Στην πρόσφατη «Μπασκετοκουβέντα» του gazzetta.gr ενόψει του ντέρμπι στάθηκα σε δύο θέματα. Το πρώτο αφορούσε τον Ρικ Πιτίνο και στο «τι θα γίνει» όταν θα «καθίσει» η σκόνη από τη λάμψη που πρόσδωσε στις τάξεις του Παναθηναϊκού από τη στιγμή που πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα.
Το δεύτερο αφορούσε μία σύγκριση με το παιχνίδι με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και κατά πόσο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο Αμερικανός προπονητής την ίδια επιθετική άμυνα. Είναι γεγονός ότι διαφορετικά θα σφυρίξουν οι διαιτητές εντός έδρας και διαφορετικά εκτός. Και από τη στιγμή που δεν «άφησαν» το παιχνίδι όπως και την περασμένη Παρασκευή που «παίχτηκε» στα όρια του φάουλ, έπρεπε να… αποτραβηχτεί και να δοκιμάσει άλλα πράγματα.
Ο Ολυμπιακός και ο (πολύ πιο έμπειρος στο ευρωπαϊκό μπάσκετ) Ντέιβιντ Μπλατ δεν άφησε τον θρυλικό προπονητή να συνεχίσει από εκεί που είχε σταματήσει, αλλά αντίθετα φρόντισε να τον προσγειώσει απότομα στην πραγματικότητα. Άλλωστε κάποια στιγμή θα γινόταν αυτό. Ο «κρότος» από το «μπαμ» της συμφωνίας κάποια στιγμή θα «έσβηνε» και τα πάντα θα έκαναν την πραγματική τους εμφάνιση στο παρκέ. Χωρίς να να υπάρχει η… κεκτημένη ταχύτητα ψυχολογίας και αλλαγής διακόπτη.
Όχι ότι η αναμέτρηση με την ΤΣΣΚΑ ήταν «στάχτη στα μάτια» αλλά είχαμε πει και τότε ότι τα προβλήματα υπάρχουν και κάποια στιγμή (το πιθανότερο σύντομα) θα έβγαιναν στην επιφάνεια. Όπως και βγήκαν με… εκκωφαντικό τρόπο. Και να θέλει να τα κρύψει κάτω από το χαλάκι ο Παναθηναϊκός, απλά δεν μπορεί. Όσο και αν προσπαθεί ο Πιτίνο να πάρει πράγματα από τους παίκτες του, το μπάσκετ που υπηρετεί και θέλει να παρουσιάσει επιτάσσει «φρέσκα» μυαλά και «φρέσκα» πόδια. Τόσο στην άμυνα που θέλει να πιέζει τον αντίπαλο από απόσταση αναπνοής, να κάνει συνέχεια double teams στο μισό γήπεδο και τα χέρια να είναι συνέχεια πάνω στη μπάλα, όσο και στην επίθεση όπου ζητάει συνέχεια κίνηση χωρίς τη μπάλα.
Στο ντέρμπι δεν είχε τίποτε από τα δύο και μοιραία γνώρισε την ήττα από τον Ολυμπιακό. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι το… πράγμα φαινόταν από μακριά για τους «πράσινους»! Από τα πρώτα λεπτά που ο Νίκολα Μιλουτίνοφ έκανε πάρτι στη ρακέτα του Παναθηναϊκού. Ο Σέρβος αντιμετώπιζε τις «παγίδες» με χαρακτηριστική ευκολία, οι ψηλοί του «τριφυλλιού» έμοιαζαν να μην έχουν καθόλου ενέργεια μέσα τους και από τη στιγμή που στο πρώτο δεκάλεπτο είχαν σφυριχτεί τα πάντα (και ακόμα περισσότερα) πήγε στράφι το αμυντικό πλάνο του Πιτίνο. Οι «αλλαγές» στην άμυνα περισσότερο κακό έκαναν, παρά καλό στον Παναθηναϊκό, και κάπως έτσι οι «ερυθρόλευκοι» πήραν την ψυχολογία που ήθελαν στην επίθεσή τους.
Πολλώ δε μάλλον και όταν έβλεπαν τους «πράσινους» να βγάζουν και τις ίδιες επιθετικές παθογένειες. Στατικό μπάσκετ χωρίς ΚΑΜΙΑ κίνηση χωρίς τη μπάλα (σ.σ. κάτι που υπογράμμισε και ο Πιτίνο μετά το τέλος) και η… γνωστή αστοχία στα τρίποντα που συνοδεύει τον Παναθηναϊκό φέτος. Το 32% είναι και λίγο πλασματικό αφού τα περισσότερα σουτ μπήκαν όταν τα πάντα είχαν κριθεί και απλά οι πρωταθλητές προσπαθούσαν να μειώσουν (έστω) την διαφορά. Στο σημείο που ο Ολυμπιακός είχε σταθεροποιηθεί στο +10 έχοντας πάρει το μομέντουμ του αγώνα, ο Παναθηναϊκός είχε 2/12 τρίποντα.
Όσο για το κόλπο του Μπλατ που «αποδιοργάνωσε» τους «πράσινους»; Έπαιξε για πολλή ώρα χωρίς τον Βασίλη Σπανούλη. Απλούστατα τα τελευταία χρόνια ο Παναθηναϊκός έχει προσαρμόσει το 80% της άμυνάς του πάνω στον αρχηγό του Ολυμπιακού, βρίσκοντας κάθε τρόπο προκειμένου να τον αναχαιτίζει και να παίρνει πλεονέκτημα. Δεν ήταν ο Σπανούλης στο παρκέ; Οι παίκτες του έμοιαζαν λίγο χαμένοι όσον αφορά την επίθεση του «αιώνιου» αντιπάλου, με τον Στρέλνιεκς να γίνεται x-factor με τα περιφερειακά σουτ και τον Παπανικολάου να κάνει όλες τις δουλειές.
Πλέον οι «πράσινοι» έχουν μια τεράστια ανηφόρα να ανέβουν στα υπόλοιπα 14 ματς της EuroLeague. Βάσει των όσων συνέβησαν τα δύο τελευταία χρόνια στο νέο format της διοργάνωσης πρέπει να κάνει άλλες εννέα νίκες προκειμένου να «διασφαλίσει» 100% το εισιτήριο της οκτάδας, αν και τα πάντα θα εξαρτηθούν και από τα αποτελέσματα των υπολοίπων ομάδων. Και από τα αυτά τα 14 ματς, έχει να δώσει άλλα 8 εκτός έδρας, εκ των οποίων τρία συνεχόμενα! Θα χρειαστεί υπέρβαση. Μεγάλη υπέρβαση. Και για να μπορέσει να γίνει αυτή η υπέρβαση θα χρειαστεί σίγουρα και ενίσχυση σε δύο θέσεις. Καλού σουτέρ και αθλητικού ψηλού. Εκεί «πονάει» ο Παναθηναϊκός. Αλλιώς αυτές οι πιθανότητες θα μειωθούν στο ελάχιστο στους 14 τελικούς που έχει να δώσει με πρώτο και μεγαλύτερο, αυτόν απέναντι στην Μπάγερν Μονάχου την ερχόμενη εβδομάδα.
Ο Πιτίνο είχε πει μετά τη νίκη με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας ότι «είπα στους παίκτες πως έχετε συμβόλαιο μίας ημέρας και στο τέλος της ημέρας θα δείτε τον καθρέπτη. Τότε θα αποφασίσετε αν πρέπει να ανανεωθεί το συμβόλαιό σας» αλλά όπως αποδεικνύεται και πάλι, ο «καθρέπτης» είναι ένας και μοναδικός. Το παρκέ! Και στον καθρέπτη του παρκέ τα προβλήματα υπάρχουν και παραμένουν άλυτα. Η πρώτη (ψυχολογική κατά βάση) κίνηση, έγινε. Δεν είναι όμως αρκετή.
ΥΓ1: Ο Ρικ Πιτίνο εκθείασε από μόνος του, χωρίς να τον ρωτήσει κανείς, τον Νίκολα Μιλουτίνοφ τον οποίο χαρακτήρισε «hell of a player». Άλλο επίπεδο ο Αμερικανός coach…
ΥΓ2: Λούκας Λεκαβίτσιους: Τίμησε κάθε δευτερόλεπτο που βρέθηκε στο παρκέ.
ΥΓ3: Ντίνος Μήτογλου: Το μεγαλύτερο κέρδος του φετινού Παναθηναϊκού. Έχει λαμπρό μέλλον μπροστά του!
ΥΓ4: Νίκολα Μιλουτίνοφ. Παίκτης… ΝΒΑ. Το καλοκαίρι θα είναι απέναντι.
ΥΓ5: Ήταν πολύ επηρεασμένος ο Ιωάννης Παπαπέτρου όσο και αν δήλωνε ότι «είναι ένα ματς όπως όλα τα άλλα».
