Σαϊτιώτης: “Οφείλω μια μεγάλη συγγνώμη στον κόσμο της ΑΕΛ”

Ήταν 18 Ιουλίου όταν ο Γιώργος Σαϊτιώτης υπέγραφε στην ΑΕΛ και τότε όλοι μας στο πρόσωπο του είχαμε δει τον άνθρωπο ο οποίος θα πάρει την ΑΕΛ από το χέρι και θα την επιστρέψει εκεί που αξίζει. Στην SL…

Ήταν Δευτέρα 30 Ιανουαρίου, όταν η ποδοσφαιρική καριέρα του Γιώργου Σαϊτιώτη έριξε την αυλαία.

Πρόβλημα υγείας ήταν η αιτία…

Μετά από σχεδόν 5 μήνες το ArenaLarissa.gr και ο Δημήτρης Πετρωτός, έστησε τον “machine goal” του ΠΑΣ, στα 11 μέτρα ανακρίνοντας τον, πάντα με την καλή έννοια, για όλα όσα βίωσε στην Λάρισα από το σύντομο πέρασμα του, όπως επίσης για την δύσκολη απόφαση του κλεισίματος της καριέρας του αλλά και της μετ’ έπειτας του πορείας στον χώρο.

Γιώργο, μετά από περίπου 12+ χρόνια καριέρας φέτος θα περάσεις ένα καλοκαίρι ήσυχο μετά και την απόφαση σου να κρεμάσεις τα ποδοσφαιρικά…

“Δεν ήταν απόφαση δική μου να σταματήσω. Έπρεπε να σταματήσω επαγγελματικά λόγω ενός προβλήματος υγείας. Να πω την αλήθεια ακόμη δεν μπορώ να το πιστέψω. Αλλάζουνε τα όνειρα μου, αλλάζουνε οι στόχοι μου και κοιτάω από εδώ και πέρα διαφοερτικά την ζωή. Η ζωή μου έχει αλλάξει από την μια στιμγή στην άλλη. Όσο για το ήσυχο καλοκαίρι… θα δείξει τον Σεπτέμβρη όταν και θα έχει περάσει”.

Έχεις φάει τα γήπεδα με το κουτάλι, αν σου έλεγα να μου πεις την καλύτερη σου στιγμή σε αυτά, ποια θα διάλεγες;

“Δύο είναι οι στιγμές που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Το ντεμπούτο μου με την Σκόντα Ξάνθη στην Α’ Εθνική μέσα στην Τούμπα και η νίκη – πρόκριση με τον ΠΑΣ μέσα στο Καραϊσκάκη επί του Ολυμπιακού”.

Το πέρασμα σου από την ΑΕΛ, μπορεί να ήταν σύντομο, όμως παρόλα αυτά πρόλαβες να αγαπηθείς στην συνέχεια να γίνεις “κόκκινο πανί” και προς το τέλος της καριέρας σου να αγαπηθείς και πάλι! Πόσο μικρή είναι η απόσταση από την σχέσης αγάπης – μίσους μεταξύ ποδοσφαιριστή και φιλάθλου;

“Στήν Λάρισα δεν μπόρεσα ποτέ να δείξω αυτά που πραγματικά ξέρω να κάνω μέσα στο γήπεδο. Αρχικά όλοι με αγαπήσανε γιατί στο πρόσωπο μου έβλεπαν τον “άνθρωπο γκολ”, παίρνοντας και ως γνώμονα την παρουσία μου σε άλλες ομάδες στο παρελθόν. Με το πέρασμα του χρόνου δεν κατάφερα να προσφέρω τίποτα από αυτά για τα οποία ήρθα στην ΑΕΛ και έτσι η γνώμη των φιλάθλων γρήγορα άλλαξε. Και κάπου εκεί ήρθε η περιπέτεια μου με την υγεία με αποτέλεσμα όλοι τους να με αγαπήσουνε σε γενικά πλαίσια. Στην ζωή γενικά η αγάπη με το μίσος είναι πάρα πολύ κοντά και δεν ξέρεις τι θα προκύψει από λεπτό σε λεπτό και πως θα αντιδράσει ο καθένας μας”.

Έχεις φορέσει την φανέλα της Νίκης και του Ολυμπιακού Βόλου, του ΠΑΣ Γιάννινα, της Ξάνθης, της Βέροιας και της ΑΕΛ. Ενώ πλέον αγωνιστικά έχεις “κλείσει”, ποιο θεωρείς πως ήταν το μέρος στο οποίο “ένιωσες” καλύτερα;

“Δεν μπαίνει μέτρο σύγκρισης. Μόνο τα χρόνια που έζησα στα Γιάννενα μαζί με τις χαρές και τις επιτυχίες που είχα εκεί, αυτό από μόνο του, καθιστά τον ΠΑΣ ένα ξεχωριστό κομμάτι της ζωής μου. Είσεπραξα πολύ αγάπη από τον κόσμο εκεί, κάτι το οποίο ήταν και αναμενόμενο καθώς με τα 60 μου γκολ σε 4 χρόνια έφτασα ρεκόρ, άλλων ανθρώπων του ΠΑΣ οι οποίοι στο παρελθόν έχουν διατελέσει σημαίες του συλλόγου”.

Πρόσφατα μας ανακοίνωσες πως έκανες εγκαταστάσεις για ακαδημίες. Ποιος είναι ο στόχος σου μέσα από αυτές. Θα υπηρετήσεις το ποδόσφαιρο με την ανάδειξη νέων ταλέντων, ή απλώς αυτήν είναι μια αρχή μιας προπονητικής καριέρας;

“Πολιτική της σχολής μας είναι η ποιοτική εκμάθηση των βασικών αρχών του ποδοσφαίρου στα παιδιά όλων των ηλικιών, η κοινωνικοποίηση των παιδιών, η αγάπη και η διασκέδαση που θα αναπτύξουν μέσα από το ποδόσφαιρο. Στόχος μου είναι να μεταδώσω τα όσα έμαθα εγώ από την πορεία μου στο χώρο. Δεν έχω σκευτεί ακόμη για προπονητική καριέρα”.

Η ΑΕΛ στα μέσα της χρονιάς δεν πάει όπως θα περίμενε και ο πρόεδρος της ΑΕΛ, άγνωστον ποιος θα είναι τότε, σε παίρνει τηλέφωνο και σου κάνει πρόταση να κάτσεις στον πάγκο της ΑΕΛ! Ποια η αντίδραση σου;

“Αρνητική γιατί πολύ απλά δεν μου αρέσει η προπονητική σε επαγγελματικό επίπεδο. Υπάρχει μεγάλη διαφορά από τον προπονητή ακαδημιών με αυτών των ανδρών. Τα παιδάκια σου προσδίδουν χαρά, ενώ οι άντρες άγχος και πίεση που άλλωστε είναι και η αιτία που σταμάτησα και το ποδόσφαιρο”.

Η χρονιά που μόλις μας πέρασε ήταν ίσως η χειρότερη της ΑΕΛ τα τελευταία χρόνια. Που πιστεύεις ότι οφείλεται αυτό μιας και ήσουν μέλος της ομάδας αυτής, ενώ που πιστεύεις ότι κρίθηκε η αγωνιστική άνοδος μετά την έλευση του Μιχάλη Ζιώγα και όταν πλέον εσύ δεν ήσουν στο ρόστερ;

“Η ομάδα ξεκίνησε με τεράστιες φιλοδοξίες και όπως ήταν και λογικό, φαβορί και για την άνοδο. Με την ολοκλήρωση της μπορούμε να πούμε πως ήταν μια κακή χρονιά για διοίκηση, τεχνκό επιτελείο και ποδοσφαιριστές. Όσο ήμουν εγώ στην ομάδα, έβλεπα στα αποδυτήρια πως δεν ήμασταν “οικογένεια”, δεν υπήρχε ομαδικό πνεύμα και δυστυχώς με την φανέλα και μόνο δεν κερδίζεις παιχνίδια. Η διοίκηση ήταν απόμακρη από την ομάδα και αυτό θεωρώ πως φαινόταν στον αγωνιστικό χώρο. Τέλος όσον αφορά τον κύριο Ζιώγα, δεν έχω δουλέψει μαζί του οπότε και δεν είμαι ο αρμόδιος να τον κρίνω, παρόλα αυτά πέρασε, από ότι φάνηκε, έναν ζήλο και έναν τσαμπουκά στα αποδυτήρια ο οποίος μέχρι τότε και όσο ήμουν εγώ, έλλειπε”.

Ως επακόλουθη ερώτηση της προηγούμενης, θέλω να δώσεις ένα μήνυμα στον κόσμο της Λάρισας, που βλέπει την αγαπημένη του ομάδα να παραπαίει…

“Τεράστια υπομονή στον κόσμο της Λάρισας. Το ποδόσφαιρο παγκοσμίως έχει πάρει τον κατήφορο. Εκ μέρους μου ένα τεράστιο – τεράστιο συγνώμη που δεν μπόρεσα να βοηθήσω την ομάδα να επανέλθει εκεί που της αξίζει. Ακόμα και τώρα που σταμάτησα, αυτό ακόμα με τυρρανάει καθώς απ’ όσα χρόνια αγωνίστηκα, αυτήν η τελευταία μου σεζόν ήταν η χειρότερη, σταματώντας το ποδόσφαιρό με μια άσχημη ανάμνηση”.

Σίγουρα Γιώργο στην Λάρισα θα έκανες και φιλίες, ενώ σίγουρα ορισμένοι από αυτούς θα σε βοήθησαν…

“Ναι, σαφώς. Όπου και να πας πάντα κάνεις κάποιους φίλους, τους οποίους αναγκάζεσαι όταν φεύγεις από τον σύλλογο να τους αποχαιρετήσεις. Προσωπικά φεύγοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον φυσικοθεραπευτή της ομάδας και πάνω απ’ όλα άνθρωπο, κ. Γιώργο Ζαχαρή. Ήταν ο άνθρωπος ο οποίος έτρεχε από την δύση του ηλίου μέχρι την ανατολή για όλα τα προβλήματα του ποδοσφαιριστή. Επίσης να μην ξεχάσω τον Ηλία τον Παππά τον βοηθό φυσικοθεραπευτή, το παλικάρι το οποίο δούλευε μέρα – νύχτα αφιλοκερδώς. Τέτοιους άνθρωπους πρέπει να τους ευχαριστεί και η διοίκηση. Όχι μόνον οι παικτές. Βεβαίως – βεβαίως να μην ξεχάσω τον καρδιολόγο κ. Τσαγγάλη ο οποίος και αυτός όποτε χρειάστηκε ήταν δίπλα μου, όπως επίσης και τα τέσσερα κορίτσια στην ΠΑΕ όπου όποτε χρειάστηκα κάτι με εξυπηρέτησαν και με το παραπάνω. Ενώ τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ και στον Χάρη τον Γεωργούλα ο οποίος ενημέρωνε τους δημοσιογράφους για όλες τις εξελίξεις και ομαδικές αλλά αργότερα και προσωπικές. Όπως καταλάβατε, μπορεί στην Λάρισα να κάθησα μόνο 8 μήνες, παρόλα αυτά οι φίλοι που άφησα εκεί είναι αρκετοί…”.