Ο Ολυμπιακός με τον Μαρτίνς στον πάγκο καταφέρνει και παίρνει τις προκρίσεις στις ευρωπαϊκές παρτίδες του χάρη στα αποτελέσματα του μέσα στο Καραϊσκάκη.
Το 4-0 επί της Λουκέρνης, το 4-0 επίσης επί της Βικτόρια Πλζεν, το 3-1 επί της Μπέρνλι και φυσικά το 3-1 επί της Μίλαν ήταν τα αποτελέσματα που έδωσαν τέσσερις σημαντικές προκρίσεις στον Ολυμπιακό από το περασμένο καλοκαίρι. Κάπου λοιπόν μοιάζει λογικό να θεωρούν πολλοί, οι περισσότεροι, ότι με βάση και το δεδομένο ότι η ρεβάνς με την Μπασάκσεχιρ θα γίνει στο Καραϊσκάκη, η πρόκριση και με τους Τούρκους θα κριθεί τότε.
Για να είμαι ειλικρινής, έχω τις αμφιβολίες μου. Η Μπασάκ είναι ομάδα που δεν έχει μεγάλες διαφορές στα εντός από τα εκτός έδρας παιχνίδια της. Ίσως γιατί δεν έχει και καμία καυτή έδρα κι έτσι έχει συνηθίσει να παίζει το ίδιο μέσα κι έξω. Αλλά τα αποτελέσματα της αυτά τα πέντε χρόνια στα οποία μετέχει, ανελλιπώς, στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αυτό δείχνουν.
Μέσα στην Κωνσταντινούπολη έχει πέρσι την ισοπαλία (0-0) με την Μπέρνλι στα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ, πρόπερσι την νίκη (2-0) επί της Κλαμπ Μπριζ και την ήττα (1-2) με τη Σεβίλλη στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, συν τη νίκη (2-1) επί της Μπράγκα και τις ισοπαλίες με τη Χόφενχαϊμ (1-1) και τη Λούντογκορετς (0-0) στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ, το 2016 την ισοπαλία (0-0) με τη Ριέκα και την ήττα (1-2) από τη Σαχτάρ στα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ και το 2015 την ήττα (1-2) από την Άλκμααρ. Δηλαδή σε εννιά παιχνίδια, δύο νίκες, τέσσερις ισοπαλίες και τρεις ήττες.
Εμένα αυτά τα αποτελέσματα μου λένε ότι ο Ολυμπιακός πρέπει να πάει να κτυπήσει πολύ καλό αποτέλεσμα μέσα στην Κωνσταντινούπολη αν θέλει να προκριθεί. Μέσα στο σπίτι της Μπασάκ, στο πρώτο επίσημο φετινό παιχνίδι της. Στο ντεμπούτο του νέου προπονητή της (Οκάν Μπουρούκ), μετά από πέντε χρόνια με τον ίδιο τεχνικό ηγέτη (Αμπντουλάχ Αβτσί) στον πάγκο…
Δεν υποστηρίζω ότι είναι κάτι εύκολο, αλλά έχω την άποψη ότι αν ο Ολυμπιακός «αφήσει» να παίξει την πρόκριση στο Καραϊσκάκη, θα έχει πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες. Κατ΄ αρχάς, δεν είναι δυνατόν μία ομάδα πάντοτε να κερδίζει στο γήπεδό της και δη με καλά σκορ. Να υπενθυμίσω δε ότι ο Ολυμπιακός ένα παιχνίδι νοκ άουτ δεν κέρδισε εντός έδρας (2-2 με την Ντινάμο Κιέβου) κι αποκλείστηκε…
Θεωρώ τέλος πάντων ότι ο Ολυμπιακός είναι υποχρεωμένος να αρχίσει να γίνεται πιο καλός και μακριά από το Καραϊσκάκη, εάν θέλει να έχει ελπίδες για πιο μεγάλα πράγματα στην Ευρώπη. Μας χαροποιεί όλους ότι μέσα στο κάστρο της η ομάδα είναι πραγματικά πολύ δυνατή (πέντε νίκες και δύο ισοπαλίες, η άλλη το 0-0 με την Μπέτις, στα εφτά παιχνίδια με τον Μαρτίνς), αλλά είναι σημείο προβληματισμού ότι στα αντίστοιχα εφτά εκτός έδρας παιχνίδια τα αποτελέσματα ήταν τρεις ήττες (1-3 στη Μίλαν, 0-1 στην Μπέτις, 0-1 στην Ντινάμο Κιέβου), δύο ισοπαλίες (1-1 στην Μπέρνλι και 0-0 στην Πλζεν) και δύο νίκες (και δη στα πιο εύκολα παιχνίδια, με Λουκέρνη και Ντουντελάνζ).
Κι επειδή οι δύο ήττες εκτός έδρας που έφεραν η μεν την απώλεια της πρώτης θέσης στον όμιλο, η δε τον αποκλεισμό ήταν το 0-1 από Μπέτις και Ντινάμο, θα έβλεπα σαν ένα κακό αποτέλεσμα κάτι παρόμοιο στην Κωνσταντινούπολη. Κοινώς, ο Ολυμπιακός πρέπει να ψάξει το γκολ. Και να το κάνει πιο αποφασιστικά και πιο αποτελεσματικά σε σχέση με το πρόσφατο παιχνίδι του στην Τσεχία, αλλά και τα περσινά στην Ουκρανία, στην Ισπανία, ακόμη θα έλεγα και στην Ιταλία και στην Αγγλία, έστω κι αν εκεί σκόραρε από μία φορά.
Τα μόλις δύο γκολ, των Γκερέρο και Ποντένσε, στα πέντε εκτός έδρας παιχνίδια του Ολυμπιακού με Μπέρνλι, Μίλαν, Μπέτις, Ντινάμο και Βικτόρια, δεν είναι ένας επαρκής απολογισμός.
Άσχετο: Δεν βλέπω τελικά να κάνει απόψε αλλαγή ο Ολυμπιακός στη λίστα του προς την ΟΥΕΦΑ για τα παιχνίδια με την Μπασάκσεχιρ. Η μεταγραφή που ήταν να γίνει, δεν προχώρησε ακόμη τόσο πολύ…Το δεδομένο είναι ότι ο Τσόρι έχει βάλει στο τραπέζι το όνομα του συμπατριώτη του και συμπαίκτη του στη Ράγιο, του Όσκαρ Τρέχο.
