Τα ταξίδια έχουν πάντα ενδιαφέρον. Όχι μόνο γιατί αλλάζει κάποιος τις παραστάσεις του και τον «αέρα» του, αποκτά νέες εμπειρίες και γνωρίζει διαφορετικές κουλτούρες, αλλά και γιατί η συνολική αλλαγή στην οποία «εισέρχεται» και η εναλλαγή των εικόνων, διώχνει μακριά την βαρεμάρα. Γι’ αυτό και αξίζει να απολαμβάνει κανείς κάθε στιγμή και να μην συσχετίζει την διάθεσή του με την επιτυχία ή την αποτυχία της αποστολής, αλλά με το… seize the day!
Το «άδραξε τη μέρα» δηλαδή, που δίδασκε στους μαθητές ο αείμνηστος Αμερικανός ηθοποιός, Ρόμπιν Ουίλιαμς, ο οποίος ενσάρκωσε τον ρόλο ενός ξεχωριστού καθηγητή πανεπιστημίου, σε μία από τις πιο συγκλονιστικές ταινίες όλων των εποχών («Ο κύκλος των χαμένων ποιητών»), που απέσπασε οκτώ υποψηφιότητες για «Όσκαρ» και τελικά πήρε το βραβείο του πρωτότυπου σεναρίου!
Πάμε λοιπόν, να δούμε μαζί, τι βιώσαμε και ποιους συναντήσαμε στον δρόμο για την πρωτεύουσα της Φινλανδίας, που είναι ο πρώτος κι ελπίζουμε όχι ο τελευταίος μας σταθμός, στην 12η φορά που ακολουθώ την «επίσημη αγαπημένη» σε Eurobasket. Κατ’ αρχήν, με τον Παπαδογιάννη να έχει ήδη κλείσει ένα 24ώρο στο Ελσίνκι, οι υπόλοιποι τρεις απεσταλμένοι του gazzetta.gr, ταξιδέψαμε νωρίς το πρωί της Τετάρτης (30/08), μέσω Κωνσταντινούπολης.
Κι αν η βραδινή νεροποντή και η πτώση της θερμοκρασίας στην Αθήνα, σε συνδυασμό με τις καταιγίδες και τις πλημμύρες στην Πόλη, προετοιμάζουν σε έναν βαθμό τον ταξιδιώτη για μία πόλη της βόρειας Ευρώπης, με πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες, οι προαναφερθείσες συγκυρίες, δεν δικαιολογούν με τίποτε την αμφίεση με την οποία «έσκασε μύτη» στο «Ελευθέριος Βενιζέλος», ο Γιάννης Ντεντόπουλος.
Ο κατά κόσμον «πιλότος» στην αγαπημένη σας «μπασκετοκουβέντα», εμφανίστηκε στο αεροδρόμιο με μπουφάν που παρέπεμπε σε… Εσκιμώο, λες και επρόκειτο να ταξιδέψει στη Λαπωνία. Είπαμε Γιάννη, έχει κρύο αλλά όχι κι έτσι… Στην πτήση για τον ενδιάμεσο προορισμό μας, συνταξιδεύσαμε με την Εθνική Ελπίδων που πήγαινε στο Μινσκ για την πρεμιέρα των προκριματικών του Πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος με αντίπαλο τη Λευκορωσία.
Έτσι λοιπόν, είχαμε την ευκαιρία να τα πούμε για λίγο με τον προπονητή της ομάδας και παλαίμαχο διεθνή γκολκίπερ, Αντώνη Νικοπολίδη, που έχει στα χέρια του μία από τις ταλαντούχες φουρνιές της νεότερης ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου, από την οποία ξεχωρίζει ο Κώστας Γαλανόπουλος της ΑΕΚ και ο Τάσος Χατζηγιοβάνης του Παναθηναϊκού και ο Θανάσης Ανδρούτσος του Ολυμπιακού. Ο πρώην πορτιέρο του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού και νυν ομοσπονδιακός τεχνικός, είναι fan του μπάσκετ και της Εθνικής ομάδας και στη συνομιλία μας, εξέφρασε την ελπίδα ότι η απουσία του Γιάννη Αντετοκούνμπο, ίσως να συσπειρώσει ακόμη περισσότερο τους υπόλοιπους διεθνείς.
Στην αποστολή φυσικά, δεν βρίσκεται ο Παναγιώτης Ρέτσος, η μετακίνηση του οποίου στη Μπάγερ Λεβερκούζεν, έναντι του αστρονομικού ποσού των 22 εκατομμυρίων Ευρώ, μονοπώλησε τις συζητήσεις των νεαρών διεθνών, που έμαθαν την μετεγγραφή μπαίνοντας από το κινητό τους – που αλλού; – στο app του gazzetta.gr. Να μην ευλογήσουμε λίγο τα γένια μας…
Μπαίνοντας στο αεροσκάφος της Turkish Airlines (που δεν παρέλειψε να μας ενημερώσει για την εθνική εορτή των Τούρκων) για το δεύτερο μέρος του ταξιδιού, μου πήρε χρόνο μέχρι να συνειδητοποιήσω και να ξεπεράσω την ατυχία μου! Στην θέση ακριβώς δίπλα μου, κάθισε ένα θηριώδης Φινλανδός, που ταξίδευε με την δίχρονη κόρη του αγκαλιά (στο ίδιο κάθισμα). Μέχρι να καταφέρει ο δόλιος να την κοιμήσει, γλίτωσα στο τσακ τουλάχιστον τρεις φορές από τους «θανατηφόρους» αγκώνες του, αλλά δεν σας κρύβω ότι ζήλεψα την αξιοθαύμαστη υπομονή του. Στην διάρκεια της 3ωρης πτήσης, δεν ήταν απλά ότι δεν έφαγε ή δεν ήπιε τίποτε, αλλά ότι ο άνθρωπος δεν κουνήθηκε καθόλου από την στιγμή που η μικρή παραδόθηκε στον Μορφέα…
Φτάνοντας στην πόλη, που εδώ και χρόνια αποκαλείται από τους Σκανδιναβούς ως η «η κόρη της Βαλτικής», δεν σου παίρνει πολλή ώρα να αισθανθείς την τεράστια διαφορά των κλιματολογικών συνθηκών. Η μέση ανώτατη θερμοκρασία Σεπτέμβριο μήνα, δεν ξεπερνάει τους 15 βαθμούς Κελσίου, ενώ η αντίστοιχη χαμηλότερη κυμαίνεται στους οκτώ! Κοινώς, σε εξωτερικούς χώρους δεν την παλεύεις χωρίς χοντρό μπουφάν!
Οι πρώτες εικόνες από το Ελσίνκι δεν δυσκολεύουν τον επισκέπτη να αντιληφθεί την έντονη ρωσική επιρροή στην αρχιτεκτονική της πόλης. Η οικονομική της άνθηση, άλλωστε, χρονολογείται από τα μέσα του 19ου αιώνα. Το 1809), η Ρωσία επικράτησε στον πόλεμο με την Σουηδία, εγκαθίδρυσε την ανεξαρτησία της Φινλανδίας και λίγα χρόνια αργότερα, ο Ρώσος αυτοκράτορας Αλέξανδρος ο Πρώτος, μετέφερε την πρωτεύουσα από το Ταμπέρε, για να είναι πιο κοντά στην Αγία Πετρούπολη (390 χιλιόμετρα ανατολικά).
Πλέον θεωρείται μία από τις πιο ακριβές ευρωπαϊκές πόλεις (το εισιτήριο του τρένου, από το αεροδρόμιο για το κέντρο, κοστίζει 5 Ευρώ σε αντίθεση με την αντίστοιχη διαδρομή με ταξί που κοστολογείται εννέα φορές επάνω). Με την διαπίστευση της διοργάνωσης, πάντως, όλα τα μεταφορικά μέσα είναι δωρεάν. Έχουν και οι δημοσιογράφοι τα προνόμιά τους.
Το μεγαλύτερο εμπορικό, διοικητικό και οικονομικό κέντρο της πατρίδας του Άϊ Βασίλη, είναι χτισμένο πάνω σε μία χερσόνησο, η οποία αποτελείται από συνολικά 315 νησιά. Ο πληθυσμός του, μαζί με τα προάστια, αγγίζει το 1,4 εκατομμύριο κατοίκους, κάτι που σημαίνει ότι το 20% των ανθρώπων που ζουν στην Φινλανδία, κατοικούν στο 0.2% της συνολικής έκτασης της πιο αραιοκατοικημένης ευρωπαϊκής χώρας(με τις 188.000 λίμνες), που έχει σχεδόν τρεις φορές την επιφάνεια της Ελλάδας. Oι γυναίκες βγάζουν αυτοδυναμία, καθώς αποτελούν το 53,4 των πρωτευουσιάνων.
Διαφυλάξτε τη… σιωπή!
Η ατμόσφαιρα που συναντήσαμε στο αεροδρόμιο αλλά και στον πολυσύχναστο σταθμό «Pasila», που απέχει ούτε 500 μέτρα από την «Hartwall Arena», δεν παραπέμπουν σε πρωτεύουσα χώρας. Πολύ λίγος κόσμος στην αίθουσα αφίξεων αλλά και στο τρένο, ενώ οι δρόμοι δείχνουν σχεδόν άδειοι και πραγματικά δεν ακούγεται τίποτε… Η επιγραφή της παρακάτω αφίσας, τα λέει όλα…
Γύρω στις 9 το βράδυ, φτάσαμε και στο γήπεδο, παραλάβαμε την διαπίστευση και με ανακούφιση πληροφορηθήκαμε, ότι η αίθουσα εργασίας στο κέντρο Τύπου είναι ανοιχτό μέχρι τα μεσάνυχτα. Την ώρα δηλαδή που θα σκοτεινιάσει. Το καλοκαίρι νυχτώνει μετά τις 11 το βράδυ και ξημερώνει λίγο μετά τις τέσσερις το πρωί, ενώ το χειμώνα το φως του ηλίου δεν διαρκεί περισσότερες από 5 ώρες ημερησίως. Αυτά για την ώρα, γιατί σιγά-σιγά πρέπει να ψάξουμε ένα κοντινό μέρος για να τσιμπήσουμε κάτι. Τα ξαναλέμε σε λίγες ώρες, όταν πλέον θα έχουμε μπει σε φουλ αγωνιστικούς ρυθμούς.
