Να τραβάμε τα… μαλλιά μας!

Τι μας μένει και τι… όχι από την αναμέτρηση με την Αναγέννηση Καρδίτσας. Από τον Μελισσά στον Σαρακατσάνο και από εκεί στον… “απολίτιστο” Νίκιτς που έκανε μία τραγική κίνηση.

Γράφει ο Μπάμπης Βασιλείου

Πρώτα από όλα. Έχεις θέσει κάποιους στόχους. Θέλεις μόνο νίκες. Ξεκινάς με Πίντο και Μπόγιοβιτς μπροστά ωραία. Ο Μπόγιοβιτς όμως όσο περισσότερο περνούσε η ώρα, τόσο περισσότερο χανόταν. Έδωσε πολλές μάχες, είχε χάσει την ψυχραιμία του όπως και τις δυνάμεις του. Δεν άντεχε και φαινόταν. Χρειαζόταν αλλαγή και δεν έγινε ποτέ.

Πάμε στο επόμενο. Στη φάση του γκολ. Η άμυνα λειτούργησε λες και φοβόταν τον αντίπαλο. Και δη ο Σαρακατσάνος. Ο οποίος στη συγκεκριμένη φάση μου θύμισε την μπάλα που παίζουμε… εμείς. Πως σου βγαίνει ένας παίκτης κατά μέτωπο που έχει καλή τεχνική κατάρτιση και δεν ξέρεις πως να τον μαρκάρεις; Εε, αυτό ακριβώς μου θύμισε ο αμυντικός της ΑΕΛ. Το αποτέλεσμα; Το είδαμε. Μέγα λάθος. (Μην ακούσω ότι φταίει ο Αποστολίδης).

Τέλος κάτι που δεν αφορά τους “βυσσινί”. Αφορά την Αναγέννηση Καρδίτσας και τον Μπράνισλαβ Νίκιτς. Από που και ως που επαγγελματίας ποδοσφαιριστής κλωτσάει την μπάλα και την στέλνει μέσα στον αγωνιστικό χώρο για καθυστερήσεις… στις καθυστερήσεις (!) ενώ έχει βγει αλλαγή! Πόσο περήφανος παίζει να ένιωσε; Και γυρνούσε και ζητωκραύγαζε… Όπως έχω ξαναπεί αυτό το ποδόσφαιρο μας ταιριάζει… Επαγγελματικό ποδόσφαιρο στα “χαρτιά”.

ΥΓ1* Πασχάλη Μελισσά, μην παίξεις επίθεση. Άστο. Ή δε το ΄χεις ή δεν σε πήγαινε σήμερα…

ΥΓ2* Μη μου πείτε πως η είσοδος στα πλέι οφ χάθηκε στην ήττα από την Αναγέννηση Καρδίτσας. Χάθηκε το καλοκαίρι, χάθηκε την χειμερινή μεταγραφική περίοδο, χάθηκε… στις τέσσερις αλλαγές προπονητών. Μη λέμε τα ίδια.