Αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο είναι μια ραδιοφωνική συζήτηση που άκουσα χθες όπου επιδιώχθηκε να βαφτιστεί το… ψάρι κρέας ή και το αντίστροφο. Η μετριότατη αγωνιστική εικόνα δομήθηκε πάνω στον τραυματισμό του Βίκτορ Σανικίντζε. Στη συγκεκριμένη γωνιά έχουμε αναφέρει πολλάκις τη σημασία αυτής της απώλειας, αλλά στοιχειοθετεί και παραποίηση της πραγματικότητα η άποψη ότι ο φετινός Άρης χτίστηκε πάνω στα χαρακτηριστικά του Γεωργιανού παίκτη. Εκτός κι αν με απατά τόσο πολύ η μνήμη μου και κάνω λάθος ότι επρόκειτο για την τελευταία μεταγραφική κίνηση του καλοκαιριού.
Προς αποκατάσταση της αλήθειας λοιπόν, ο Σανικίντζε ήρθε όπως ο απομηχανής θεός στις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες. Για να διορθώσει το… χάλι. Παραμένει νωπή στο μυαλό η εικόνα του Δημήτρη Πρίφτη μετά από δύο φιλικά παιχνίδια απέναντι σε Απόλλωνα Πατρών και Γκαζιαντέπ και οι εκφράσεις του προσώπου του έδειχναν έναν άνθρωπο που είχε αντιληφθεί ότι είχε δημιουργηθεί μια κακοτεχνία και ήλπιζε στο… Θείο Δώρο. Δυστυχώς όμως, ο «Βίκα» χτύπησε και πέθανε η ελπίδα.
Τότε ο Άρης είχε δύο επιλογές. Είτε να υποστηρίξει αυτό που δημιούργησε και να επιστρατεύσει ότι αποθέματα υπομονής διέθετε, είτε να βάλει τους παίκτες στη λίστα των προτεινόμενων, μοντέλο survivor. Κατέστη σαφές ότι θα μπει σε διαδικασία αλλαγών αν και αυτή η τακτική έχει προδιαγεγραμμένο (κακό) τέλος.
Όταν ο Ζερμέιν Τέιλορ παίξει σε επίσημο παιχνίδι, θα γίνει ο 9ος ξένος παίκτης του φετινού Άρη. Και το πλέον παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι οι «κίτρινοι» έχουν έλλειμα ξένων καθώς σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ομάδες που θα αγωνιστούν στα πλέι οφ, έχει μόλις τέσσερις! Θα πρέπει να διαθέτει κανείς πολύ τέχνη για να το καταφέρει. Σε βάθος 12ετίας, υπήρξαν αρκετές σεζόν όπου ο Άρης επιδόθηκε σε αλλαγές ξένων επιζητώντας (με ματαιοδοξία) το αγωνιστικό αποτέλεσμα.
Η αγωνιστική περίοδος 2009-10 παραμένει στην πρώτη θέση καθώς τότε φόρεσαν την «κιτρινόμαυρη» φανέλα 10 διαφορετικοί ξένοι παίκτες. Ο Άρης ξόδεψε ένα σωρό λεφτά ή μάλλον δημιούργησε ένα κάρο χρέη σε τρίτους και Δημόσιο, τα οποία πληρώνει σήμερα ο Νίκος Λάσκαρης. Όσο για το αποτέλεσμα; Μετά βίας μπήκε στα πλέι οφ. Η ίδια σεζόν χαρακτηρίστηκε από την παρουσία τεσσάρων διαφορετικών πρώτων προπονητών γιατί εκτός των Αντρέα Ματσόν, Φώτη Κατσικάρη και Ντέιβιντ Μπλατ, θα πρέπει να επισημανθεί ότι τότε έκανε ντεμπούτο στην Basket League ο Δημήτρης Πρίφτης, έστω για ένα παιχνίδι.
Την δε περίοδο 2010-11, οκτώ ξένοι παίκτες πέρασαν από την ομάδα και ο Άρης έφτασε έως τα ημιτελικά του Πρωταθλήματος, αφού είχε προχωρήσει και στην αντικατάσταση του Σαρόν Ντρούκερ με τον Λευτέρη Σούμποτιτς.
Οι αλλαγές μεσούσης της περιόδου στοιχειοθετούν υψηλό ρίσκο. Δεν αμφισβητείται η καλή διάθεση, αλλά πολλές φορές καταστρέφεται το έργο που ήδη έχει παραχθεί. Όπως για παράδειγμα τη σεζόν 2007-08. Τότε ο Άρης είχε «ρολάρει» ως ομάδα αλλά η έμπνευση της απόκτησης του Ντάριους Ουάσινγκτον για την ισχυροποίηση της ομάδας στη θέση «1» οδήγησε στην αντικατάσταση του Τερέλ Κασλ και στην απώλεια των εσωτερικών δομών. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Να πιαστούν στα χέρια οι Γιώργος Καλαϊτζής και Γκόρντον Χέρμπερτ στο κλειστού του Αμαρουσίου, όταν ο Ουάσινγκτον… κουτρουβαλούσε στο παρκέ και ο Καλαϊτζής φώναξε στον Καναδό… «καλά δεν βλέπεις; Κάνε κάτι». Η ζημιά είχε γίνει δύο μήνες νωρίτερα καθώς σε καθημερινά βάση καταπατούνταν οι πειθαρχικοί κανόνες με ξέφρενα πάρτι, σε σημείο μάλιστα κάτοικοι μιας γειτονιάς του Πανοράματος Θεσσαλονίκης να μαζέψουν υπογραφές για να διώξουν έναν Αμερικανό παίκτη!
Υπάρχουν κι άλλες σεζόν όπου οι αλλαγές οδήγησαν στην απώλεια ισορροπιών και φυσικά στο μη επιθυμητό αποτέλεσμα. Όπως και περίοδοι όπου σε πείσμα όλων, ο προπονητής κράτησε τους παίκτες τους οποίους επέλεξε από την αρχή. Αυτό έκανε για παράδειγμα ο Αντρέα Ματσόν την περίοδο 2008-09 και θα είχε δικαιωθεί με την κατάληψη της 3ης θέσης και της απευθείας συμμετοχής στην Ευρωλίγκα, αλλά ο Κώστας Καϊμακόγλου είχε… βάλει ένα τρίποντο (με ταμπλό) από το κέντρο μέσα στο Παλέ κι εκεί γύρισε ανάποδα το παιχνίδι.
Πέρυσι, ο Δημήτρης Πρίφτης αναγκάστηκε να βάλει ωτασπίδες στην πίεση που δέχθηκε για την αντικατάσταση του Σλάβεν Τσούπκοβιτς. Συνεχίζω να πιστεύω ότι έκανε λάθος που κράτησε τον Σέρβο καθώς δεν είχε αγωνιστικό ρόλο. Από την άλλη πλευρά όμως, δεν μπορεί να αποκλειστεί ο δικός του ισχυρισμός περί του κινδύνου διάλυσης των δομών της ομάδας αν ερχόταν ένας άλλος παίκτης.
Εν τέλει, οι αλλαγές προσφέρουν πρόσκαιρη αλλαγή κλίματος αλλά δεν εγγυώνται το τελικό αποτέλεσμα. Πολλές φορές μάλιστα εκμηδενίζουν τις πιθανότητες υλοποίησης των στόχων.
