Στο μπάσκετ υπάρχει Ρέτσος;

Ο Μιχάλης Λεάνης γράφει για τη μεταγραφή – ρεκόρ του Ρέτσου και συγκρίνει ελληνικό ποδόσφαιρο με μπάσκετ, με το ερώτημα εάν θα βγάλει ποτέ το μπάσκετ Ρέτσο για να τον πουλήσει;

Τα λεφτά για τον Ρέτσο είναι πάρα πολλά ρε φίλε! Μιλάμε για το εξωπραγματικό ποσό των 22 εκατομμυρίων για ένα παίκτη μόλις 19 χρονών με περγαμηνές και παραστάσεις μόνο από το ελληνικό πρωτάθλημα!

Δεν θα μπω στην συζήτηση αν το παιδί αξίζει αυτά τα χρήματα. Θα του ευχηθώ καλή επιτυχία και εις ανώτερα γιατί σίγουρα θα υπάρχουν. Τι θα πει αν τα αξίζει! Όσο αξίζει ο Νειμάρ τα 220 μύρια αξίζει και ο δικός μας τα 22.

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο , αυτά τα χρήματα διακινούνται, τα ποσά ταξιδεύουν στην στρατόσφαιρα και είμαστε πλέον όλοι ανίκανοι να εκτιμήσουμε πως και με ποιο τρόπο θα σταματήσει  το παράλογο αυτό οικονομικό αλισβερίσι.

Οι Γερμανοί ξοδεύουν ένα σκασμό λεφτά -ακόμα και για τους πλούσιους Γερμανούς το τίμημα είναι υψηλό- για να αποκτήσουν ένα παίκτη από μια χώρα η οποία αντικειμενικά δεν συγκαταλέγεται στις προηγμένες ποδοσφαιρικά. Δεν είμαστε Ιταλία, ούτε Ισπανία , ούτε καν Πορτογαλία.

Ένα σκασμό λεφτά για να εντάξουν στο δυναμικό τους ένα παίκτη ακόμα ανέτοιμο να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός ανταγωνιστικού πρωταθλήματος όπως η Μπουντεσλίγκα.

Αλλά δεν τους ενδιαφέρει το τώρα. Στο μέλλον του παίκτη επενδύουν.

Γιατί το δίχως άλλο γνωρίζουν ότι ο αθλητής έχει αδυναμίες . Σίγουρα τον έχουν στην κυριολεξία ακτινογραφήσει πριν κινηθούν για την απόκτηση του. Αλλά προφανέστατα η διάγνωση έχει καταγράψει πολλά θετικά στοιχεία για να αποφασίσουν να ρισκάρουν, ώστε να τον ολοκληρώσουν ποδοσφαιρικά.  Το ίδιο έκαναν με τον Παπασταθόπουλο –παρόλο που η πορεία του ήταν διαφορετική – το ίδιο έπραξε και η Ρόμα με τον Μανωλά.

Τώρα οι σύλλογοι τους γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι η μεταπώληση τους θα τους αποφέρει τα διπλάσια σχεδόν ποσά απ’ αυτά που ξόδεψαν για να εξασφαλίσουν τις υπογραφές στα συμβόλαια τους.

Θα μπορούσε να υπάρξει Ρέτσος στο μπάσκετ; Τηρουμένων πάντα των αναλογιών. Ακόμα και αν στο μπάσκετ δεν διακινούνται αυτά τα τρελά ποσά, γιατί η δυναμική του είναι μικρότερη απ’ αυτή του ποδοσφαίρου,  ακόμα και αν οι μάνατζερ απευθύνονται σε μικρότερη αγορά.

Ένα παιδί βγαλμένο από τις ακαδημίες του συλλόγου, που αγωνίζεται βασικός και αναντικατάστατος στην πρώτη ομάδα πριν ακόμα γιορτάσει τα εικοστά του γενέθλια, καμαρωτός στο τερέν με το περιβραχιόνιο του αρχηγού να φεγγοβολά στην φανέλα του!

Και αυτό το φέγγος από το περιβραχιόνιο να τον καθιστά ακόμα πιο αξιοπρόσεκτο ακόμα πιο σημαντικό. Ξέρετε πόση αυτοπεποίθηση έδωσε αυτό το περιβραχιόνιο στον πιτσιρικά; Αναφέρομαι χωρίς διάθεση υπερβολής στην προηγμένη μάλιστα μπασκετικά Ελλάδα.

Σε αυτήν που εδώ και χρόνια είναι στραμμένα τα βλέμματα αλλά και τα φώτα της Ευρώπης. Οι επιτυχίες και οι διακρίσεις σε εθνικό αλλά και συλλογικό επίπεδο δεν συγκρίνονται μ’ αυτές του ποδοσφαίρου.

Σε μια χώρα που η απουσία ομάδας από το final four ισοδυναμεί με αποτυχία. Και δεν αναφέρομαι μόνο στους δυο κραταιούς. Γιατί αν οι δυο μεγάλοι βάλουν πιτσιρικάδες και διαγράψουν το final four τότε τους προπονητές θα τους φάει το μαύρο σκοτάδι! Αναφέρομαι και στους υπόλοιπους. 

Οι ακαδημίες δουλεύουν ρολόι σε όλη την επικράτεια σε μεγάλους και «μικρούς» συλλόγους, σε ιστορικούς και λιγότερο ιστορικούς. Η παραγωγή χρόνο με τον χρόνο μεγαλώνει οι προπονητές των υποδομών συχνά πυκνά αναφέρονται σε σωρεία ταλέντων αναλογικά με την πληθυσμιακή δυναμική της χώρας , αναλογικά με τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό.

Ο Γιάννης Αντετοκούμπο  με τα κατορθώματα του θα ρίξει στο παρκέ εκατοντάδες ενδεχομένως και χιλιάδες πιτσιρίκια. Θα γεννήσει αυτή η φουρνιά Ρέτσο;

Μήπως υπήρχε κάποιος «Ρέτσος» ή και περισσότεροι κρυμμένοι στην Εθνική των Νέων Ανδρών πρωταθλήτρια Ευρώπης φέτος το καλοκαίρι; Στην Εθνική Ελπίδων του Νικοπολίδη παίζουν ο Γαλανόπουλος της ΑΕΚ ο Χατζηγιοβάνης του ΠΑΟ ο Ανδρούτσος του Ολυμπιακού, χώρια ο Ρέτσος. Στην Πρωταθλήτρια Ευρώπης Νέων Ανδρών στο μπάσκετ τα παιδιά κέρδισαν τον τίτλο χωρίς να έχουν ομάδες!

Τι ήταν αυτό που έκανε τον Γκούντουριτς με δυο χρόνια μπάσκετ στον Ερυθρό Αστέρα να πάρει μεταγραφή μόλις 22 χρονών( γεννηθείς το 1995 ο μπαγάσας) στην Φενέρ και να τον συζητάνε στο ΝΒΑ; (έρχεται και Ντάγκουμπιτς από πίσω…)

Τι ήταν αυτό που έκανε τους Σέρβους, ανεξάρτητα από την τεράστια  παράδοση στο άθλημα, έχοντας χάσει μια ολόκληρη γενιά εξ’ αιτίας του πολέμου, να μας φτάσουν και να μας προσπεράσουν σαν σταματημένους;

Θα συνεχίσουν οι υπόλοιποι σύλλογοι ανεξάρτητα από τις βουλές των δυο μεγάλων , να συζητάνε για 35 κοινοτικούς , 65 ξένους και 45 μεταμφιεσμένους στο ελληνικό πρωτάθλημα , αρνούμενοι πεισματικά να καταλάβουν ότι από τους δυο των κλειστών συμβολαίων σε όποια θέση και αν τερματίσεις αν δεν υποβιβαστείς είναι το ένα και το αυτό;

Τηρουμένων των αναλογιών ανάμεσα στα δυο αθλήματα το μπάσκετ θα έπρεπε να παράγει δυο με τρεις Ρέτσους κάθε χρόνο. Αλλά με τα μυαλά που κουβαλάνε οι παράγοντες θα βλέπουν τους «Ρέτσους» του ποδοσφαίρου και θα ξερογλείφονται!   

Ως εκ τούτου Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός θα ξεμακραίνουν και το άθλημα θα συρρικνώνεται. Γιατί δυο ομάδες δεν μπορούν να συντηρήσουν το άθλημα σε υψηλά επίπεδα. Γιατί το μπάσκετ , όπως και όλα τα αθλήματα , δεν είναι μόνο λεφτά.

Γιατί άλλο Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός υψηλού επιπέδου και άλλο μπάσκετ υψηλού συνολικά.  

Πηγή: gazzetta.gr