Τι έγινε τώρα για να καταλάβω. Άλλαξε τα συστήματα ο κόουτς Σφαιρόπουλος μετά την «κατακραυγή» και ο Ολυμπιακός πέτυχε 90 πόντους με αντίπαλο την Φενέρ κι έτσι έπαψαν τα ματάκια μας να πονάνε ή ακόμα πονάνε;
Άλλαξε τα σκριν στην περιφέρεια για να σουτάρει ο Τόμπσον και όποιος άλλος είχε την μπάλα , άλλαξε τα πικ εν ρόλ , άλλαξε τα πάντα ώστε οι ερυθρόλευκοι να γίνουν πιο παραγωγικοί, πιο επιθετικοί!!!
Τι άλλαξε στο πινακάκι του κόουτς και ξαφνικά μετά από δυο μέτριες ως κακές εμφανίσεις ο Ολυμπιακός έχει να επιδείξει 20 ασίστ και μάλιστα από εφτά διαφορετικούς παίκτες;
Εντατικά μαθήματα δημιουργίας ή υποχρεωτική παρέλαση καψώνι στους παίκτες με κεντρικό σύνθημα: Δημιουργία ή θάνατος!
Μήπως κατάλαβε ο κόουτς μετά τις κραυγές ότι ο τρόπος με τον οποίο αμύνεται η ομάδα δεν είναι ο σωστός και τον άλλαξε πονηρά εν μια νυκτί με αποτέλεσμα οι παίκτες να αρχίσουν ξαφνικά να πέφτουν σαν καμικάζι πάνω στην μπάλα μετρώντας 11 κλεψίματα;
Ή μήπως έφερε από την Αμερική μυστικό σχέδιο για να κερδίζεις τα ριμπάουντ και έτσι οι ερυθρόλευκοι κατάφεραν να μαζέψουν 35 στο σύνολο , τα 14 εξ’ αυτών επιθετικά , απέναντι στην καλύτερη άμυνα της διοργάνωσης.
Το πιο κρίσιμο μάλιστα αυτό του Πρίντεζη στην παράταση εκεί που αρχίζει να πέφτει η αυλαία.
Μετά δεν μπορεί κάτι θα έγινε με τον Ρόμπερτς! Προφανώς ο κόουτς αντιλήφθηκε ότι τον χαντακώνει με τον τρόπο που επιτίθεται ο Ολυμπιακός και έφτιαξε επιτέλους τα σωστά συστήματα ώστε ο παίκτης να βγαίνει την κατάλληλη στιγμή από τα σκριν και να πετυχαίνει 5 τρίποντα κορδόνι.
Ηλίου φαεινότερον! Τι και αν ο Αμερικανός σημείωσε τους πόντους στο ένας εναντίον ενός.
Αλλά δεν ήταν ο μόνος που το πήρε επιτέλους προσωπικά. Ακολούθησε όλη η Αμερικανή τριάδα. Προσωπικούς πόντους νταηλίκι πέτυχε ο Μακ Λίν το ίδιο και ο Τόμπσον .
Ο πρώτος μάλιστα με τα φάουλ που κέρδισε προξένησε τεράστια ζημιά στην Φενέρ,
Το είχα γράψει και μετά το ντέρμπι το ξαναγράφω και σήμερα μετά απ’ όλα όσα είδαμε για να το εμπεδώσουν όσοι ακόμα αρνούνται να το κατανοήσουν.
Ο κόουτς θα σου δώσει τις ευκαιρίες, ο κόουτς θα σε στηρίξει επιμένοντας στο πρόσωπο σου, αλλά την αυτοπεποίθηση θα την χτίσεις από μόνο σου. Αυτό ισχύει για κάθε παίκτη!
Αν δεν τα καταφέρεις τότε είναι αδύνατον να ανταποκριθείς στις απαιτήσεις αυτού του επιπέδου!
Αν άλλαξε λοιπόν κάτι σε σημαντικό βαθμό , αυτό είναι η θέληση , το πείσμα , η αγωνιστικότητα , η αποφασιστικότητα και η αυτοσυγκέντρωση των παικτών στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού.
Το καθαρό μυαλό και η προσήλωση στο παιχνίδι βοήθησε τον Ολυμπιακό να παίξει αμυνάρα , να επιστρέψει από το επικίνδυνο -13, η πνευματική διαύγεια τον έκανε και πάλι δημιουργικό και αρκούντως παραγωγικό.
Τίποτα ουσιαστικά δεν άλλαξε στον αγωνιστικό προσανατολισμό. Προσαρμογές στο παιχνίδι του αντιπάλου , προφανώς και έγιναν , όπως και διορθωτικές κινήσεις χρήσιμες σε κάθε αναμέτρηση , αλλά ότι έχει να κάνει με την φιλοσοφία της ομάδας παρέμεινε σε γενικές γραμμές το ίδιο.
Δεν άλλαξε κάτι στο παιχνίδι του Ολυμπιακού σε τραγικό βαθμό ώστε να το δούμε και να μας προκαλέσει εντύπωση , όπως δεν θα αλλάξει και η νοοτροπία ορισμένων μετά από κάθε ήττα ή από μια περίοδο στην οποία η ομάδα δεν αποδίδει σύμφωνα με τις δυνατότητες της.
Και τις πραγματικές δυνατότητες τις γνωρίζει μόνο το προπονητικό επιτελείο. Όλοι οι υπόλοιποι είμαστε ελεύθεροι να φανταζόμαστε ότι κατεβάσει ο νους μας. Ακόμα και τους παίκτες σε ρόλο Θεανθρώπου να περπατούν πάνω στα κύματα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η φαντασία μας παράγει μπάσκετ και ότι τα σχέδια επί χάρτου των φιλάθλων είναι εφαρμόσιμα. Εξάλλου αν θέλουμε να λέμε τα πράματα με το όνομα τους, ο κόουτς Σφαιρόπουλος για όλους αυτούς που του έπλεξαν «το εγκώμιο» στις πρώτες στραβές, δεν είναι φέτος περισσότερο ή λιγότερο ανεπαρκής από τον περσινό κόουτς Σφαιρόπουλο που πήγε την ομάδα στο τελικό της Ευρωλίγκας.
Οπότε να είχαμε να λέγαμε και καλή συνέχεια…
Και τέλος αν κάποιοι πιστεύουν ότι παρέχουμε ασυλία στον προπονητή του Ολυμπιακού και πρώτος απ’ όλους ο υπογράφων, αν τα γεγονότα από μόνα τους, που τους εκθέτουν και τους διαψεύδουν κάθε τόσο, δεν αποτελούν απάντηση στους αγανακτισμένους , τότε εγώ έχω να γράψω ότι από μεριάς μου αν παρέχω ασυλία σε κάποιον δεν είναι ο κόουτς ,αλλά η λογική.
Γιατί η λογική επιβάλλει να είμαστε ψύχραιμοι και συγκροτημένοι στις κρίσιμες στιγμές των ομάδων αφήνοντας τους πραγματικούς γνώστες του αθλήματος να βρούνε την λύση με ηρεμία χωρίς κραυγές και αφορισμούς.
Ο Ολυμπιακός κέρδισε δυο φορές την Φενέρ! Μια στην έδρα της από την οποία δεν θα περάσουν πολλοί με την ευτυχία του διπλού στα πρόσωπα τους –ιδιαίτερα όταν επιστρέψει το δίδυμο Κάλινιτς- Ντίξον μάχιμοι και ορεξάτοι- και μια στην παράταση εκεί που η Φενέρ είχε την δεύτερη ευκαιρία.
Επίσης δυο φορές πολύτιμη ήταν νίκη των ερυθρολεύκων. Πιο πολύτιμη κι από τα ολόχρυσο ρολόι του Ντίξον ( αν και εμένα ρε παιδιά μου φάνηκε λίγο γορίλας το ρολογάκι όχι απλά μαϊμού, γιατί γυάλιζε έντονα).
Μια φορά πολύτιμη γιατί ήρθε την κατάλληλη στιγμή για την ψυχολογία των παικτών και την ηρεμία της ομάδας και μια ακόμα φορά γιατί μετρά πολύ στην βαθμολογία , όπως το δίχως άλλο και η διαφορά των 7 πόντων που σε τέτοιο παιχνίδι μ’ αυτές τις ομάδες δεν μπορείς να την θεωρήσεις ασήμαντη!
ΥΓ: Η πρώτη δήλωση του κόουτς Σφαρόπουλου μετά την μεγάλη νίκη επί της Φενέρ δεν είχε να κάνει με το παιχνίδι αλλά με τις χαμένες ανθρώπινες ζωές στην Δυτική Αττική.
Όταν το ανάστημα ενός προπονητή ξεπερνά τις γραμμές του γηπέδου τον καθιστά ακόμα πιο σημαντικό σαν άνθρωπο!
