Ο επιμένων… νικά!

Μία φράση που ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση του Μούτσα Μπλέντι. Θυμάμαι από πέρσι αρκετούς να δυσανασχετούν λόγω των χαμένων ευκαιριών. Κάτι που συμβαίνει ήδη και φέτος. Όμως ο εν λόγω ποδοσφαιριστής απέδειξε πως ότι και να γίνει το ποδόσφαιρο δε σταματάει σε μία φάση. Με αρκετή δουλειά έχει καταφέρει να γίνει ο πρώτος σκόρερ της ΑΕΛ, στην αρχή της δύσκολης αυτής χρονιάς, και ένας από τους παίκτες που έχουν ξεχωρίσει με την εμφάνισή τους.

Τρανό παράδειγμα αποτελούν οι δύο πρώτες αγωνιστικές. Στο παιχνίδι στο Αλκαζάρ με αντίπαλο τον Αγιό Θωμά Πρεβέζης, ο Μπλέντι έχασε δύο κλασσικές ευκαιρίες για γκολ στο πρώτο ημίχρονο. Όμως στο τέλος του παιχνιδιού το το σκορ έγραφε 5-0 υπέρ της ΑΕΛ με δύο γκολ του Μπλέντι.

Πάμε στον σημερινό αγώνα τώρα. Αν και έχασε μία σημαντική ευκαιρία, το τέλος του παιχνιδιού βρήκε την ΑΕΛ να κερδίζει με 3-1 και τον Μπλέντι και πάλι να βάζει δύο γκολ. Μόνο και μόνο αυτό δείχνει ότι παίκτης αυτός αποτελεί βαρόμετρο για την ΑΕΛ. Δίκαια είναι ένας εκ των τριών αρχηγών και δίκαια άξιζε το χειροκρότημα στο τέλος.

Όχι μόνο για τα γκολ που βάζει, αλλά γιατί δεν σταματάει όταν η τύχη του γυρνάει την πλάτη…