τέσσερις τεχνικές ποινές.

Οι Pistons κατάλαβαν ότι κάτι πρέπει να αλλάξουν στην στρατηγική τους. Και τότε έβαλαν μπροστά για τα καλά τους περίφημους «Jordan rules». Ο Rodman ήταν αυτός που μάρκαρε τον Jordan, με όλους τους υπόλοιπους να δίνουν βοήθειες συνέχεια. Αν ήταν να χάσουν οι Pistons θα έχαναν από τους υπόλοιπους παίκτες των Bulls. Με αυτή την στρατηγική τα «Πιστόνια» έφεραν τούμπα την σειρά. Πρώτα κέρδισαν μέσα στο Chicago με 86-80 κρατώντας τον Jordan στους 23 πόντους και μετά πήραν το πάνω χέρι στην σειρά κερδίζοντας στο Detroit με 94-85, με τον σταρ των Bulls να έχει μόλις 18 πόντους, αλλά και 9 ασίστ. Πλέον τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα για τους «Ταύρους». Και θα γινόντουσαν ακόμα χειρότερα στη συνέχεια.

Στον έκτο αγώνα της σειράς μέσα στο Chicago, το κλίμα στράβωσε από την αρχή. Μόλις στον πρώτο λεπτό του αγώνα ο Laimbeer έδωσε μία αγκωνιά στον Pippen, με αποτέλεσμα ο δεύτερος σκόρερ των Bulls να αποχωρίσει από το παιχνίδι, αφού έπαθε διάσειση. Χωρίς το alter ego του ο Jordan ήταν πλέον απελπιστικά μόνος. Παρόλα αυτά πάλεψε να φέρει την σειρά στα ίσα, έχοντας 32 πόντους και 13 ασίστ. Στο τέλος όμως οι Pistons κέρδισαν με 103-94 και με 4-2 νίκες προκρίθηκαν στους τελικούς του ΝΒΑ.

Μετά το παιχνίδι ο Ιδιοκτήτης των Bulls, Jerry Reinsdorf, αποκάλεσε «κακοποιό και γκάνγκστερ» τον Laimbeer για το χτύπημά του στον Pippen, ωστόσο ο Jordan φάνηκε πιο ψύχραιμος: «Θέλαμε απεγνωσμένα να προχωρήσουμε μέχρι τους τελικούς, αλλά το Detroit είναι σπουδαία ομάδα. Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως ήταν σπουδαία σειρά και πήραμε ένα καλό μάθημα. Δεν απαγορεύεται όμως να ονειρευόμαστε. Εγώ έτσι θα περάσω το καλοκαίρι μου, προσπαθώντας να ονειρευτώ την επόμενη χρονιά». Υπήρχε όμως πολύς δρόμος ακόμα.

Ο Phil Jackson και οι ημικρανίες…

Πριν την σεζόν 1989/90 οι Bulls αποφάσισαν να πάρουν μία απόφαση που έμελε να αλλάξει την ιστορία όχι μόνο της σειράς, αλλά και του ΝΒΑ. Προσέλαβαν για την θέση του προπονητή τον Phil Jackson. Η πρώτη κίνηση του «Ζεν Μάστερ» ήταν να προσπαθήσει να πείσει τον Jordan να αλλάξει ελαφρώς τον τρόπο παιχνιδιού του. Ακόμα όμως ήταν νωρίς για να τον πείσει.

Οι δύο ομάδες αποδείχτηκαν πιστές στο ραντεβού τους για άλλη μία σεζόν. Οι πρωταθλητές πλέον Pistons και πρώτοι στην κανονική περίοδο στην Ανατολή θα έβρισκαν τους τρίτους της Ανατολικής περιφέρειας Bulls στους τελικούς της Ανατολής.

Μόλις στον πρώτο αγώνα ανάμεσα στις δύο ομάδες φάνηκε ότι τα πράγματα δεν θα πήγαιναν καλά για τους Bulls. Κατά την διάρκεια της πρώτης περιόδου του παιχνιδιού ο Jordan προσπάθησε να κάνει μία από τις γνωστές του πτήσεις, ωστόσο μπροστά του βρέθηκαν τρεις παίκτες, οι Dennis Rodman, Vinnie Johnson και John Salley, πετώντας τον με δύναμη στο παρκέ.

Ο «Air» έμεινε για αρκετή ώρα στο έδαφος πριν σηκωθεί κουτσαίνοντας πιάνοντας τον αριστερό γοφό του. «Κάθε φορά που κάποιος έρχεται προς το καλάθι μας ξέρει ότι ίσως συμβεί κάτι τέτοιο. Απλώς όταν πρόκειται για τον Jordan όλοι δίνουν μεγαλύτερη προσοχή» δήλωσε χωρίς ίχνος λύπης ο Laimbeer μετά το παιχνίδι. Με τον σταρ των Bulls να υποφέρει οι Pistons κέρδισαν σχετικά εύκολα με 86-77, με τον Joe Dumars να σκοράρει 18 από τους 27 πόντους στο δεύτερο ημίχρονο, αφού ο Jordan πλέον δεν μπορούσε να τον μαρκάρει.

Στον δεύτερο αγώνα της σειράς, με τον Jordan να μην είναι 100% έτοιμος οι Pistons κέρδισαν ακόμα πιο εύκολα με 102-93, με τον Dumars αυτή τη φορά να έχει 31 πόντους, έναντι μόλις 20 του λαβωμένου Jordan. Μετά το παιχνίδι ο «Αέρινος» αποχώρησε χωρίς να κάνει δηλώσεις, αφού όμως πρώτα τα έψαλε στους συμπαίκτες του. «Είμαι λίγο καιρό εδώ, αλλά πρώτη φορά τον είδα τόσο εκνευρισμένο» δήλωσε μετά το παιχνίδι ο τότε ρούκι B.J Armstrong. Η σειρά πλέον μεταφερόταν στο Chicago.

Παίζοντας σε οικείο περιβάλλον ο Jordan ξέχασε τον τραυματισμό του και οδήγησε τους Bulls σε δύο σερί νίκες με 107-102 και 108-101, σκοράροντας 46 και 42 πόντους αντίστοιχα! Η διαφορά όμως ήταν ότι αυτή τη φορά είχε και βοήθεια. Στο τρίτο παιχνίδι της σειράς ο Pippen είχε 29 πόντους, ενώ στο τέταρτο όλη η βασική πεντάδα των «Ταύρων» είχε διψήφιο αριθμό πόντων σε «ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που είχαμε όλη την σεζόν» κατά τον ίδιο τον Jordan. Η σειρά βέβαια δεν είχε τελειώσει.

Στους δύο επόμενους αγώνες, στον πέμπτο στο Detroit και στον έκτο στο Chicago, οι δύο ομάδες έμειναν όρθιες στην έδρα τους, παίρνοντας εύκολες νίκες. Τα «Πιστόνια» πήραν το πάνω χέρι στη σειρά με τη νίκη τους με 97-83 στο πέμπτο παιχνίδι, με τον Dumars να έχει 20 πόντους και να κρατάει τον Jordan στους 22 πόντους με 7/19 σουτ και τον τεχνικό της ομάδας, Chuck Daly, να δηλώνει πως «όταν μαρκάρεις τον Jordan πρέπει απλώς να δουλεύεις, να ελπίζεις και να προσεύχεσαι και ο Joe τα κάνει και τα τρία»! Η απάντηση των Bulls ήρθε δύο μέρες αργότερα, αφού με τον Jordan να σημειώνει 20 από τους 29 πόντους του στο δεύτερο ημίχρονο έστειλαν την σειρά σε έβδομο παιχνίδι κερδίζοντας με το ευρύ 109-91.

Το τελευταίο παιχνίδι της σειράς σημαδεύτηκε από τις περίφημες ημικρανίες του Pippen. Ο δεύτερος καλύτερος παίκτης των «Ταύρων» παραπονέθηκε για έντονο πονοκέφαλο και θολή όραση, με αποτέλεσμα να έχει μόλις 1/10 σουτ στο παιχνίδι, αφήνοντας μόνο του να παλεύει τον Jordan που είχε 31 πόντους, 8 ριμπάουντ και 9 ασίστ. Δεν έφτανε όμως. Οδηγούμενοι από τον Thomas που άγγιξε το triple-double (21 πόντοι, 11 ασίστ, 8 ριμπάουντ) οι Pistons θα κέρδιζαν εύκολα με 93-74 και θα προκρίνονταν ξανά στους τελικούς του ΝΒΑ, στον δρόμο για το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημά τους. Μετά το τέλος του παιχνιδιού πολλοί κατηγόρησαν τον Pippen ότι έλεγε ψέμματα και ότι απλώς φοβόταν τους Pistons, ενώ κάποιοι άλλοι συνδύασαν τους πονοκεφάλους του με την αγκωνιά του Laimbeer έναν χρόνο νωρίτερα.

Όσοι όμως μπορούσαν να κοιτάξουν λίγο πιο μπροστά ήξεραν πως αυτά ήταν λεπτομέρειες και ότι η εποχή των Bulls δεν ήταν πολύ μακριά, αφού έδειχναν πλέον να ωριμάζουν σαν ομάδα. Αυτή όμως είναι μία άλλη ιστορία.

Πηγή:nba.sport24.gr