Στυλιανός Ζήσης: Από τον θεσσαλικό κάμπο στους ωκεανούς

Ποιος θα φανταζόταν ότι ένας άνθρωπος που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λάρισα, μακριά από τη θάλασσα και χωρίς ναυτικές καταβολές, θα κατάφερνε πριν καν συμπληρώσει τα 40 του χρόνια να διαθέτει στόλο τεσσάρων πλοίων;

Ο Ζήσης Στυλιανός αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση στον χώρο της ελληνικής ναυτιλίας. Μέχρι τα νεανικά του χρόνια δεν είχε ταξιδέψει ούτε με πλοίο της γραμμής. Κι όμως, μια απόφαση που πήρε για το επαγγελματικό του μέλλον τον οδήγησε από τη Λάρισα στα μεγαλύτερα ναυτιλιακά κέντρα του κόσμου και τελικά στην ιδιότητα του πλοιοκτήτη.

Γεννήθηκε στον Καναδά, όπου οι γονείς του, Τάκης Στυλιανός και Μαίρη Κομοπούλου, εργάζονταν σκληρά από το 1972 έως το 1992. Μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του, Τηλέμαχο, μεγάλωσε με τις αξίες της εργατικότητας, της επιμονής και της αυτονομίας. Μετά την επιστροφή της οικογένειας στη Λάρισα, ολοκλήρωσε τη σχολική του πορεία και συνέχισε τις σπουδές του στη Διοίκηση Επιχειρήσεων στο ΤΕΙ Κοζάνης.

Από νεαρή ηλικία φρόντισε να είναι οικονομικά ανεξάρτητος, δουλεύοντας τα καλοκαίρια ως βοηθός σερβιτόρου. Παράλληλα, αναζητούσε διαρκώς τον επόμενο στόχο του. Ακόμη και η επιλογή του να υπηρετήσει ως καταδρομέας στον στρατό ήταν μια συνειδητή δοκιμασία των προσωπικών του ορίων.

Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου διαπίστωσε ότι τόσο το χρηματιστήριο όσο και η αγορά ακινήτων δεν του προσέφεραν τις προοπτικές που αναζητούσε. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα της ναυτιλίας. Εγκατέλειψε τις σκέψεις επιστροφής στον Καναδά και υπέβαλε αιτήσεις σε δύο από τα σημαντικότερα ναυτιλιακά πανεπιστήμια της Βρετανίας, στο Σαουθάμπτον και το Λίβερπουλ. Αν και έγινε δεκτός και από τα δύο, επέλεξε το δεύτερο.

Η αποφοίτησή του το 2008 συνέπεσε με την κατάρρευση της Lehman Brothers και τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση. Ενώ χιλιάδες εργαζόμενοι έχαναν τις δουλειές τους, εκείνος συνέχιζε να αναζητά ευκαιρίες. Για να εξασφαλίσει χρόνο και εισόδημα εργάστηκε στην Dolce & Gabbana, μια εμπειρία που τον βοήθησε να κατανοήσει τη σημασία της επαγγελματικής εικόνας και της προσωπικής παρουσίασης.

Η πρώτη του επαφή με τον ναυτιλιακό κλάδο ήρθε μέσα από θέσεις σε ναυτιλιακές εταιρείες και στη συνέχεια ως ναυτιλιακός χρηματιστής παραγώγων. Εκεί απέκτησε βαθιά γνώση των μηχανισμών διαχείρισης κινδύνου και της λειτουργίας των ναυλαγορών, σε έναν κλάδο όπου κάθε απόφαση μεταφράζεται σε ημέρες και δολάρια.

Παράλληλα, αναζητούσε διαρκώς περαιτέρω εξειδίκευση. Παρότι απορρίφθηκε δύο φορές από κορυφαία μεταπτυχιακά προγράμματα του Λονδίνου, δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια. Η επιμονή του τελικά ανταμείφθηκε όταν έγινε δεκτός στο Cass Business School του City University, μια εξέλιξη που άνοιξε νέους επαγγελματικούς ορίζοντες και σημαντικές γνωριμίες.

Το 2015 επέστρεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε στον τομέα των αγοραπωλησιών πλοίων ως ship broker. Δύο χρόνια αργότερα, μια ιδιαίτερα επιτυχημένη συμφωνία του εξασφάλισε το 50% της εταιρείας στην οποία εργαζόταν. Ωστόσο, σύντομα συνειδητοποίησε ότι οι προσωπικές του φιλοδοξίες απαιτούσαν μια διαφορετική πορεία.

Έτσι, μέσα στην περίοδο της πανδημίας, προχώρησε στην αγορά του πρώτου του πλοίου, το οποίο ονόμασε «Λάρδος», εκπληρώνοντας ένα προσωπικό τάμα στη Ρόδο. Η εκρηκτική άνοδος των ναύλων εκείνη την περίοδο του επέτρεψε να αποπληρώσει το δάνειο σε εξαιρετικά σύντομο χρονικό διάστημα.

Ακολούθησε το 2021 η αγορά του «Παναγία Γιαλούσα», εμπνευσμένου από ένα εκκλησάκι στη Χίο, ενώ το 2023 προστέθηκε στον στόλο το «Serenity». Τα τρία αυτά πλοία, χωρητικότητας περίπου 30.000 τόνων το καθένα, δραστηριοποιούνται στη μεταφορά ξηρού φορτίου, μεταφέροντας προϊόντα όπως σιτηρά, σίδηρο, αλουμίνιο, κάρβουνο, αλάτι, λιπάσματα, ξυλεία και βωξίτη.

Την ίδια χρονιά απέκτησε και το μικρότερο πλοίο «Αγία Άννα», το οποίο εξυπηρετεί αποκλειστικά μεταφορές ζάχαρης από την Αίγυπτο. Όλα τα πλοία φέρουν σημαία Νήσων Μάρσαλ και στελεχώνονται κυρίως από πληρώματα των Φιλιππίνων.

Σήμερα, μέσω της εταιρείας Genoa Shipping με έδρα τη Βούλα, διαχειρίζεται έναν συνεχώς αναπτυσσόμενο στόλο και δεκάδες εργαζομένους, τόσο στη στεριά όσο και στη θάλασσα. Τα πλοία του ταξιδεύουν σε κάθε γωνιά του πλανήτη, από τη Δυτική Αφρική μέχρι την Ασία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Για τον ίδιο, η ναυτιλία είναι πάνω απ’ όλα μια υπόθεση εμπιστοσύνης. Πιστεύει ότι οι προσωπικές σχέσεις, η αξιοπιστία και η συνέπεια αποτελούν το θεμέλιο κάθε επιτυχίας. Παράλληλα, θεωρεί ότι ο κλάδος προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες στους νέους ανθρώπους που είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν προκλήσεις και να εργαστούν σκληρά.

Παρότι οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις τον οδηγούν διαρκώς σε προορισμούς όπως η Κίνα, η Ιαπωνία, η Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Λονδίνο, η Λάρισα παραμένει πάντα σημείο αναφοράς. Εκεί επιστρέφει όποτε του το επιτρέπουν οι συνθήκες, έχοντας πάντοτε στο πλευρό του τους ανθρώπους που εμπιστεύεται περισσότερο.

Και αν υπάρχει ένα στοιχείο που, όπως ο ίδιος λέει, καθόρισε την πορεία του, αυτό είναι η πίστη στο ένστικτό του. Ένα ένστικτο που μέχρι σήμερα δεν τον έχει διαψεύσει.