Από την περασμένη εβδομάδα έχω ξεκαθαρίσει, ότι… για εμένα το κουμπί γύρισε. Από εκείνο το απαράδεκτο ποδοσφαιρικό βράδυ του ΠΑΟΚ στην Καλαμαριά, έχουν κοπεί κάθε είδους δικαιολογίες προς την ομάδα, τον προπονητή και τους ποδοσφαιριστές.
Γι’ αυτόν τον ΠΑΟΚ που δημιουργήθηκε τέλη Αυγούστου-αρχές Σεπτεμβρίου, έπρεπε (νομίζω) να είμαστε όλοι, λίγο πιο ελαστικοί. Ο καθένας για όσο χρονικό διαστημα, θεωρούσε σωστό. Άλλος ήταν… μία εβδομάδα, άλλος ένα μήνα, άλλο τρεις αγώνες, άλλος… καθόλου. Τι να κάνουμε; Κανείς δεν είναι ίδιος με τον άλλο.
Αλήθεια όμως είναι ότι όλο αυτό το κλίμα του… «ας περιμένουμε λίγο» ΔΕΝ έκανε και τόσο καλό εντός ομάδας. Όλοι ξέρουν ότι το χειρότερο μικρόβιο που μπορεί να μπει στα αποδυτήρια είναι η… δικαιολογία. Αυτό νομίζω έγινε και ο ΠΑΟΚ αντί να ανεβαίνει, έφθασε στην Καλαμαριά να διασύρεται αγωνιστικά από ομάδα μικρότερης κατηγορίας. Μέχρι εκεί όμως! Την «άκουσαν» στερεοφωνικά όλοι και μάλλον… ήρθαν στα ίσια τους.
Δικαιολογίες… τέλος. Αλλά… να που τώρα, ενόψει ΑΕΚ-ΠΑΟΚ, το μικρόβιο είναι έτοιμο να επηρεάσει και πάλι την ομάδα του Λουτσέσκου. Γιατί γίνεται αυτό…
Ένας «κλαίει» και «οδύρεται» επειδή χτύπησε ο Μαουρίσιο: «Τι θα κάνουμε τώρα που χτύπησε ο πιο φορμαρισμένος παίκτης της ομάδας;»
Άλλος βλέπει τα φετινά εκτός έδρας αποτελέσματα του ΠΑΟΚ και ψάχνει… πόσο δίνει ο άσος γι’ αυτό το ντέρμπι.
Ένας τρίτος προβληματίζεται από τον Αρετόπουλο: «Μας έχει σφάξει, μας έχει ρημάξει, μας παίζει όλο κόντρα…» και άλλα τέτοια.
Άλλος σκέφτεται το… καταραμένο ΟΑΚΑ: «Αφού εκεί δεν κερδίζουμε ποτέ…» μονολογεί και απογοητεύεται..
Άλλος μπορεί να φοβάται την ΑΕΚ, άλλος μπορεί να γράψει ή να μιλήσει για… τον καιρό, για το χορτάρι, για τον φόβο κάτω από τα Τέμπη, για ότι μπορεί να φανταστεί κανείς… (Για παράδειγμα ο Χιμένεθ είπε χθες ότι… «με τον ΠΑΟΚ έπρεπε να παίξουμε Δευτέρα». Γι’ αυτά γκρίνιαζε ο Μπόλονι το 2011. Πρόκειται για τον ορισμό της δικαιολογίας…).
Είναι δεδομένο, ότι αυτή η νοοτροπία των δικαιολογιών με τη γκρίνια και την κλάψα για ό, τι στραβό μπορεί να έρθει, δεν βοηθάει. Αλήθεια είναι ότι και το εντελώς αντίθετο, το κλίμα της υπεραισιοδοξίας δηλαδή, δεν βοηθάει σε καμία περίπτωση.
Γι’ αυτό ας μείνουμε στα δεδομένα και ας αφήσουμε όλες τις θεωρίες.
Δεδομένο είναι ότι θα έχουμε ένα μεγάλο ματς, αφού όμως απόψε δούμε την ΑΕΚ να παίζει με τη Μίλαν, σε ένα σπουδαίο Ευρωπαϊκό ματς. Το πόσο δύσκολο είναι το Κυριακή-Πέμπτη το κατάλαβαν φέτος όσοι είχαν καιρό να το νιώσουν. Γιατί είναι πραγματικά πολύ διαφορετικό το Πέμπτη-Κυριακή από το να παίζεις Ευρώπη Τρίτη-Τετάρτη ή και καθόλου και μετά να ετοιμάζεσαι για τον αγώνα πρωταθλήματος..
Δεδομένο λοιπόν αυτό, δεδομένο ότι ΠΑΟΚ και ΑΕΚ θα παίξουν χωρίς έναν (τουλάχιστον) πολυτιμότατο παίκτη τους, δεδομένο ότι το πρωτάθλημα δεν κρίνεται την Κυριακή και… περιμένουμε.
* Ο Ολυμπιακός με την Μπαρτσελόνα ξόδεψε επί 90 λεπτά τρομερή ενέργεια και στο τέλος οι παίκτες του δικαιώθηκαν, πανηγυρίζοντας ένα αποτέλεσμα το οποίο απλά θα καταγράψει η ιστορία, μια και δύσκολα θα δώσει κάτι άλλο χειροπιαστό στη φετινή πορεία των ερυθρόλευκων. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πόση ενέργεια θα ξοδέψει και η ΑΕΚ απόψε, αν και… θεωρητικά η Μίλαν δεν είναι Μπαρτσελόνα. Η ΑΕΚ όμως παίζει και γιατί… μπορεί να προκριθεί και να συνεχίσει στην Ευρώπη.
