Η ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος είναι ο φετινός Λεβαδειακός, όχι τόσο γιατί δεν έχασε από ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό, αλλά επειδή η εικόνα του ήταν τέτοια που οι δύο «λευκές» ισοπαλίες τον αδικούν. Οι Βοιωτοί δείχνουν «σφιχτοί» στην άμυνα και… φαρμάκι στις αντεπιθέσεις και το 3-6-1 που χρησιμοποιούν (ή 3-4-2-1 όπως θέλετε πείτε το), φαίνεται πως λειτουργεί άψογα.
Το πώς «δημιουργήθηκε» η ομάδα ήταν λίγο… ροντέο, αφού μόλις στις 10 Ιουλίου οριστικοποιήθηκε η παραμονή της στη μεγάλη κατηγορία. Ετσι είχε μπροστά της περίπου ένα μήνα για να «χτιστεί» και σε αυτό το διάστημα έπρεπε να γίνουν όλα. Ηρθε ο Ανιγκό, αποκτήθηκαν 8 παίκτες εκ των οποίων όλοι έχουν ήδη αγωνιστεί – δείγμα ότι ήταν προσθήκες 14αδας – και τα χρονικά περιθώρια πίεζαν. Στα φιλικά η εικόνα δεν ήταν καλή. Ολοκλήρωσε την προετοιμασία της με μόνο δύο νίκες (επί της Χαλκίδας και της Αδανασπόρ) και σε αυτά τα παιχνίδια ήταν τα μοναδικά καλοκαιρινά της τεστ – από το σύνολο 7 – που σκόραρε.
Στη «πρόβα τζενεράλε» της Τρίπολης όπου γνώρισε ακόμη μία ήττα (2-0) είχαν έρθει όλοι οι «νέοι» (θα γίνουν μίνιμουμ ακόμη 2 προσθήκες) και για πρώτη φορά ο Γάλλος τεχνικός άνοιξε εκεί τα χαρτιά του. Για όσους θυμούνται οι Βοιωτοί χρησιμοποίησαν το τρέχων σύστημά τους στις 13 Αυγούστου, μόλις 6 ημέρες πριν το σέντρα. Συνοδεύτηκε τότε με άτυχο αποτέλεσμα, όμως ο τεχνικός τους είχε πλέον κατασταλάξει και δούλευε πάνω σε αυτό. Για την ιστορία η πρώτη τριάδα στα στόπερ αποτελούνταν από τους Αντιλέχου, Τριποτσέρη και Λεονάρντο, ενώ ο Φαβάρο ήταν ελάχιστα 24ωρα στην ομάδα και για αυτό δεν αγωνίστηκε, ενώ ο Μεντί είχε παίξει στον άξονα.
Πλέον το νερό είχε μπει στο αυλάκι και ο έμπειρος κόουτς αποφάσισε πως αυτό θέλει να παρατάξει και παρότι τα χρονικά περιθώρια που υπήρχαν, η εικόνα του Λεβαδειακού στα δύο πρώτα επίσημα ματς της σεζόν δείχνει σαν να το «δουλεύουν» από μήνες στην ομάδα.
