Πόρνη μπάλα!
Πόσα “κοντράστ” συναισθημάτων μπορεί να… “παίξει” η μπάλα σε έναν ποδοσφαιριστή κατά την διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα; Εάν θέλετε να μάθετε δεν έχετε παρά να ρωτήσετε τον παίκτη του Τυρνάβου, Γιάννη Παπαϊωάννου.
Ο Γιάννης Παπαϊωάννου είναι ένας εκ των πιο άτυχων λαρισαίων ποδοσφαιριστών στην σύγχρονη ιστορία του ποδοσφαιρικού… Νομού μας.
Όλα ξεκίνησαν κάπου στις 30 Νοέμβριου, όταν ο Μιχάλης Ζιώγας τον εμπιστεύτηκε στην αρχικά ενδεκάδα στα Ψαχνά, κόντρα στον τοπικό Ηρακλή, χάνοντας μια μοναδική ευκαιρία να σκοράρει στο 56ο λεπτό της αναμέτρησης. Και όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά από τι κρίνεται ένας επιθετικός. Από το γκολ. Σε αυτή την φάση ο Γιάννης άνοιξε το κοντρόλ του και δεν κατάφερε να απειλήσει, χάνοντας την ευκαιρία που του έδωσε τότε ο προπονητής του.
Τελικά όμως δεν χάνεται. Ο Παναγόπουλος όταν αναλαμβάνει στην Γ΄ Εθνική τον “τσεκάρει” και βλέπει στο βλέμμα του, έναν πιστό “στρατιώτη”. Και του δίνει ενεργό ρόλο στην ΑΕΛ της Γ΄ Εθνικής. Ξεκινά με όλα τα φόντα. Γκολ στην πρεμιέρα του Κυπέλλου στο Πεντάλοφο αλλά και πάλι στέκεται άτυχος.
Στα τέλη Σεπτέμβρη μένει εκτός προγράμματος προπονήσεων λόγω σκοληκοειδήτη, που τον ταλαιπωρεί για δύο μήνες! Και όταν επιστρέφει στο παιχνίδι του Κυπέλλου με την Κοζάνη στις 20 Δεκεμβρίου τραυματίζεται στο αριστερό του γόνατο. Η γνωμάτευση; Ρήξη πρόσθιου χιαστού, έσω πλαγίου συνδέσμου και έξω μηνίσκου.
Ουσιαστικά αυτό ήταν και το φινάλε της σεζόν για τον ίδιο.
Και σα να μην έφτανε αυτό, τον Μάρτιο του 2014 ο Γιάννης “χάνει” και τον πατέρα του, με την ψυχολογία του ιδίου να βρίσκεται στα “τάρταρα”.
Την επόμενη σεζόν (2014 – 2015) βρίσκει ποδοσφαιρική στέγη στον Οικονόμο Τσαριτσάνης (Γ΄ Εθνική), από όπου και μεταπήδησε τον Γενάρη στην Β΄ Εθνική για λογαριασμό του Εθνικού Σερρών, καταγράφοντας 6 συμμετοχές στα 10 παιχνίδια που είχε δικαίωμα συμμετοχής.
Φέτος επέστρεψε στην Λάρισα για λογαριασμό του Τυρνάβου. Στο χθεσινό (04/11) παιχνίδι με τον Φωκικό στο 66′ μπήκε ως αλλαγή στο 76′ σκόραρε, αλλά στο 89′ αντικαταστάθηκε ως τραυματίας με την γνωμάτευση του γιατρού να κάνει λόγω για διάταση έσω πλαγίου του δεξιού γονάτου. Πράγμα που σημαίνει 3 εβδομάδες εκτός δράσης. Και πάλι άτυχος!
Αυτό το οποίο όμως παραδέχομαι στον Γιάννη, είναι πως είναι μαχητής της ζωής. Δεν το βάζει κάτω. Όσες κακοδαιμονίες και εάν του έτυχαν αυτός είναι εκεί και πάντα προσπαθεί να επιστρέψει στο προσκήνιο. Τέτοιους ανθρώπους αξίζει να τους θαυμάζεις μόνον από την πίστη, το πάθος και την θέληση που έχουν για να πετύχουν αυτό που γουστάρουν. Τέτοιοι άνθρωποι αποτελούν πρότυπο για τα μικρά παιδάκια στις ακαδημίες και όχι μόνο. Και είναι κρίμα που κανείς δεν τους προβάλει…
