Σούλης. Ένας φτωχός και μόνος καουμπόι

Ο Λούκι Λουκ σε ότι μπελά και να έμπλεκε πάντα “καθάριζε” μόνος του. Και έλεγε πάντα το ρητό, “είμαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόι”. Αυτός ήταν και πάντα όμως έπιανε και τα αδέρφια Ντάλτον και όλους τους απίθανους κακοποιούς της άγριας δύσης.

Γράφει ο Δημήτρης Πετρωτός

Σήμερα θα κάνουμε τον παραλληλισμό του Λούκι Λουκ ενός απίθανου τύπου που άνηκε στην σφαίρα της φαντασίας ενός κόμικ, με τον προπονητή της ΑΕΛ, Σούλη Παπαδόπουλο. Τι κοινό στοιχείο έχουν αυτοί οι δύο χαρακτήρες και μπορούν να συγκριθούν; Μα φυσικά πως και οι δύο “ζουν” στην σφαίρα της φαντασίας.

Για τον Λούκι Λουκ όλοι ξέρουμε, οπότε και θα αποφύγω την ανάλυση μου. Στον αντίποδα θα ασχοληθώ με τον απίθανο αυτόν τύπο που έχει καταφέρει να παραλάβει μια “χαμένη” υπόθεση, αυτήν της εισόδου της ΑΕΛ στα πλέι-οφ, και να την μετατρέψει σε εφιχτή. Τι εφιχτή δηλαδή, εδώ πλέον η είσοδος στα πλέι-οφ είναι στα πόδια μας.

Το ποδόσφαιρο είναι απλό. 11 εναντίον 11. Όποια ενδεκάδα καταφέρει να βάλει την μπάλα στην αντίπαλη εστία μια φορά περισσότερη από την αντίπαλη ενδεκάδα, κερδίζει. Τόσο απλό. Περάσαμε όμως μια σεζόν με πολλά “τρελά”! Τέτοιου μεγέθους “τρελά” που εάν τελικά αυτήν η χρονιά αποδειχθεί επιτυχημένη, σε περίπτωση δηλαδή όπου η ΑΕΛ βγει κατηγορία, που θα μπορούσαμε να γράψουμε ένα βιβλίο.

Ο Σούλης λοιπόν, ο Σούλης που όλοι μας χλευάσαμε στο άκουσμα της πρόσληψης του, μεταξύ αυτών βάζω και τον εαυτό μου, είναι αυτός ο άνθρωπος που έφερε την ελπίδα (όχι αυτήν του… Αλέξη) και πάλι σε όλους στο Αλκαζάρ ή τέλοσπάντων των όσων έχουν απομείνει σε αυτό.

Την δεδομένη χρονική στιγμή ήταν ο καταλληλότερος προπονητής για την ΑΕΛ. Ένας προπονητής πάνω απ΄ όλα ψυχολογίας… Θαρρώ πως και ο Μουρίνιο να ερχόταν με προοποτική να συνεργαστεί με τον Βαγγέλη Πλεξίδα, ως αποτυχημένος θα έφευγε.

Και να δείτε που η ομάδα θα μπει στα πλέι-οφ και από ΄κει και πέρα είναι… “αλλουνού παππά Ευαγγέλιο”!

Γιατί εάν ο Ηρακλής έχει του Λουκ(ίνα) εμείς έχουμε τον αυθεντικό ΛΟΥΚΙ ΛΟΥΚ!