Μην παίρνουν τα μυαλά μας αέρα…

Η ΑΕΛ νίκησε. Έπαιξε μπάλα και νίκησε. Έχασε ευκαιρίες, έδειξε ένα διαφορετικό πρόσωπο στο πρώτο ημίχρονο προς ευχάριστη έκπληξη όλων μας και οι ελπίδες για πλέι οφ ξαναήρθαν.

Γράφει ο Μπάμπης Βασιλείου

Βλέπω αντιδράσεις σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από άλλους ακούω απόψεις. Είναι ή του ύψους ή του βάθους. “Σιγά ρε λες και κερδίσαμε τον Ολυμπιακό”. Αυτή είναι η μία άποψη. Η άλλη άποψη είναι τα… “μέντιουμ” ή… “τζογαδόροι”. Αυτοί έχουν βγάλει ήδη την βαθμολογία της κανονικής διάρκειας και τώρα υπολογίζουν και την θέση των πλέι οφ.

Τώρα η κατάσταση θέλει ηρεμία. Δεν θριαμβολογούμε. Δεν τα… “σνομπάρουμε” όλα. Έχω πει πολλές φορές πως θέλω να δω ομάδα. Δεν θέλω αυτό που βλέπαμε εδώ και μερικές αγωνιστικές. Σήμερα είδα μία ομάδα με προσανατολισμό στο παιχνίδι. Σκοπιμότητα και μία φιλοσοφία. Σίγουρα παίζει μεγάλο ρόλο και η δυναμική του αντιπάλου.

Όμως ένα παιχνίδι δεν πείθει ποτέ κανέναν. Μπορεί όπως είπε ο Σούλης Παπαδόπουλος η ομάδα να πρέπει να κοιτά παιχνίδι με παιχνίδι ξεχωριστά, αλλά το ότι γίνεσαι ομάδα δεν στο δείχνει ένας αγώνας. Στο δείχνει η διάρκεια. Προς Θεού δεν επιζητώ από τον τωρινό προπονητή να φτιάξει την ομάδα. Και πες ότι μπαίνεις στα πλέι οφ. Αλλά από εκεί και πέρα τι;