Με όνομα βαρύ σαν ιστορία…

Του όνομα του Κεραυνού στο δρώμενα του Λαρισινού μπάσκετ και όχι μόνον είναι βαρύ.

Σπανούλης Βασίλης, Σπανούλης Δημήτρης, Δημήτρης Δεληχρήστος, Φάνης Παπακώστας, Σπύρος Παπαβασιλείου και άλλοι πολλοί έχουν ξεκίνησει και έχουν ξεπεταχτεί από την ομάδα “μοντέλο” όπου εδώ και 20 χρόνια δουλεύει αποκλειστικά πάνω στην παραγωγή ταλέντων.

Μετά από μια ονειρεμένη περσινή χρονιά στην Α’ 2 ΕΣΚΑΘ στο τέλος της οποίας πανηγύρισαν την άνοδο τους στην Α’ 1, φέτος οι στόχοι παρόλο την αλλαγή κατηγορίας παραμένουν οι ίδιοι. Δουλειά – δουλειά – δουλειά, όπως ανέφερε και ο κόουτς των ακαδημιών Αντώνης Πάκας.

Το έργο του Μίρτσα Κούρτοβιτς θα είναι δύσκολο τη νέα χρονιά όμως όπως πολύ σωστά δήώσε και ίδιος, ευχαριστημένοι στον Κεραυνό θα είναι μόνον εάν κάποιο παιδί τους στο τέλος της χρονιάς τον ζητήσει κάποια επαγγελματική ομάδα: “Όπως πάντα έτσι και φέτος η φιλοσοφία της ομάδας είναι τα παιδιά του Κεραυνού να αποκτήσουν εμπειρίες και σκαλί – σκαλί να ανέβουν και γιατί όχι αύριο – μεθαύριο να αντιπροσωπεύσουν και την Εθνική της Ελλάδας. Το πρωτάθλημα της Α’ 1 ΕΣΚΑΘ όμως είναι ένα δύσκολο πρωτάθλημα το οποίο και χρειάζεται και παίκτες με εμπειρία για αυτό και αποκτήσαμε πέντε έμπειρους, με τους οποίους εάν δέσουν οι πιτσιρικάδες θεωρώ πως θα πάμε αρκετά καλά. Άλλωστε όπως και κάθε χρόνο έτσι και φέτος θα δώσουμε ευκαιρίες σε αρκετά νεαρά παιδιά που θα ανεβαίνουν από το εφηβικό τμήμα με στόχο την γρήγορη προσαρμογή τους στις συνθήκες κανονικού αγώνα. Θέλω να ευχηθώ να έχουμε μια καλή χρονιά χωρίς τραυματισμούς και με λίγο τύχη που δεν την είχαμε τις προηγούμενες χρονιές.”

Ο Μίρτσα Κούρτοβιτς σχολιάσε επίσης και την επιρροή της οικονομικής κρίσης στον αθλητισμό αλλά και τον νεαρό ο οποίος ασχολείται με αυτόν:

“Οικονομικές δυσκολιές στο μπάσκετ υπήρχαν ανέκαθεν απλώς τώρα πλέον το πρόβλημα έχει γιγαντωθεί. Είναι δύσκολο να βάλεις ένα μικρό παιδάκι να ασχοληθεί με το μπάσκετ από την στιγμή που στο σπίτι έχουν σημαντικότερα προβλήματα που αφορούν την επιβίωση. Εγώ όμως δεν το βλέπω έτσι καθώς έρχομαι από μια χώρα που εδώ και είκοσι χρόνια έχει τέτοια προβλήματα και παρόλα αυτά βγάζει διαρκώς παίκτες οι οποίοι στελεχώνουν ομάδες σε ολόκληρο τον πλανήτη. Πιστεύω πως εάν ένα παιδί έχει έναν στόχο και δουλεύει καθημερινά σκληρά τότε κάποια στιγμή θα δικαιωθεί και θα βρει την τύχη του. Αν όχι εδώ, τότε κάπου αλλού. Αρκεί βέβαια να έχει ταλέντο και να δουλεύει όλα τα χρόνια σκληρά. Αυτό που σου δίνει ο αθλητισμός δεν σου το δίνει καμιά άλλη δουλειά. Κάνεις αυτό που αγαπάς και πληρώνεσαι για αυτό. Είναι πολύ σημαντικό”.

Αμέσως μετά τον λόγο πήρε ο Αντώνης Πάκας προπονητής των ακαδημιών του Κεραυνού Λάρισας, από τον οποίο και προσπαθήσαμε να κλέψουμε την μυστική συνταγή των επιτυχιών:

“Μυστική συνταγή δεν υπάρχει. Μυστική συνταγή είναι μία φράση αποτελούμενη τρεις φορές από την ίδια λέξη. Δουλειά – δουλειά – δουλειά. Αυτό κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια και αυτό συνεχίζουμε μέχρι και σήμερα. Ο Κεραυνός είναι μια ιστορική ομάδα και στην πόλη μας αλλά και στην Ελλάδα γενικότερα και αυτό γιατί προσπαθεί να δουλέψει με νεαρά παιδιά, κάτι που τώρα πλέον κάνουν και μεγάλες ομάδες να κάνουν λόγω της οικονομικής κατάστασης και που θα ήθελα να επιδοκιμάσω έστω και καθυστερημένα. Όλα αυτά τα χρόνια λειτουργίας του Κεραυνού δουλεύουμε με αυτό το στυλ. Άλλες φορές δικαιονόμαστε και άλλες όχι αλλά εμείς πάλι είμαστε εδώ στο γήπεδο και προσπαθούμε για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα”.

Ζητήσαμε από τον κόουτς Πάκα και ένα σχόλιο για τις εγκαταστάσεις για τις οποίες δουλεύουν τα παιδιά:

“Το επίπεδο των εγκαταστάσεων είναι πολύ κακό. Προσπαθούμε να κάνουμε ώρες δεξιά και αριστερά. Στο τέλος θα γυρίσουμε πάλι είκοσι χρόνια πίσω. Θα γυρίσουμε στο τσιμέντο και στα ανοιχτά γήπεδα. Δεν λέω καλά είναι και αυτά, από εκεί βγήκαν μεγάλοι παίκτες στο παρελθόν, αλλά όλα αυτά στο παρελθόν. Δεν θα πρέπει να κοιτάμε εκεί. Πρέπει να κοιτάμε το μέλλον και πουθα μας βρει αυτό. Αλλά ακόμα και σε αυτό το σημείο να φτάσουμε εμείς πάλι εκεί θα είμαστε και θα κάνουμε προπόνηση”.

Μετά το τεχνικό τιμ ο λόγος δόθηκε στους πρωταγωνιστές, αυτούς δηλαδή που αγωνίζονται εντός των τεσσάρων αγωνιστικών γραμμών.

Μιχάλης Μίχας: “Ο Κεραυνός έχει την φιλοσοφία της προώθησης νέων παιδιών. Στο φετινό πρωτάθλημα, τα πράματα είναι λίγο πιο δύσκολα από πέρυσι, οι ομάδες είναι πιο δυνατές και το επίπεδο καλαθοσφαιριστών υψηλότερο, αλλά μέσα από την προπόνηση πιστεύω πως τους στόχους που βάλαμε θα τους πετύχουμε”.

Κλεάνθης Ντόνας: “Όπως και πέρυσι έτσι και φέτος, θέλουμε να είμαστε ανταγωνιστικοί στο πρωτάθλημα. Θα δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό, αρχικά η ομάδα να παραμείνει στην κατηγορία που αυτός είναι και ο πρώτος στόχος και έπειτα να πάμε όσο το δυνατόν ψηλότερα”.

Δημήτρης Καρατάσιος: “Πιστεύω πως είμαστε πιο έμπειροι από πέρυσι δεδομένου και των νέων έμπειρων παιδιών που ήρθαν στην ομάδα. Θα προσπαθήσουμε μέσα από την προπόνηση να γίνουμε καλύτερη και να παρουσιαστούμε αντάξιοι των προσδοκιών, κερδίζοντας όσο το δυνατόν γρηγορότερα την παραμονή μας στην Α’ 1 ΕΣΚΑΘ”.

Μετά από το αγωνιστικό κομμάτι τον λόγο πήρε ο πρόεδρος και ιδρυτής του Κεραυνού Λάρισας κ. Νίκος Πάκας ο οποίος τοποθετήθηκε αρχικά:

“Ο πραγματικός στόχος του Κεραυνού πλέον, είναι να τελειώσει το πρωτάθλημα. Παλιότερα λέγαμε εάν ο προπονητής θα κάνει παρέλαση. Πλέον λέμε εάν οι ομάδες θα βγάλουν παρέλαση. Και ο λόγος είναι οικονομικός. Τα έσοδα μας έχουν μηδενιστεί και πλέον όλα βρίσκονται στον αέρα δεδομένου πως δεν υπάρχουν χορηγίες. Σε μια χώρα όπου σχολεία κλείνουν, νοσοκομεία υπολειτουργούν, σε μια χώρα όπου οι μισθοί και οι συντάξεις κόβονται, εμείς παραμένουνμε εδώ και παλεύουμε για αυτό το οποίο αγαπάμε. Το μπάσκετ. Κρατάμε τα γήπεδα ανοιχτά και παρακαλάμε να μην βρέξει γιατί θα χρειαστούμε 15 κουβάδες στο παρκέ. Η ομάδα δεν μπορεί να στηρίζεται πλέον στους γονείς γιατί τους “στεγνώσαμε”. Η ομάδα στηρίζεται σε τέσσερις συγκεκριμένους χορηγούς τους οποίους και θέλω να ευχαριστήσω. Και αυτοί είναι ο κ. Σανίδας, στην εταιρία “Δωρική” και στον Μπούσιο με τον Στεργιούλα. Μέχρι πότε όμως και αυτοί θα είναι αιμοδότες του συλλόγου. Εμείς θα συνεχίσουμε στην ίδια φιλοσοφία, δουλεύοντας με τα νεαρά παιδιά για το καλό των ίδιων των παιδιών και του Λαρισινού μπάσκετ”.

Και αφού δεν καταφέραμε να πάρουμε το μυστικό της επιτυχίας από τον γιο, προσπαθήσαμε και από τον πατέρα αλλά και εκεί τίποτα συγκεκριμένο:

“Μυστικό; Πολλοί ρωτάνε. Έγω ένα θα πω! Κανένα νέο παιδί δεν θα γίνει ποτέ Σπανούλης. Σπανούλης ήταν ένας.  Ήταν ένα ταλέντο ξεχωριστό από τα οκτώ που ήρθε στην οικογένεια μας. Δουλειά – δουλειά – δουλειά όλη μέρα. Είχε το μυαλό το διαρκώς στο μπάσκετ. Τον θυμάμαι που μετά από κάθε προπόνηση καθόταν μια ώρα και κοιτούσε το γήπεδο και τον ρωτούσα τι κοιτάς αγόρι μου και μου έλεγε κοιτάω να δω σε ποια σημεία του γηπέδου έκανα λάθη και πως μπορώ να τα διορθώσω. Για μένα παράδειγμα προς μίμηση για τα νεαρά παιδιά είναι ο Αγγελακόπουλος, ο Παπακώστας, ο Παπαβασιλείου, ο Δεληχρήστος και άλλοι πολλοί παίκτες οι οποίοι μέσα από την προσπάθεια και την όρεξη για το μπάσκετ πετύχαν τα όσα ο καθένας τους πέτυχε ξεχωριστά”.

Από έναν τέτοιο άνθρωπο που έχει φάει τα μπασκετικά γήπεδα με το κουτάλι, ζητήσαμε την απόψη του για τις συνενώσεις των Λαρισινών μπασκετικών σωματείων αλλά και για τον λόγο που χάθηκε το μπάσκετ από την πόλη μας:

“Παράγοντες σωστούς είχαμε. Όλοι τους όμως είχαν κακούς “συμβουλάτορες” οι οποίοι και κατάπιαν τις ομάδες. Οι ομάδες τότε είχαν έξι – εφτά παιδιά νεαρά και τρεις ξένους με τους οποίους σωζόταν κάθε χρόνο. Δεν είναι όμως έτσι το μπάσκετ. Όλα τα παιδάκια αυτά χάθηκαν. Ο μυθικό Γυμναστικός της “χρυσής” εκείνης εποχής έπαιρνε από τον Κεραυνό κάθε χρόνο δύο – τρεις παίκτες και τους έβαζε να παίξουν. Έτσι γίνανε παίκτες. Τώρα για την συνένωση, ήταν ένα τραγικό λάθος, ένα μεγάλο λάθος με λάθος ανθρώπους”.

Από έναν τέτοιο άνθρωπο δεν θα μπορούσαμε να μην τον ρωτήσουμε που θα πρέπει να επικεντρωθούμε όλοι μας ούτως ώστε να ξανάχτίσουμε το Λαρισινό μπάσκετ:

“Για να φτιαχτεί το Λαρισινό μπάσκετ θέλει πολλά χρόνια ακόμη. Χρειάζεται βαθιά τομή. Χρειάζεται οργάνωση, ακαδημίες, να βγάλεις παιδιά τα οποία θα παίξουν μπάσκετ. Οι ομάδες δεν στήνονται και ξεστήνονται μέσα σε ένα καλοκαίρι. Την στιγμή που δεν έπαιξαν οι Γράβας, Τσιλούλης, Αγαπίου, Γοργόλης, ο Σπυρόπουλος ο οποίος ήταν από τα μεγαλύτερα ταλέντα, που έπεσαν να τον φάνε πριν καλά – καλά ανδρωθεί σωματικά. Το μπάσκετ θέλει σωστούς παράγοντες και να ξεκινήσει πάλι από πολύ χαμηλά. Μετά από δέκα χρόνια θα ξαναδούμε το Μέλαθρον της Νεάπολης και πάλι γεμάτο και βλέπουμε…”

Το ρόστερ που θα τραβήξει κουπί στην Α’ 1 ΕΣΚΑΘ:

Χαρίσης, Νταλαγιάννης, Καρατάσιος, Ντόνας, Μιχάς, Πάσχος, Καραβασούλης, Βησαρίου, Πάτρας, Αλμπάνης, Δάλλας, Παπαγεωργίου, Μουράτης, Σκύφτας, Πολύζος, Κουτσόπουλος, Σανίδας, Ευαγγελούλης, Χαλέμι, Ντέντα.