Οι εκτός γηπέδου αστοχίες της ΑΕΚ

Ο Μιχάλης Λεάνης γράφει για την ΑΕΚ που έχασε αλλά δεν γονάτισε από τη Μπάγερν και αναρωτιέται πως θα είχαν εξελιχθεί τα πράγματα εάν το καλοκαίρι ενίσχυε το ρόστερ της.

Η ΑΕΚ στο ματς με την Μπάγερν έβγαλε ψυχή ,πείσμα , θέληση. Σχεδόν τα πάντα. Δεν είναι εύκολη υπόθεση να αντιμετωπίσεις ομάδα πρώτης γραμμής όπως οι Βαυαροί, σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκονται.

Και μόνο ότι είναι ικανοί να βγάλουν ολόκληρο 90λεπτό στον ίδιο υψηλό ρυθμό, ρυθμό που μόνο ομάδες αυτού του επιπέδου μπορούν να επιβάλλουν και να ακολουθήσουν φτάνει όχι μόνο να σε γονατίσουν αγωνιστικά αλλά και ψυχικά.

Η ΑΕΚ έχασε αλλά δεν γονάτισε. Έχασε με το κεφάλι ψηλά κι αυτό δεν είναι μια φράση κλισέ, ή απ’ αυτές που κοιτάζουν να χρυσώσουν το χάπι μιας ήττας , αλλά η πραγματικότητα.

Και η πραγματικότητα έδειξε ότι η ΑΕΚ στην παρούσα φάση μπορεί να μην είναι σε θέση να αναμετρηθεί με την Μπάγερν, αλλά σίγουρα μπορεί να αναμετρηθεί με την ίδια. Με τον ίδιο της τον οργανισμό.

Γιατί από την στιγμή που στάθηκε με αξιοπρέπεια απέναντι στους Βαυαρούς- σε όποια αγωνιστική κατάσταση κι αν βρίσκονται- σημαίνει ότι οι δυνατότητες υπάρχουν. Το θέμα είναι πως διαχειρίζεσαι αυτές τις δυνατότητες ώστε το μέγεθος της Ένωσης σε αγωνιστικό επίπεδο να γίνει ακόμα πιο ανταγωνιστικό.

Θα ισχυριστούν κάποιοι ότι δεν αποτελούν κριτήριο ανταγωνιστικότητας τα παιχνίδια με την Μπάγερν, γιατί μιλάμε για ένα κλάμπ από τα μεγαλύτερα στον κόσμο , οπότε η ΑΕΚ και η κάθε ΑΕΚ  είναι της μοίρας της να την παρακολουθεί από απόσταση.  

Δεν διαφωνώ , αλλά επειδή το γήπεδο είναι ο καθρέφτης, αυτό έδειξε ότι στο χέρι της Ένωσης είναι να μικρύνει την απόσταση που την χωρίζει από την κάθε Μπάγερν , τώρα μάλιστα που οι βάσεις στην ομάδα έχουν μπει.

Ότι στο χέρι της είναι να δυσκολέψει ακόμα περισσότερο ομάδες αυτού του επιπέδου. Κι όταν λέω να δυσκολέψει , εννοώ να χάσει στις λεπτομέρειες ή ακόμα εκμεταλλευόμενη τις όποιες αδυναμίες των Γερμανών να αποσπάσει έστω  μια ισοπαλία.

Έτσι γράφονται οι λαμπρές σελίδες έτσι ενισχύεται το κύριος των ομάδων κατ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργούν αίσθηση στην Ευρώπη. Έτσι μεγαλώνουν οι ομάδες.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος από το να εκμεταλλευτείς τις συγκυρίες. Πόσες φορές θα πετύχεις την Μπάγερν σε κρίση ; Πόσες φορές θα σου επιτρέψει να την αμφισβητήσεις κοιτώντας την στα μάτια;

Αν πάλι το γεγονός ότι η ΑΕΚ είναι πλέον ικανή να μικρύνει τις  αποστάσεις που την χωρίζουν από τις ομάδες ευρωπαϊκών προδιαγραφών  και απαιτήσεων δεν φάνηκε τόσο στο ματς γιορτή με την Μπάγερν , τότε σίγουρα φάνηκε στα δυο προηγούμενα ματς που κρίθηκαν στις λεπτομέρειες.

Γιατί απέναντι στον Αγιαξ κα στην Μπενφίκα η ΑΕΚ άξιζε κάτι περισσότερο, από τους μηδέν βαθμούς στο Τσάμπονς Λίγκ , όπως αξίζει κάτι περισσότερο και για την φανέλα της αλλά και για τον κόσμο της , συνολικά αν θέλετε για το μέγεθός της !

Κι από τον Άγιαξ θα μπορούσε να μην χάσει και την Μπενφίκα θα μπορούσε να κερδίσει!  

 Αυτό όμως , το κάτι περισσότερο, με το οποίο θα έκτιζε τις βάσεις για το μέλλον της στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις η Ένωση θα το πετύχαινε αν το καλοκαίρι ενίσχυε το ρόστερ της.

Όχι μόνο αν φρόντιζε να μην αποδυναμωθεί από τις αποχωρήσεις. Γιατί άλλο ενισχύω την ομάδα κι άλλο φροντίζω να μην αποδυναμωθεί! Και είναι απορίας άξιο γιατί δεν το έκανε και μάλιστα τώρα με το ταμείο γεμάτο.

Δεν θα πω εγώ πόσες προσθήκες χρειαζόταν η ομάδα. Αυτό είναι έργο των ειδικών , των ανθρώπων επιφορτισμένων με αυτόν τον ρόλο.

Και η απορία μου είναι πως αστόχησε έτσι μια διοίκηση η οποία αποτελεί πρότυπο σωστής διαχείρισης , μια διοίκηση με μπαρουτοκαπνισμένο ιδιοκτήτη και έμπειρους παράγοντες.

Γιατί ποιοτικοί παίκτες στην αγορά υπάρχουν και με το δέλεαρ του Τσάμπιονς Λίγκ η δεξαμενή θα άνοιγε ακόμα περισσότερο. Δείτε πχ τι ποιότητα έχει να παρατάξει ο ΑΡΗΣ χωρίς μάλιστα  να ξοδέψει τα μαλλιά της κεφαλής του και χωρίς το κίνητρο της Ευρώπης για τους ποδοσφαιριστές.  

Ακόμα όμως  αν και με τις προσθήκες αυτές η ΑΕΚ δεν κατάφερνε –πράμα απίθανο-να φέρει καλύτερα αποτελέσματα για να διεκδικήσει την συμμετοχή της στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις την άνοιξη , το μόνο σίγουρο είναι ότι η Ένωση θα είχε βγει από την υπόθεση Ευρώπη κερδισμένη σε αγωνιστικό επίπεδο.

Από απόψεως εμπειριών , ετοιμότητας , αυτοπεποίθησης. Εκτός απ τον κορμό θα είχε έτοιμες τις προσθήκες για την επόμενη αγωνιστική χρονιά. Θα είχε κάνει το βήμα προς τα εμπρός!

Δεν το συζητώ δε ότι τα οφέλη της για το ελληνικό πρωτάθλημα θα ήταν ακόμα περισσότερα. Ενισχυμένη σημαντικά η ΑΕΚ θα βρισκόταν ήδη στην βαθμολογία ψηλότερα και γιατί όχι στο υψηλότερο σκαλοπάτι.

Τώρα θα πρέπει να περιμένει το Δεκέμβρη αν υπάρχει βέβαια η σκέψη για ενίσχυση , αλλά οι ευκαιρίες σε παίκτες δεν συγκρίνονται μ’ αυτές του καλοκαιριού. Από την άλλη η ΑΕΚ κινδυνεύει σοβαρά πλέον τον Δεκέμβρη να βρίσκεται εκτός Ευρώπης, οπότε το κίνητρο για τους παίκτες δεν θα είναι τα ίδιο. Οπότε πάμε πάλι καλοκαίρι με σοβαρές πιθανότητες όμως η Ένωση να μην είναι πρωταθλήτρια.  

Μακάρι  να κάνω εγώ λάθος, αλλά η ΑΕΚ φέτος μοιάζει να πληρώνει τις εκτός γηπέδου αστοχίες της περισσότερο απ΄ αυτές εντός γηπέδου.  

ΥΓ: Σωστά  διοίκηση της ΑΕΚ θέτει ένα όριο στην περίπτωση ανανέωσης του Σιμόες. Καλό είναι όμως τα τελεσίγραφα να μην ανακοινώνονται δημόσια (ως μορφή προειδοποίησης για τους υπόλοιπους;;;) ούτε  παραμονές σημαντικών παιχνιδιών. Ακόμα πιο σωστό , πριν θέσεις τους όρους να έχεις κλειδωμένες στο συρτάρι σου εναλλακτικές λύσεις.       

Πηγή: gazzeta.gr