«Είχα αυτοπεποίθησή λόγω της σκληρής δουλειάς, των άξιων συμπαικτών μου, αλλά και πίστη ότι θα μπορούσαμε να πάρουμε εκδίκηση από τη Λίβερπουλ. Αλλωστε, το 2005 δεν είχα παίξει. Δεν θα ξεχάσω την ηρεμία του Κάρλο Αντσελότι που το προηγούμενο βράδυ μου είχε τονίσει: «Πίπο, στον τελικό θα σκοράρεις δύο γκολ. Είχα δει τους οπαδούς της Μίλαν να μας αποθεώνουν καθόλη τη διάρκεια της διαδρομής για το γήπεδο. Δε θα ξεχάσω το δεύτερο γκολ. Ο Κακά σήκωσε το κεφάλι, με είδε. Πόσο «μακρύ» ήταν αυτό το τέρμα. Ετρεξα, είδα τον Ρέινα να βγαίνει, αποφάσισα να ντριμπλάρω, τον απέφυγα και η μπάλα πήγαινε σιγά – σιγά στα δίχτυα. Είχα τρελαθεί από ευτυχία. Αναδείχθηκα MVP, έφαγα ελάχιστα, δεν κοιμήθηκα για δέκα ώρες. Δέκα χρόνια αργότερα και η μαγεία της Αθήνας είναι ακόμα στην καρδιά μου» τόνισε ο Ιντσάγκι στη Gazzetta dello Sport για τον μεγάλο τελικό με τη Λίβερπουλ!
