Αυτή η ομάδα έχει μια ευρωπαϊκή αύρα. Κάτι διαφορετικό από τις υπόλοιπες αγγλικές. Και γι’ αυτό κατά καιρούς παρά τις όποιες… ατέλειες που μπορεί να έχει, η σημαία της κυμάτιζε ψηλά στην Ευρώπη. Πάνω της έχουν μείνει ακόμα οι μεγάλες ευρωπαϊκές στιγμές του 70′ και του 80′ όταν το όνομα της Λίβερπουλ έγινε μεγάλο και τρανό απ’ άκρη σ’ άκρη στο ευρωπαϊκό στερέωμα. Οι βραδιές στο Άνφιλντ, ο ανατριχιαστικός ήχος του You’ll never walk alone από το Kop, δημιουργούν μια μεθυστική ατμόσφαιρα. Και αυτή σπρώχνει τη Λίβερπουλ σε ακόμα έναν ευρωπαϊκό τελικό στην ιστορία της με στόχο την κατάκτηση του έκτου βαρύτιμου τροπαίου.
Εκεί που ξεκίνησαν όλα…
Οι παίκτες της Λίβερπουλ πανηγύρισαν χθες βράδυ στη Ρώμη την πρόκρισή τους στον τελικό του Champions League. Σε έναν τόπο όπου ουσιαστικά οι «Κόκκινοι» ξεκίνησαν να γράφουν τις χρυσές σελίδες στην ευρωπαϊκής τους ιστορία. Τον Μάη του 1977 με τον θρυλικό Μποπ Πέισλι στον πάγκο η Λίβερπουλ θα σήκωνε στο Ολίμπικο το πρώτο κύπελλο πρωταθλητριών στο 3-1 επί της Γκλάντμπαχ. Η παρέα του Κίγκαν και του Χάιγουεϊ θα οδηγούσε τους Ρεντς στον τελικό της Ρώμης, όπου με τα γκολ των ΜακΝτέρμοτ, του Σμιθ και του Νιλ η Λίβερπουλ θα κατακτούσε την κορυφή.
Το back to back
Ένα χρόνο μετά η Λίβερπουλ θα επιβεβαίωνε την κυριαρχία της στο ευρωπαϊκό στερέωμα κατακτώντας για δεύτερη σερί σεζόν το κύπελλο πρωταθλητριών. Και αυτή τη φορά σε αγγλικό έδαφος, μάλιστα, στο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου απέναντι στην Κλαμπ Μπριζ. Ένα γκολ του νεοφερμένου από τη Σέλτικ, Κένι Νταλγκλίς, ο οποίος θα ξεκινούσε μια απίθανη καριέρα στο Άνφιλντ, ήταν αρκετό για να δώσει στην αρμάδα του Μποπ Πέισλι το δεύτερο σερί τρόπαιο.
Το Παρίσι βάφτηκε κόκκινο
Με τον θρυλικό Μποπ Πέισλι στον πάγκο η Λίβερπουλ πανηγύρισε και το τρίτο της τρόπαιο, λίγα χρόνια αργότερα, στον τελικό του Παρισιού. Απέναντι στην ομάδα που θα βρει μπροστά της στο Κίεβο, τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Κλέμενς συνέχιζε κάτω από τα δοκάρια, ο Σούνες είχε καθιερωθεί στο κέντρο, ο Νταλγκλίς στην επίθεση. Αυτός που «καθάρισε» εκείνο το βράδυ για τους «Κόκκινους» ήταν ο Άλαν Κένεντι, ο οποίος με ένα γκολ στο 82′ έδωσε άλλη μια ένδοξη ευρωπαϊκή βραδιά στην ιστορία του συλλόγου.
Το τέταρτο στην αγαπημένη της αιώνια πόλη
Το 1984 η Λίβερπουλ παίζει ξανά στο Ολίμπικο της Ρώμης έναν ευρωπαϊκό τελικό και μάλιστα απέναντι στη Ρόμα. Η αιώνια πόλη αποδεικνύεται η αγαπημένη των «Κόκκινων». Το γκολ του Προύτσο λίγο πριν το ημίχρονο ισοφαρίζει το τέρμα του Νιλ με το οποίο η Λίβερπουλ είχε προηγηθεί. Τα πάντα κρίνονται τελικά στη διαδικασία των πέναλτι με τη Λίβερπουλ του Φάγκαν πλέον να φαίνεται πιο ψύχραιμη και να φτάνει στην τέταρτη κατάκτηση του κυπέλλου πρωταθλητριών. Ο Ρας πλαισίωνε πλέον τον Νταλγκλίς στην κορυφή, ο Γκρόμπελαρ υπερασπιζόταν την εστία, ενώ οι Λόρενσον και Χάνσεν δέσποζαν στα μετόπισθεν.
Το έπος της Κωνσταντινούπολης
Μπορεί το πέμπτο αστέρι να άργησε να ραφτεί, αλλά με τον τρόπο που ήρθε, αποτέλεσε κάτι το ανεπανάληπτο. Ο τελικός στην Πόλη το 2005 θα μείνει στην αιωνιότητα με τη Λίβερπουλ να επιστρέφει από τον… θάνατο του 3-0 κόντρα στη Μίλαν. Οι παίκτες του Ράφα Μπενίτεθ με μια συγκλονιστική ανατροπή στο δεύτερο ημίχρονο, με τα τέρματα των Τζέραρντ, Σμίτσερ και Τσάμπι Αλόνσο μέσα σε ένα εξάλεπτο, έφεραν… τούμπα τον τελικό αφήνοντας μοναδικές στιγμές. Η μεγάλη Λίβερπουλ έβγαλε όλο το πάθος της μέσα στο γήπεδο και τελικά στη διαδικασία των πέναλτι ο αρχηγός Στίβεν Τζέραρντ σήκωσε την κούπα με τα μεγάλα αυτιά για πέμπτη φορά.
