«Στο βάθος, κήπος»…

Η χρονιά 2010 – 2011 αποτελεί πλέον παρελθόν. Μια χρονιά γεμάτη λάθη σε όλους τους τομείς μιας ΠΑΕ. Ξεκινώντας από το αγωνιστικό κομμάτι, συνεχίζοντας στο διοικητικό και καταλήγοντας στον τομέα της επικοινωνίας στον οποίο κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει παίκτες που τον Γενάρη ήρθαν, ήταν με το στυλό στο χέρι σύμφωνα με την επίσημη ΠΑΕ, είδαν και απήλθαν.

Ας περάσουμε στο «σήμερα» όμως γιατί όσο μένουμε στο «χθες» τόσο χάνουμε το όλο ζουμί της υπόθεσης.

Με το «καλημέρα» λοιπόν της νέας χρονιάς ξεπρόβαλαν κάποιες σωστές κινήσεις, με την αρχή να γίνεται με την πρόσληψη προπονητή.

Λήπτης της τεχνικής ηγεσίας γίνεται ο Κρις Κόουλμαν, ένας προπονητής με όλα εκείνα τα στοιχεία που περιέγραφε ο Κώστας Πηλαδάκης στην απολογιστική του συνέντευξη τον Μάιο.

Νέος, Φιλόδοξος και με εμπειρία σε υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού, κάνοντας όλους να βλέπουν στο πρόσωπο του Κρις Κόουλμαν τον Μεσσία της ΑΕΛ, τον άνθρωπο που θα την επαναφέρει ξανά στους δρόμους των επιτυχιών, ακόμη και στον θρόνο της.

Κίνηση No.2 είναι η πρόσληψη του Τίμου Καβακά στον πάγκο, δίπλα στον Ουαλό. Ένας Έλληνας με ακριβώς τα ίδια στοιχεία με τον Κόουλμαν δίχως όμως την εμπειρία του όπου ορίζεται να γίνει το δεξί χέρι του Ουαλού τεχνικού στο δύσκολο έργο των «αλωνιών» της Football League.

Κίνηση No.3 είναι η ενεργοποίηση της οψιόν ενός παίκτη ο οποίος αμφισβητήθηκε όσο κανείς άλλος με τον ερχομό του, κυρίως λόγω του ονόματός του. Η παρουσία του όμως ήταν αυτήν η οποία άλλαξε την άποψη αρκετών φιλάθλων. Και ο λόγος γίνεται για τον Ζοέλ Ομάρι Τσιμπάμπα. Γρήγορος, εκρηκτικός, δυνατός στο ψηλό παιχνίδι, νεαρός και πάνω από όλα όρεξη για δουλειά είναι κάποια από τα στοιχεία που είδαμε όλοι μας φέτος στον Κογκολέζο με Ολλανδικό διαβατήριο, επιθετικό.

Ρουά – Ματ με Νεμπεγλέρα είναι η επόμενη κίνηση στην σκακιέρα του προγραμματισμού. Φέρνοντας τον Λαρισαίο μετά από αρκετά χρόνια, πίσω στα πάτρια εδάφη, πραγματοποιείς μια πολύ καλή μεταγραφή για τα δεδομένα της Football League καθώς μαζί με τον Ρομέου τον Αμπουμπακάρι θα αποτελέσουν κατά πάσα πιθανότητα την «τριπλέτα» σου στον χώρο του κέντρου ανάλογη της οποίας δεν υπάρχει στην κατηγορία. Το κέντρο και μόνο σου εγγυάται ¼ της ανόδου, το οποίο μένει να φανεί και στην πράξη.

Εν κατακλείδι όλα αυτά είναι σημάδια ανάκαμψης και ανασύνταξης μιας διαλυμένης ομάδας. Δειλά – δειλά αλλάζει η ΑΕΛ, όσο αναφορά τον προγραμματισμό.

Βέβαια εάν δεν το δούμε μέχρι και το τέλος το έργο, δεν μπορούμε να πούμε τίποτα με ασφάλεια, απλώς κουβέντα να γίνεται.

Η αρχή επομένως έγινε. Ο χρόνος όμως είναι αυτός ο οποίος θα δείξει αν όντως τα πράγματα έχουν πάρει την σωστή κατεύθυνση.