Έχουμε μπει στον τελευταίο μήνα του 2017. Ένα έτος που θα μπορούσε κανείς να το χαρακτηρίσει ως ένα από τα καλύτερα για τον ποδοσφαιρικό Πανιώνιο. Και πως να μην είναι όταν μέσα σε αυτό το χρόνο ημερολογιακά έχεις καταφέρει πράγματα που δεν τα είχες φανταστεί ποτέ.
Αφού αρχικά κέρδισες τον σεβασμό όλης της ποδοσφαιρικής Ελλάδας, έφτασε στο σημείο έστω και αμυδρά να μιλάς για το απαγορευμένο, το πρωτάθλημα. Και μπορεί το όνειρο αυτό να ήταν απλά μια όμορφη επιθυμία που δύσκολα θα γινόταν πραγματικότητα, παρόλα αυτά ο Πανιώνιος κατάφερε να βγάλει από τα συρτάρια του τα κιτρινισμένα διαβατήρια του για ευρωπαϊκά ταξίδια.
Παράλληλα, κέρδισε ξανά το δέσιμο με την τοπική κοινωνία με τον κόσμο του και τους φίλους που πλέον αισθάνονται ξανά την υπερηφάνεια να υποστηρίζουν τον πιο ιστορικό σύλλογο της χώρας. Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και το κερασάκι στην τούρτα που είναι οι νίκες σε Καραϊσκάκη (Ολυμπιακός), ΟΑΚΑ (ΑΕΚ) και Λεωφόρο (Παναθηναϊκός), καταλαβαίνει κανείς ότι το 2017 θα είναι μια χρονιά αξέχαστη.
Νίκες που δεν μπορεί να τις αμφισβητήσει κανείς. Χθες στην Λεωφόρο ο Πανιώνιος επικράτησε του Παναθηναϊκού, ένα τρίποντο που δεν είναι απλά τρεις βαθμοί στην βαθμολογία, αλλά είναι κάτι πολύ παραπάνω. Είναι η επιστροφή στην κανονικότητα της ομάδας, μιας κανονικότητα η οποία είχε διαταραχθεί την φετινή σεζόν, είναι η απάντηση του Μιχάλη Γρηγορίου ο οποίος από την πρώτη στιγμή είχε αντιμετωπιστεί με μεγάλη δυσπιστία από την πλειοψηφία του κόσμου, αλλά κυρίως το πιο σημαντικό είναι η απόλυτη δικαίωση του Νίκου Ζαμάνη ο οποίος σε μια κρίσιμη στιγμή για την ομάδα, πήρε μια δύσκολη απόφαση για το καλό του Ιστορικού και όπως φαίνεται δικαιώνεται απόλυτα.
Στα καθαρά αγωνιστικά, ο Πανιώνιος ήταν μια κλάση ανώτερος από τον αντίπαλό του. Ο Μιχάλης Γρηγορίου είχε μελετήσει τον Παναθηναϊκό και κλείνοντας του το κέντρο και το κάθετο παιχνίδι. Με τους Σιώπη και Κόρμπο και τον Σαββίδη μπροστά τους οι Νεοσμυρνιώτες μπλόκαραν τον αντίπαλό τους, την ίδια ώρα που και τα άκρα έκαναν τρομερή δουλειά μην επιτρέποντας σε αυτά του τριφυλλιού να ανεβαίνουν. Χωρίς χώρους και κερδίζοντας εύκολα τις μπάλες οι Νεοσμυρνιώτες άρχισαν από νωρίς να δημιουργούν επικίνδυνες φάσεις με όπλο το επιθετικό τους τρανζίσιον. Και μπορεί στο πρώτο ημίχρονο μία η αστοχία του Γεσίλ και μια η χαζομάρα του Σπιριντόνοβιτς που δεν την έκοψε στον αφύλακτο Λάμπρου, δεν έφερε το γκολ, αλλά φαινόταν ξεκάθαρα ότι το ματς θα χανόταν μόνο από κάποιο λάθος του Πανιωνίου.
Ο Παναθηναϊκό έδειχνε ακίνδυνος την ώρα που τακτικά η ομάδα του Γρηγορίου ήταν άριστη. Κάπως έτσι ήρθε και το γκολ με τον Ντουρμισάι σε ένα σημείο που δύσκολα θα μπορούσε να αντιδράσει ο αντίπαλός του. Μάλιστα, με εξαίρεση την κεφαλιά του Άλτμαν από ένα στημένο, ο Κότνικ και η άμυνα του δεν κινδύνεψαν σχεδόν καθόλου και το τελευταίο σφύριγμα έδωσε το δικαίωμα για ξέφρενους πανηγυρισμούς.
Η νίκη αυτή στο αγωνιστικό κομμάτι θα πρέπει να πιστωθεί αποκλειστικά στον Μιχάλη Γρηγορίου. Ένας προπονητής που όταν ήρθε στην Πλατεία αντιμετωπίστηκε με μεγάλη προκατάληψη επειδή βασικά προερχόταν από την Κέρκυρα (λες και οι προηγούμενοι προπονητές της ομάδας είχαν έρθει από την Μπαρτσελόνα) χωρίς ουσιαστικά να έχουν δει την δουλειά και χωρίς βασικά να έχουν την υπομονή να τον δουν μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα όπου θα έχουν φανεί τα πρώτα δείγματα της δουλειάς του ή της μη δουλειάς του. Θεωρώ ότι τόσο με την χθεσινή εμφάνιση της ομάδας όσο και με την ισοπαλία με τον ΠΑΟΚ ο Μιχάλης Γρηγορίου έδωσε τις δικές του απαντήσεις και στους τελευταίους αμφισβητίες.
Αυτός όμως που θα πρέπει να αισθάνεται απόλυτα δικαιωμένος είναι ο Νίκος Ζαμάνης. Και αυτό γιατί όταν τα πράγματα είχαν φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο δεν έκατσε με σταυρωμένα τα χέρια και πήρε αποφάσεις που δύσκολα θα τις έπαιρνε κάποιος άλλος. Ο Διευθυντής του Ποδοσφαιρικού τμήματος δεν δίστασε για το καλό της ομάδας να θυσιάσει δύο βασικές μονάδες, δείχνοντας ότι όταν ένα ρόστερ παύει να είναι ένα γκρουπ τότε μόνο δραστικά μέτρα θα πρέπει να ληφθούν. Και ο τρόπος του που διαχειρίστηκε τόσο την πιθανή κρίση δείχνει έναν άνθρωπο διορατικό που παρεμβαίνει εκεί που πρέπει. Άλλωστε η ιεραρχία σε μια ομάδα ορίζεται από την προσφορά και όχι από τα λεφτά αι το καλό είναι ότι στον Πανιώνιο υπάρχουν άνθρωποι με διακριτούς ρόλους.
ΥΓ. Πραγματικά όλοι οι παίκτες του Πανιώνιου ήταν άριστοι στην Λεωφόρο. Τόσο οι μέσοι όσο και τα ακραία μπακ όσο και το κεντρικό αμυντικό δίδυμο που τόσες φορές έχει βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα. Τρομεροί όλοι τους.
ΥΓ2. Νίκη με Πλατανιά για να έχει αξία το διπλό στην Λεωφόρο ώστε να παραμείνει η ομάδα εντός πεντάδας.
ΥΓ3. Με την δεδομένη ενίσχυση του Ιανουαρίου ο Ιστορικός θα γίνει ακόμα καλύτερος κι έχοντας όλους τους συνδιεκδικητές για το ευρωπαϊκό εισιτήριο στη Νέα Σμύρνη κρατάει την τύχη στα χέρια του.
