Ο έρωτας …χώρα δεν κοιτά και κάτι τέτοιο συμβαίνει και στην Ελλάδα με αρκετούς οπαδούς οι οποίοι έχουν αφήσει κατά μέρους τις όποιες συλλογικές προτιμήσεις στη χώρα μας και έχουν ενωθεί για χάρη μιας ξένης ποδοσφαιρικής ομάδας.
Στην Ελλάδα δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν ως αγαπημένη ομάδα κάποια μη ελληνική και την οποία την ακολουθούν όποτε τους δίνεται η δυνατότητα. Με αφορμή τον μεγάλο τελικό του Europa League των «ροχιμπλάνκος» με την Μαρσέιγ, το gazzetta.gr, μίλησε με τον Βασίλη Φόρτη, εκπρόσωπο του Atlético de Madrid Hellenic Supporters Club.
Ο Βασίλης θυμάται το πρώτο ερέθισμα που είχε από την αγαπημένη του Ατλέτικο, δίνει τις ευχές του για τον τελικό της Λιόν, ενώ αποκαλύπτει και τι τρέλα θα έκανε για την δική του Ατλέτικο.
Ιδιαίτερη η σημερινή ημέρα. Μεγάλος τελικός για την Ατλέτικο.
Πράγματι μια σπουδαία ημέρα. Η Ατλέτικο βρίσκεται στον τελικό κι ελπίζουμε σε μια νίκη και σε άλλο ένα ευρωπαϊκό τίτλο. Μια νίκη που θα επουλώσει τις πληγές από μια περίεργη χρονιά που συνδυάστηκε με τον αποκλεισμό από το Champions League. Η αλήθεια είναι ότι αν δεν υπήρχαν οι ισοπαλίες στα δύο ματς με την Καραμπάγκ η ομάδα θα συνέχιζε στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση. Από εκεί και πέρα στο Europa League ήμασταν μαζί με την Άρσεναλ τα φαβορί για να φτάσουμε μέχρι τον τελικό και δικαίως είμαστε στην Λιόν. Η Μαρσέιγ είναι καλή ομάδα, έχει μια πολύ καλή τριπλέτα (Τοβέν-Παγιέ-Οκάμπος) την οποία πρέπει να προσέξουμε. Παρόλα αυτά είμαστε η Ατλέτικο έχουμε αγωνιστεί και κατακτήσει ευρωπαϊκούς τελικούς και στο τέλος θα είμαστε εμείς που θα πανηγυρίσουμε».
Πως έγινες Ατλέτικο, ποιο ήταν το πρώτο ερέθισμα με τον σύλλογο;
«Είναι περίεργη ιστορία. Η πρώτη φορά που έμαθα για την Ατλέτικο ήταν μια στοιχηματική εφημερίδα. Ήταν την εποχή που η ομάδα βρισκόταν στην δεύτερη κατηγορία. Μόλις είδα την ιστορία και τους τίτλους που είχε κατακτήσει κόλλησα. Μου άρεσε και η φανέλα της και δεν ήθελε πολύ. Από τότε φανατικός οπαδός της ομάδας».
Και από τότε ακολουθείς την ομάδα;
«Εννοείται. Όπου μπορούσα και είχα την δυνατότητα παρακολουθούσα τους αγώνες της Ατλέτικο και πλέον αποτελεί καθημερινή μου ενασχόληση».
Η Ατλέτικο, ειδικά τα τελευταία χρόνια, έχει χαρίσει αμέτρητες χαρές. Ποια είναι αυτή που σου έχει μείνει;
«Το πρωτάθλημα μέσα στο Καμπ Νου είναι με διαφορά η καλύτερη στιγμή, όπως επίσης δεν μπορώ να ξεχάσω τους δύο τελικούς του Champions League με την μεγάλη μας αντίπαλο την Ρεάλ Μαδρίτης».
Στην Ελλάδα υπάρχει αρκετός κόσμος που υποστηρίζει την ομάδα του Σιμεόνε. Μάλιστα γίνονται προσπάθειες για την δημιουργία επίσημου κλαμπ.
«Πολλοί θεωρούν ότι η οπαδική βάση είναι οι δύο μεγάλες πόλεις η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, αλλά η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν οπαδοί της Ατλέτικο από όλη την Ελλάδα. Σε αυτό όπως είναι λογικό βοήθησαν και οι τελευταίες επιτυχίες της ομάδας με αποτέλεσμα πολλά παιδιά να υποστηρίζουν την ομάδα. Υπάρχει ένα ιδιαίτερο δέσιμο με όλα τα παιδιά και θεωρώ ότι είναι θέμα χρόνου να αναγνωριστεί κι επίσημα από τον ίδιο τον σύλλογο το ελληνικό κλαμπ φίλων της Ατλέτικο. Για τον λόγο αυτό γίνονται προσπάθειες και θέλω να πιστεύω ότι του χρόνου θα ακούσουμε από τα χείλη του Ενρίκε Θερέθο πως είμαστε και επίσημα αναγνωρισμένοι».
Η αγάπη σου για την Ατλέτικο Μαδρίτης έχει όρια;
«Εγώ το έχω πει στην κοπέλα μου. Αν είχαν την δυνατότητα θα έμενα έξω από το γήπεδο της Ατλέτικο. Πάντως, εδώ στην Ελλάδα και ειδικότερα στην περιοχή που μένω γνωρίζουν για την αγάπη μου και την τρέλα μου για την ομάδα και πλέον το όνομα Ατλέτικο είναι συνδεδεμένο με τον τρόπο ζωής μου».
Αγαπημένοι σου παίκτες από την ομάδα;
«Ο αρχηγός Γκάμπι, ο Φιλίπε Λουίς, ο Τόρες και ο Γοδίν. Κι εννοείται ο προπονητής μας ο «Τσόλο» Σιμεόνε.
Τέλος, θα ήθελες να δώσεις μια ευχή στην ομάδα σου;
«Να συνεχίσει σε αυτό τον δρόμο, να μεγαλώνει και να καταφέρουμε κάποια στιγμή να ζήσουμε το απόλυτο όνειρο με την κατάκτηση του Champions League. Aupa Atleti».
