Η αλήθεια είναι ότι ο Ομάρ μοιάζει να μην έχει «λυθεί» ακόμη σε αυτό το ξεκίνημα της σεζόν. Σίγουρα, πάντως, δεν του έχουν «βγει» οι φάσεις για να βοηθήσει επιθετικά, να περάσει μία καλή σέντρα η, να απειλήσει ο ίδιος.
Στη ρεβάνς με τους Τσέχους ειδικά στο ξεκίνημα του αγώνα έκανε πολλές κούρσες και συμμετείχε πολύ στην επιθετική ανάπτυξη, αλλά κάνοντας μία σούμα στο τέλος βλέπεις ότι δεν προέκυψε από τα πόδια του Νορβηγού κάποια καλή ευκαιρία, σε αντίθεση με ό,τι συνέβη από αριστερά με τον Τσιμίκα, από τρεις σέντρες του οποίου έγιναν φάσεις για τον Μασούρα (μία) και τον Γκερέρο (δύο).
Ωστόσο, θα είναι λάθος αν δεν επισημάνουμε κάτι σημαντικό για τον Ομάρ: ο εκ των αρχηγών του Ολυμπιακού (4ος στη σειρά μετά τους Φορτούνη, Αβραάμ, Τοροσίδη-και με 5ο τον Γκιγέρμε) έκανε ένα άριστο αμυντικά παιχνίδι. Δεν πέρασε τίποτα από την πλευρά του κι ακόμη και σε μία περίπτωση που είχε φύγει μπροστά και κόπηκε η σέντρα του, με την Πλζεν να βγάζει αντεπίθεση, έκανε σπριντ και γύρισε πίσω στην άμυνα εμποδίζοντας την κόντρα επίθεση.
Με τον Ομάρ αψεγάδιαστο αμυντικά από δεξιά και τον Τσιμίκα το ίδιο από αριστερά, ο Ολυμπιακός είχε καλυμμένα τα νώτα του σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό. Οι Σεμέδο και Μεριά έκαναν κι αυτοί την καλή δουλειά στην καρδιά της άμυνας, με τον Γκιγέρμε μπροστά τους, αλλά και τη βοήθεια του Μπουχαλάκη, συν βέβαια την σταθερή παρουσία του Σα, ο οποίος μπορεί αυτή τη φορά να μην χρειάστηκε να κάνει κάποια σπουδαία επέμβαση, αλλά και μόνο που βγήκε τέσσερις φορές μακριά από την εστία του γρήγορα κι αποτελεσματικά, τόσο ψηλά, όσο και χαμηλά, πρόσφερε πράγματα στην ομάδα.
Και κάπως έτσι ο Ολυμπιακός έβγαλε μία παρτίδα αγώνων με την Βικτόρια με μηδέν παθητικό. Κι όταν σε δύο παιχνίδια δεν τρως γκολ και είσαι Ολυμπιακός, 99% θα περάσεις-όπως κι έγινε. Πόσες φορές στο πρόσφατο παρελθόν, ο Ολυμπιακός έχει κρατήσει το μηδέν σε δύο ευρωπαϊκά παιχνίδια με τον ίδιο αντίπαλο; Τρεις όλες κι όλες σε μία δεκαετία! Μία τώρα, δεύτερη με την Οσμάνλισπορ (0-0 στον Πειραιά, 3-0 στην Τουρκία) και τρίτη με την Ρούμπιν (1-0 στη Μόσχα, 1-0 στον Πειραιά). Φυσικά και τις τρεις προκρίθηκε. Όπως είχε προκριθεί και την αμέσως προηγούμενη φορά που είχε το μηδέν παθητικό σε δύο ματς, πριν δέκα χρόνια, με την ΑΖ Άλκμααρ: 1-0 στο Καραϊσκάκη και 0-0 στην Ολλανδία, έστω σε φάση ομίλων τότε.
Το μηδέν είναι μεγάλη δουλειά στην Ευρώπη και ο Ολυμπιακός σαν φύσει επιθετική ομάδα πολλές φορές το υποτιμάει-κακώς. Οι προκρίσεις συνήθως από το μηδέν έρχονται. Και ο Ολυμπιακός πρέπει κάποια στιγμή να παίζει και για το 0-0 και για το 1-0. Είχα παρατηρήσει μετά τη λευκή ισοπαλία στο Πλζεν ότι το αμέσως προηγούμενο 0-0 του Ολυμπιακού εκτός έδρας στην Ευρώπη ήταν εκείνο με την ΑΖ στην Ολλανδία το 2009!…
Η Βικτόρια επιθετικά είναι καλή ομάδα, όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε στο 25λεπτο που τον πίεσε «άσχημα» στον Ολυμπιακό στο Πλζεν…Τότε που ο Σα ήταν αναγκαίο να κάνει μία εξαιρετική επέμβαση-αλλά και να έχει την τύχη με το μέρος του στο δοκάρι της Βικτόρια, αλλά και στην δική του πολύ κακή έξοδο με το άστοχο σουτ των Τσέχων από πολύ κοντά…
Για να καταλάβουμε πόσο σημαντικό είναι που ο Ολυμπιακός κράτησε το μηδέν στα δύο παιχνίδια του με τη Βικτόρια, ας έχουμε υπόψιν μας ότι εδώ και μια δεκαετία, και σε δεκάδες ευρωπαϊκά της παιχνίδια, η ομάδα από το Πλζεν δεν είχε σκοράρει στα διπλά παιχνίδια της εναντίον μόνο τριών ομάδων: της Μπαρτσελόνα το 2011 στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, της Ατλέτικο Μαδρίτης το 2012 στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ και της Μπάγερν το 2013 στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ…
Ο Ολυμπιακός, τώρα, κόντρα στην Μπασάκσεχιρ θα έχει λογικά ακόμη πιο δύσκολο έργο, καθώς οι Τούρκοι σε ατομικό επίπεδο έχουν καλύτερη ποιότητα (και) επιθετικά. Κι άρα πρέπει να είναι ακόμη καλύτεροι ανασταλτικά, αποφεύγοντας στην Κωνσταντινούπολη τα λάθη τους στο Πλζεν και επαναλαμβάνοντας την εμφάνιση τους στη ρεβάνς με τους Τσέχους μέσα στο Καραϊσκάκη, όπου ψεγάδι είχαν, κατά την γνώμη μου, την αντίδραση τους για ένα δεκάλεπτο μετά το 1-0.
Ένα διάστημα στο οποίο οι «ερυθρόλευκοι» αντί να εκμεταλλευθούν το άνοιγμα του σκορ και να πάρουν μαζί τους την ψυχολογία του αγώνα, αμέσως γύρισαν πίσω κι έδωσαν τη δυνατότητα στην Βικτόρια να βγει μπροστά και να απειλήσει, άσχετα από το ότι δεν έκανε κάποια φάση. Όμως, τα δικαιώματα οι παίκτες του Ολυμπιακού της τα έδωσαν και δη σε ένα σημείο-κλειδί του αγώνα, όπου όλα ήταν ρευστά και τα πάντα θα μπορούσαν να αλλάξουν με ένα γκολ των Τσέχων (το 1-1 θα τους έδινε την πρόκριση). Δεν χρειάζεται πολύ για να γίνει η ζημιά-να σας θυμίσω το λάθος του (2ου) επόπτη που άφησε να εξελιχθεί επίθεση της Πλζεν στο 59’ από θέση οφσάϊντ…
Η ουσία είναι ότι η καλή εικόνα του Ολυμπιακού ανασταλτικά για 80 λεπτά στο Καραϊσκάκη και για 65 στο Πλζεν δεν άφησε την Βικτόρια να δείξει τις επιθετικές αρετές της. Μόνο που με τους Τούρκους, ίσως ακόμη κι ένα δεκάλεπτο εδώ κι ένα 25λεπτο έξω να είναι αρκετό για να δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα…
Άσχετο: Μία αλλαγή μπορεί να την έχει ο Ολυμπιακός την Τρίτη επί της αρχικής λίστας του στην ΟΥΕΦΑ για τα παιχνίδια με τους Τούρκους. Δεν γράφω σίγουρα, γράφω «μπορεί» γιατί είναι σε εξάρτηση με κάτι άλλο…
