Πριν από περίπου ενάμιση μήνα, ο Αμερικανός έκανε για πρώτη φορά στη ζωή του το υπερατλαντικό ταξίδι για να έρθει στη Θεσσαλονίκη και στον Άρη. Τότε βέβαια γνώριζε ελάχιστα πράγματα για τον τελικό προορισμό του. Και δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι θα ακούσει και πάλι το παρατσούκλι που του είχαν κολλήσει στα χρόνια που ήταν στο καθολικό σχολείο. «Τότε με φώναζαν Meech (σ. σ. Μιτς). Αρχικά με εκνεύριζε, τελικά συμβιβάστηκα και τώρα μου αρέσει», είπε. Και τώρα οι συμπαίκτες του τον φωνάζουν… «Μήτσο» λόγω του ονόματός του «Ντεμέτρις».
«Όταν ο Άρης ενδιαφέρθηκε για να συνεργαστούμε δεν γνώριζα πολλά για τη Θεσσαλονίκη. Εδώ με φωνάζουν Δημήτρη ή Μήτσο, ενώ προστάτης της πόλης είναι ο Άγιος Δημήτριος. Δεν είναι φοβερή σύμπτωση», είπε και χαμογέλασε. Γενικά ο Μοράντ διασκεδάσει την κάθε στιγμή στον Άρη. Από την προπόνηση, τους φιλικούς αγώνες, την πρόσφατη Media Day. Βλέπετε ο Άρης αποτελεί την πρώτη επαγγελματική εμπειρία του.
Το κύριο χαρακτηριστικό του Αμερικανού είναι το επίπεδο αθλητικότητάς του. Πιτσιρικάς ασχολήθηκε με το American football αλλά στο high school ήταν… διπλοθεσίτης καθώς πέρα από την ομάδα μπάσκετ, ήταν και στην αντίστοιχη του στίβου. Διακρίθηκε στο τριπλούν όπου έφτασε να πηδάει κάτι λιγότερο από 14 μέτρα, στο άλμα εις μήκος ξεπέρασε τα 1.95μ., ενώ ήταν από τους κορυφαίους και στα 400 μέτρα. «Λόγω του στίβου είχα στα χέρια μου υποτροφίες από 11 διαφορετικά πανεπιστήμια, αλλά το πάθος μου για το μπάσκετ ήταν μεγαλύτερο. Για να είμαι ειλικρινής όμως στον στίβο κατευθυνόμουν περισσότερο από τα σωματικά προσόντα μου παρά από την τεχνική μου. Για να ακολουθήσω καριέρα στον στίβο θα έπρεπε να δουλέψω πολύ πάνω στον τομέα της τεχνικής και ίσως δεν είχα την υπομονή για να το κάνω», είπε στο gazzetta.gr.

Μη φανταστείτε βέβαια ότι το μπάσκετ ήταν η βασική κατεύθυνσή του. «Πιτσιρικάς έπαιζα ποδόσφαιρο, γενικά όμως δεν είχα φανταστεί ότι θα ακολουθήσει επαγγελματική καριέρα στον αθλητισμό. Δεν… τρελαινόμουν με αυτή την ιδέα. Κάποια στιγμή άρχισα να αγαπάω πολύ το μπάσκετ και πίστεψέ με επένδυσα πολλές ώρες (και) ατομικής προπόνησης. Ένιωσα μεγαλύτερη πρόκληση για το μπάσκετ σε σχέση με τον στίβο κι έτσι χάραξα συγκεκριμένη πορεία».
Ως… λυκειόπαιδο ο Μοράντ χαρακτηρίστηκε project, είχε στα χέρια του προτάσεις για υποτροφία από τα πανεπιστήμια Mephis, San Diego State και TEXAS A&M, προτίμησε όμως το UNLV. Βέβαια στο Λας Βέγκας δεν έμεινε παραπάνω από έναν χρόνο. Ένα πρόβλημα υγείας του πατέρα του τον ανάγκασε να επιστρέψει στη Φλόριντα και εντάχθηκε στο Florida Gulf Coast. Στο συγκεκριμένο πανεπιστήμιο ο Μοράντ έγραψε τη δική του ιστορία καθώς είναι ο 2ος παίκτης με τα περισσότερα καρφώματα στην ιστορία του κολεγίου. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι αυτός ο τρόπος σκοραρίσματος είναι ο πιο συνηθισμένος για τον ίδιο καθώς θα πρέπει να δουλέψει πάρα πολύ για να αποκτήσει τις κινήσεις που πρέπει να έχει ένας σέντερ.











