Εξακολουθεί να είναι η κόντρα προπονητών που σαγηνεύει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη τους Αγγλους. Εχουν μεγαλώσει και έχουν λατρέψει τις ατάκες δηλητήριο του ενός για τον άλλον, τις κόντρες τους που σχεδόν μονίμως έβγαζαν νικητή τον Μουρίνιο, αλλά και την προσπάθεια του Βενγκέρ να ανατρέψει αυτή την παράδοση.
Το ντέρμπι του Σαββάτου ανάμεσα στην Αρσεναλ και τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για μία ακόμη χρονιά δεν θα κρίνει τίποτα. Εχει περάσει η εποχή που αυτή η αναμέτρηση έκρινε τίτλους. Ηταν η δεκαετία που οι Αγγλοι λάτρευαν να βλέπουν τις μονομαχίες του Σερ Αλεξ με τον Βενγκέρ. Τότε που στα πρώτα χρόνια του Βενγκέρ ο Σερ Αλεξ είχε πάρει τέσσερα πρωταθλήματα και ο Αλσατός τρία, ένα εκ των οποίων αήττητος.
Η εποχή της σύγκρουσης του Κιν με τον Βιεϊρά, του Ανρί με τον Φαν Νίστελρόι, του Μπέργκαμπ και του Γκιγκς και τόσων άλλων έχει περάσει προ πολλού. Τα πετροδόλαρα των Αράβων, τα ρούβλια του Αμπράμοβιτς και τα μεγάλα λάθη του Βενγκέρ, έχουν μετατρέψει την Αρσεναλ σε ομάδα κομπάρσο στην Πρέμιερ, που επί της ουσίας δεν διεκδικεί τον τίτλο παρά μόνο την τετράδα, εδώ και μία δεκαετία.
Αλλά μακριά από την διεκδίκηση του τίτλου είναι τα τελευταία χρόνια, από τότε που αποσύρθηκε ο Σερ Αλεξ και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Πέρυσι ο Μουρίνιο έζησε… τον μήνα του μέλιτος, ήρθε και η επιτυχία στο Europa League και ουδείς πρόσεξε ότι ούτε αυτός κατάφερε έστω να διεκδικήσει, όχι να πάρει το πρωτάθλημα. Φέτος τα μέλια τέλειωσαν νωρίς. Στην πρώτη στραβή στο πρώτο κακό από άποψη θεάματος ματς πέφτει γιούχα στο “Ολντ Τράφονρτ” και αν και φέτος η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν καταφέρει να διεκδικήσει το πρωτάθλημα μέχρι τέλους (τουλάχιστον αυτό), ο Ζοσέ θα πάψει οριστικά και αμετάκλητα να είναι στο απυρόβλητο.
Ο Βενγκέρ έχει πάψει να είναι σε αυτό χρόνια τώρα, αλλά αν η Αρσεναλ μείνει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά εκτός τετράδας και Τσάμπιονς Λιγκ, τότε μάλλον δεν θα εξαντλήσει το συμβόλαιο που υπέγραψε μόλις πριν μερικούς μήνες. Αυτό ήταν το τελευταίο αποκούμπι του Βενγκέρ τα τελευταία χρόνια, ότι κρατούσε την Αρσεναλ στο κορυφαίο επίπεδο του Τσάμπιονς Λιγκ δηλαδή και αν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά δεν το καταφέρει, τότε η οπισθοδρόμηση της Αρσεναλ θα είναι δεδομένη, σταθερή και θα φέρει την υπογραφή του Αλσατού.
Υπο αυτή την έννοια το μεταξύ τους ντέρμπι του Σαββάτου έστω κι’ αν δεν κρίνει τίτλο, έστω κι αν επί της ουσίας βαθμολογικά ίσως να μην κρίνει τίποτα για οποιονδήποτε στόχο, είναι βέβαιο ότι στον ηττημένο θα δημιουργήσει μεγάλο θέμα. Δύσκολα θα το καταπιεί όποιος από τους δύο χάσει και δύσκολα δεν θα μεγαλώσει η πίεση προς το πρόσωπό του και από τον Τύπο και από τους φίλους της ομάδας.
Αγωνιστικά και οι δύο είναι μάλλον σε καλό φεγγάρι, αλλά όχι στο επίπεδο που θα επιθυμούσαν οι οπαδοί τους. Η Μάντσεστερ παλεύει να μην της φύγει η Σίτι και χάσει την επαφή με την κορυφή (είναι ήδη στο -8) και η Αρσεναλ μόλις πριν 3 νύχτες κατάφερε να βρεθεί για πρώτη φορά στην τετράδα φέτος, μία θέση που θα την χάσει αν ηττηθεί το Σάββατο στο “Emirates” από την Γιουνάιτεντ.
Η πίεση και προς τους δύο είναι μεγάλη και οι Μουρίνιο, Βενγκέρ θα δυσκολευτούν αρκετά να διαχειριστούν την ήττα και την κριτική που θα ασκηθεί εκ νέου και για διαφορετικούς λόγους. Ο Μουρίνιο ήδη έχει αρχίσει να διαβάζει στα ψιλά γράμματα του Τύπου τα σενάρια ότι θέλει να φύγει και να πάει στην Παρί μη αντέχοντας ένα ακόμη σερί του Πεπ εναντίον του στην Πρέμιερ, σαν αυτό που έζησε στην Primera τα χρόνια που ο Γκουαρντιόλα ήταν στην Μπάρτσα και αυτός στην Ρεάλ.
Ο Βενγκέρ θα δυσκολευτεί να πείσει τους ιδιοκτήτες της Αρσεναλ (τους οπαδούς τους έχει χάσει εδώ και καιρό) ότι και δεύτερη συνεχόμενη χρονιά εκτός Τσάμπιονς Λιγκ είναι συμπτωματικό γεγονός και δεν έχει και αυτός ευθύνη. Ακόμη περισσότερο θα δυσκολευτεί να εξηγήσει γιατί απώλεσε περιουσιακά στοιχεία τουλάχιστον 150 εκατ. ευρώ της Αρσεναλ με την απόφαση να μην πουλήσει το περασμένο καλοκαίρι τους Σάντσες και Εζίλ, οι οποίοι είναι έτοιμοι να αναχωρήσουν για άλλες πολιτείες ως ελεύθεροι το ερχόμενο καλοκαίρι.
Οι Αγγλοι λατρεύουν να ζουν την κόντρα Ζοσέ, Αρσέν, αυτή τη φορά είναι πιθανό να δουν και κάποιον να υποφέρει…
