Ναι ρε Μπλέντι!

Είχαμε πει από την αρχή της χρονιάς πως αν και νέος, αποτελεί έναν από τους παλαιότερους παίκτες της ΑΕΛ και έναν από αυτούς που “πονάνε” την ομάδα πραγματικά! Το πάθος του όμως σήμερα ξεχείλιζε! Και μάλιστα ήρθε και το… “κερασάκι” στην τούρτα, το γκολ του στο 90΄που χάρισε την πρόκριση στην ομάδα!

Με τη βοήθεια του Στεφανίδη (αν δεν κάνω λάθος γιατί τα δημοσιογραφικά θεωρία στο γήπεδο ήταν σε κακή θέση) έγινε κάτοχος της μπάλας λίγο έξω από την μικρή περιοχή και διαγώνια αριστερά και με μονοκόμματο σουτ και παρά την προσπάθεια του Γιώτα, έβαλε το γκολ στέλνοντας την ΑΕΛ στον τελικό ρίχνοντας στο… “καναβάτσο” τους αντιπάλους! Ο πανηγυρισμός του παθιασμένος! Όπως και όλων των παικτών! Το θέλαν… αν και δεν το δικαιολόγησαν με την απόδοσή τους.

Ας σταθούμε όμως στον Μούτσα Μπλέντι. Που από την περσινή χρονιά που είχε ακούσει τα εξ’αμάξης, κατάφερε να στείλει την ομάδα του στον τελικό ενός ακόμα τίτλου. Όχι δεν ήταν “ξαφνικό” γκολ και αποθέωση της στιγμής. Είναι προϊόν δουλειάς. Και αυτό φανερώνεται και με τα στατιστικά του! Πόσα γκολ… πόσες ασσίστ! Μπράβο! Σε ένα ματς μάλιστα που αγωνιζόταν επί 90 λεπτά ως αριστερό μπακ. Όχι ως εξτρέμ που τον είχαμε συνηθίσει. Φυσικά και ξέρει τη θέση… Αλλά το να σκοράρεις όταν παίζεις σε μία από τις τέσσερις θέσεις της άμυνας είναι σαφώς πιο δύσκολο! Πάντα τέτοια και πάντα με την ΑΕΛ!