Η 3η μέρα του Μαΐου 2003 αποτελεί μέρα-ορόσημο στην ιστορία στην «κιτρινόμαυρη» ιστορία. Τα συναισθήματα όσων βρέθηκαν τότε στη Νέα Φιλαδέλφεια χαρακτηρίστηκαν από συγκίνηση, αισιοδοξία και χαρά για τον «κύκλο» που έκλεινε, καθώς και για εκείνον που θα άνοιγε. Η ΑΕΚ υποδέχθηκε τον Άρη, στην 28η αγωνιστική του πρωταθλήματος κι επρόκειτο να παίξει για τελευταία φορά στο γήπεδο που αποτέλεσε έδρα της από το 1930 και που οι συνθήκες και ο καιροσκοπισμός την ανάγκαζαν να αποχαιρετήσει.
Το «Νίκος Γκούμας», έχοντας υποστεί σοβαρές ζημιές από τον μεγάλο σεισμό που έπληξε την Αττική το 1999, είχε κλείσει λίγους μήνες πριν, προκειμένου να επισκευαστεί. Αποδείχθηκε πως καμία επέμβαση δεν ήταν αρκετή, με την ανακατασκευή να κρίνεται απαραίτητη για λόγους ασφαλείας. Οι αντιδράσεις των κατοίκων, η έλλειψη χρηματοδότησης και τα σχέδια για εμπορικά καταστήματα και υπόγειο χώρο στάθμευσης «πάγωσαν» κάθε ενέργεια, μέχρι την ύπαρξη ενός πλάνου που έμελλε να «ξεριζώσει» την ΑΕΚ από τη «μήτρα» της.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 αποτέλεσαν την αφορμή, που παρουσιάστηκε ως ευκαιρία. Η διοίκηση Πρωτοδικείου της ΠΑΕ, με πρόεδρο τον Γιάννη Γρανίτσα, είχε παρουσιάσει επί χάρτου τα πλάνα για ένα γήπεδο με εμπορικό κέντρο, που θα αντικαθιστούσε το «σπίτι» της Ένωσης και θα έβαζε τον σύλλογο στη «νέα εποχή». Η κατεδάφιση του «Νίκος Γκούμας» ήταν απαραίτητη και στο παιχνίδι με τον Άρη, οι οπαδοί της ΑΕΚ συνέρευσαν στα πατρογονικά εδάφη της αγαπημένης τους ομάδας, για να πουν «αντίο» σε όσα είχαν συνηθίσει.
Δυστυχώς για την ΑΕΚ, το πανηγυρικό κλίμα γρήγορα έδωσε τη θέση του σε αυτό της απελπισίας για την καταστροφή που είχε συντελεστεί. Το γήπεδο δεν περιλήφθηκε στον τελικό φάκελο για τα Ολυμπιακά Έργα, το οικόπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια έμεινε γεμάτο μπάζα και ερείπια και στον κόσμο της ομάδας θα έμεναν μόνο οι αναμνήσεις.
Όσα γιόρτασαν εκείνη τη μέρα, μετά τη μεγάλη νίκη με 4-0, μοιάζουν με ιστορική ανακρίβεια. Μετά τη λήξη του αγώνα, οι οπαδοί μπήκαν στο γήπεδο και πήραν όσα αναμνηστικά μπορούσαν. Κομμάτια τον αγωνιστικό χώρο, σημαιάκια, καθίσματα, τα δοκάρια και ό,τι άλλο θα τους συντρόφευε μέχρι τη στιγμή που θα έμπαιναν στο νέο σπίτι. Από την επόμενη μέρα, Δευτέρα 4 Μαΐου, ξεκίνησε η κατεδάφιση, που θα έδινε τη «σκυτάλη» στην κατασκευή του νέου γηπέδου. Δυστυχώς για την ΑΕΚ, αυτή η στιγμή θα αργούσε αρκετά…
Για την ιστορία, η σύνθεση των «κιτρινόμαυρων» εκείνη τη μέρα: Χιώτης, Γεωργέας, Κωστένογλου (69′ Ναλιτζής) Καψής (80′ Κωνσταντινίδης) Κασάπης, Ζαγοράκης, Κατσουράνης, Λάκης (69′ Γεωργάτος) Μαλαδένης, Τσιάρτας, Ίβιτς
Τη μέρα εξάλλου θυμήθηκε και η ΠΑΕ, μέσω Twitter, σήμερα, 15 χρόνια μετά, με την Ένωση πλέον να βρίσκεται μια «ανάσα» από την επιστροφή της.
