Οχι πολύ μακριά, πριν κανά μήνα ύστερα από τις δύο κολλητές ήττες σε Κέρκυρα και Ξάνθνη, ο Απόλλων βρέθηκε σε πάρα πολύ δύσκολη θέση. Η «Ελαφρά Ταξιαρχία» προέβαλε ως το μεγάλο φαβορί για υποβιβασμό, αλλά πλέον τα δεδομένα άλλαξαν. Το «εξάποντο» με Παναιτωλικό, Λάρισα σε συνδυασμό με τα άλλα αποτελέσματα, τον έφερε σε θέση ισχύος και σήμερα που μιλάμε, ορίζει την τύχη του. Μάλιστα η εικόνα του κόντρα στους «βυσσινί» ήταν τέτοια που του επιτρέπει να αισιοδοξεί.
Για πρώτη φορά οι πολλές μεταγραφές του Ιανουαρίου δείχνουν να έχουν «ενσωματωθεί» πλήρως, ο Αλμπάνης παραμένει το σημείο αναφοράς, ο Παπάζογλου η σταθερή αξία ενώ υπάρχει και ένας «νέος-παλιός», ο Χουάντερσον, καθώς μονιμοποιήθηκε πλέον κάτω από το γκολπόστ αντί του Τσόβιτς.
Ας τα δούμε. Κεφάλαιο μεταγραφές αρχικά. Ο Απόλλων τον Γενάρη κινήθηκε εντυπωσιακά. Ενισχύθηκε, αλλά επειδή άλλαξε πολλά, χρειάζονταν και εύλογο χρονικό διάστημα. Ουσιαστικά στη Ριζούπολη έχουμε μία εντελώς νέα ομάδα… Από τους πολλούς καινούργιους ξεχωρίζουν τέσσερις, οι Στάθης, Ζησόπουλος, Τσουκαλάς, Ναδάλες. Ο πρώτος είναι ένας σταθερός και καλός δεξιός μπακ. Από την πρώτη στιγμή που ήρθε από τον Πλατανιά μονιμοποιήθηκε στο αρχικό σχήμα, μετρά 10 90λεπτα και είναι ήδη 3ος σε εύστοχα γεμίσματα. Ο δεύτερος δεν χρειάζεται… ιδιαίτερες συστάσεις. Με το «καλημέρα»… έδεσε με τον Κύργια στο κέντρο της άμυνας και έδωσε πολύτιμες λύσεις. Λόγω εμπειρίας κατευθύνει και είναι χαρακτηριστικό πως παρότι ο Απόλλων δέχεται σχετική πίεση, στα 8 παιχνίδια που έπαιξε ως τώρα, υπέπεσε μόλις σε 13 λάθη, δηλαδή μόνο ένα και κάτι κατά μέσο όρο.
Ο Τσουκαλάς από την πλευρά του χρειάζονταν χρόνο. Πλέον ως εσωτερικός χαφ ή κλασικό «8αρι» βρήκε τα πατήματά του. Στις δύο νίκες με τα «καναρίνια» και τους «βυσσινί» ήταν δεύτερος πασέρ του Απόλλωνα και προσπάθησε να οργανώσει και να παίξει κάθετα.
Φινάλε με τις πιο χαρακτηριστικές προσθήκες κάνουμε με τον Ναδάλες. Ο οποίος το πρώτο διάστημα ήταν σκιά του εαυτού του, αλλά είχε το «ελαφρυντικό» πως δεν έπαιζε στην κλασική του θέση. Εσχάτως όμως τον βλέπουμε είτε αριστερό μπακ σε τετράδα, είτε μπακ-χαφ σε τριάδα. Αυτό τον απελευθέρωσε, ενώ βελτίωσε πολύ και τα χτυπήματά του σε στημένες μπάλες. Ο Ισπανός μας δείχνει και πάλι τον παίκτη που ξέρουμε.
Αλλά δεν είναι μόνο οι «νέοι» που βοήθησαν στην αλλαγή της εικόνας του Απόλλωνα. Οπου ισχύει ο «νόμος» του Αλμπάνη. Ο 24χρονος κάνει φανταστική σεζόν, ενώ τον έχουμε δει σε πάρα πολλές θέσεις. Π.χ. φορ σε 4-2-3-1 ή 3-5-2, ακραίο σε 4-3-3 αλλά και περιφερειακό πίσω από μία «κολόνα» (Στόουκς ή Καστιγιέχος). Με 7 τέρματα και συμμετοχή σε αρκετά άλλα, είναι ο απόλυτος MVP της «Ελαφράς Ταξιαρχίας». Οταν οι υπόλοιποι μεσοεπιθετικοί δεν «τραβάνε», ενώ η ομάδα δεν παίρνει γκολ από τους άλλους φορ, εκείνος κάνει τη διαφορά.
Ως «υπαρχηγός» του στους «παλιούς» μπορεί να χαρακτηριστεί ο Παπάζογλου. Ο 29χρονος έχει βγάλει το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν ως το κλασικό «6αρι», σε 4-2-3-1 αλλά και με τριάδα στα στόπερ (3-5-2 ή 3-4-3). Μέχρι στιγμής είναι 2ος πασέρ του Απόλλωνα, 4ος σε κλεψίματα, 2ος σε επεμβάσεις, ενώ μετρά και ένα γκολ. Η παρουσία του είναι κάτι παραπάνω από πληθωρική.
Στους παραπάνω μπορεί να προστεθεί και μία «εσωτερική» μεταγραφή. Ο Χουάντερσον. Ο Βραζιλιάνος γκολκίπερ αποκτήθηκε στο φινάλε του καλοκαιριού και μέχρι πρότινος ήταν στη σκιά του Τσόβιτς. Πλέον όμως «κέρδισε» τη θέση του στο αρχικό σχήμα και ήταν βασικός στις δύο σερί νίκες της ομάδας του. Μάλιστα με την ΑΕΛ έκανε μία πολύ καλές επεμβάσεις σε προσπάθειες των Κριζμάν, Μασούρα, Ντέλετιτς με το σκορ ακόμη στα επίπεδα του 1-0 και έβαλε τις βάσεις για τη νίκη-θρίαμβο της ομάδας του.
Οι παραπάνω είναι τρόπο τινά οι «σωματοφύλακες» του Απόλλωνα, που τον οδηγούν στην παραμονή του.
