Οι κατάρες, ο Γκέκας και η… ΑΕΛ!

Πιστεύετε στις προκαταλήψεις; Στα γούρια; Στις “κατάρες”; Γενικά ρε παιδί μου σε κάτι μεταφυσικό ρε παιδί μου; Αν όχι μετά από το εξής κείμενο ίσως αναθεωρήσετε τις απόψεις σας.

Του Δημήτρη Πετρωτού

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν να ξετιλίγουμε το κουβάρι…

Το 2007 ο Ατρόμητος κέρδιζε την ΑΕΛ με εκείνο το φάουλ όπου ο Λουτσιάνο πήρε την μπάλα μόνος του και σκόραρε. Με αυτό το παιχνίδι η ΑΕΛ έχανε στο Περιστέρι. Τότε όντας εκνευρισμένος από την αντιμετώπιση της επικείμενης φάσης τόσο από τον Λουτσιάνο όσο και από τον Ατρόμητο ξεστόμισα μια βαριά κατηγορία εναντίον της ομάδας του Ατρομήτου. Ποιά ήταν αυτή; Να υποβιβαστούν την ίδια κιόλας χρονιά.

Ο χρόνος κύλισε. Η ΑΕΛ παρά την ήττα εκείνο το βράδυ έφτασε να παίζει την έξοδο της στην Ευρώπη στο τελευταίο ματς. Ήθελε νίκη κόντρα στον ΠΑΟΚ και μη νίκη του Πανιωνίου την ίδια ώρα στην Νέα Σμύρνη. Στην Νέα Σμύρνη όπου ο Πανιώνιος υποδεχόταν τον… Ατρόμητο. Έναν Ατρόμητο όπου με ήττα υποβιβαζόταν.

Άρα θέλαμε ήττα του Πανιωνίου ή και ισοπαλία. Η κατάρα μου όμως ήθελε τον Ατρόμητο να πέφτει κατηγορία. Και να που συνέβει. Ο Πανιώνιος κέρδισε με 2 – 1 πήρε το εισιτήριο για Ευρώπη με τον Ατρόμητο να χάνει την κατηγορία όπως επίσης και η ΑΕΛ την Ευρώπη.

Αυτά στο παρελθόν. Πάμε και στο παρόν. Έχω ταξιδέψει στην Πορτογαλία και βρίσκομαι σε προπόνηση της Εθνικής μια ημέρα πριν από το φιλικό με την Πορτογαλία. Είμαι και εγώ χαρούμενος που θα δω δύο Λαρισαίους και θα μιλήσω μαζί της για την ΑΕΛΑΡΑ μας. Βαγγέλης Μόρας και Φάνης Γκέκας. Με τον πρώτο όπως θα θυμάστε υπήρξε και μια συνέντευξη. Με τον δεύτερο όμως ποτέ.

Τι έγινε όμως και πως συνδέεται η μοίρα με τις κατάρες; Και όμως! Στο τέλος της προπόνησης αφού είχα πάρει την άδεια από το γραφείο τύπου της Εθνικής προσέγγισα τον Φάνη και του είπα πως είμαι Λαρισαίος και πως θα ήθελα μια λέξη για την Εθνική και τρεις για την ΑΕΛ. Η απάντηση του ήταν πως… “δεν με αφήνουν να μιλήσω. Δεν μιλάω εγώ” και έφυγε γρήγορα προς τα αποδυτήρια. Πληγώθηκε ο εγωϊσμός μου! Πόσες φορές θα μπορούσε να του συμβεί αυτό; Και στο κάτω – κάτω έλα και πες μου δύο πράματα και εξήγησε μου. Έτσι λοιπόν εκείνη την στιγμή πάνω στο θυμό μου τον καταράστηκα να μην σκοράρει ποτέ ξανά.

Την επομένη και ενώ κάναμε την συνέντευξη με τον Βαγγέλη Μόρα, ήρθε και μου ζήτησε συγνώμη για την συμπεριφορά του, όμως όπως φάνηκε απόψε μετά και το χαμένο του πέναλτι, δεν ήταν αρκετό.

Μια ακόμα κατάρα που έπιασε… “καίγοντας” όμως και τα δικά μου θέλω μαζί της!

Υ.Γ. Όχι δάκρυα για αυτήν την Εθνική!