Πάμε σαν άλλοτε…
Φέτος η Εθνική άνοιξε έναν νέο κυκλό παιδιών, καθώς πολύ από τους αστέρες των παλαιότερων χρόνων σήμερα λείπον από την “επίσημη αγαπημένη”, ο καθένας για τον δικό του ξεχωριστό λόγο.
Το ταξίδι στην Λιθουανία όμως μας έχει αποδείξει πως μια ένα σύνολο αθλητών, όταν είναι “ομάδα”, μπορεί να καταφέρει πράγματα που διαφορετικά δεν θα μπορούσε.
Η χώρα μας σε όλους τους τομείς πάει από το κακό στο χειρότερο και η σημερινή ημέρα πρέπει να είναι μια μέρα χαράς για όλους τους Έλληνες. Να ξαναέρθει ρε παιδί μου το γελάκι ξανά στο χειλάκι τους.
Κατά την ταπεινή μου προσωπική άποψη έχω ένα προαίσθημα για αυτό το συγκρότημα του Ηλία Ζούρου. Κάτι βαθιά μέσα μου, μου λέει πως αυτήν η ομάδα κάτι καλό θα πετύχει στο φετινό Ευρωμπάσκετ.
Τα λόγια πριν από κάθε αγώνα, είναι “άλλα λόγια να αγαπιόμαστε”, γι’ αυτό παίδες η συνέχεια επί του παρκέ στην Λιθουανία, που είμαι σίγουρος πως σήμερα ο Πάρκερ, ο Νόα και η παρέα τους θα γυρίσουν “σπίτι” τους…
[youtube L5b56xa90BQ&feature=related]











