Για τη ρεβάνς Ολυμπιακού-Παρτίζαν τα λέει όλα ένα στοιχείο, τι έκαναν οι σέντερ φορ των δύο ομάδων: ο Μπεν είχε…μισή τελική (στο Βελιγράδι τέσσερις) κι ο Τζούρτζεβιτς πέντε (στο Βελιγράδι…μισή)!
Εξηγούσα χθες το πρωί γιατί το ματς θα ήταν ντέρμπι, θυμίζοντας ότι ντέρμπι ήταν και το πρώτο παιχνίδι, παρά το εντυπωσιακό 3-1. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ντέρμπι θα είναι και τα δύο παιχνίδια του Ολυμπιακού στα πλέϊ οφς, όποιος κι αν είναι ο αντίπαλος! Μέσα στον Αύγουστο, απέναντι σε ομάδες πολύ πιο έτοιμες αγωνιστικά, δηλαδή με περισσότερα επίσημα παιχνίδια στα πόδια τους, ο Ολυμπιακός του νέου προπονητή και της μίας ενδεκάδας νέων παικτών, άρα και της φανερής έλλειψης σταθερότητας, αυτό που μπορεί να περιμένει είναι άλλα δύο ντέρμπι και την πρόκριση να κρίνεται στις λεπτομέρειες. Όλα τα υπόλοιπα είναι «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε».
Εγώ δεν περίμενα να δω καμιά…μπαλάρα χθες το βράδυ-δεν γίνονται αυτά τα πράγματα για τον Ολυμπιακό στις 2/8. Αλλά πραγματικά δεν περίμενα να δω και τόσα μεγάλα κι εύκολα λάθη και τους Σέρβους να είναι πιο μαχητές μέσα στο Καραϊσκάκη-είχαν κάνει ήδη οκτώ φάουλ στο 25’! Κάθε φορά που τους περνούσε ένας ερυθρόλευκος, έκαναν φάουλ! Δεν έβγαλαν μόνο μεγαλύτερη φρεσκάδα στο παιχνίδι, αλλά και μεγαλύτερο πάθος-το πρώτο δικαιολογείται, το δεύτερο όχι.
Ο Χάσι μίλησε για μία ευκαιρία της Παρτίζαν, αλλά οι τελικές της ήταν 14, εκ των οποίων οι 10 στην εστία του Καπίνο, που είχε οκτώ επεμβάσεις…
Ίσως δε χρειάζεται και μία παραπάνω ανάλυση στο επιθετικό κομμάτι, όπου τα γκολ ήρθαν από απευθείας φάουλ-δώρο του γκολκίπερ κι από βολέ του Καπίνο (κι αντρίκεια παρέμβαση στο ξεκίνημα της φάσης από το Ρομάο), η δε άλλη μεγάλη ευκαιρία επίσης από εκτέλεση φάουλ, στη φάση που ο Βούκοβιτς μάλλον θα καθάριζε τη νίκη. Μόνο που η Παρτίζαν θα μπορούσε να προηγηθεί από το 14’, αλλά ευτυχώς ο Καπίνο κάλυψε την άμυνα του, γιατί όταν βλέπεις τον Ολυμπιακό χωρίς ηρεμία στο παιχνίδι του ενώ προηγήθηκε 1-0, σκέφτεσαι πώς θα ήταν, αν έτρωγε πρώτος γκολ.
Ένδειξη επιθετικής ποιότητας για τον Ολυμπιακό ότι έκανε πέντε γκολ σε εφτά φάσεις στα δύο ματς! Ερωτηματικό μεγάλο, ότι σχεδόν κάθε φορά που σκόραρε, δεν μπορούσε να κρατήσει το υπέρ του σκορ: στο Βελιγράδι σκόραρε στο 6’ κι ισοφαρίστηκε στο 11’. Εδώ σκόραρε στο 21’ κι ισοφαρίστηκε στο 33’, ξανασκόραρε στο 51’ κι ισοφαρίστηκε στο 84’.
Στο πρώτο ματς ο Σιώπης είχε κάνει φοβερό πρεσάρισμα-χθες ήταν οι Σέρβοι που πρέσαραν κι όσο το έκαναν καλά, για 45 λεπτά, ο Ολυμπιακός δεν είχε απαντήσεις: η μπάλα πήγαινε από τον Καπίνο στην επίθεση, εκεί χάνονταν η κεφαλιά κι η Παρτίζαν ξανάρχιζε επιθέσεις. Εύκολο συμπέρασμα, ότι ο Χάσι έχει πολλή δουλειά σε αυτό το κομμάτι. Και κυρίως να συντονίσει πολύ καλύτερα Ρομάο-Οτζίτζα-Φορτούνη στα χαφ, όπου χθες το πρόβλημα ήταν μεγάλο. Νομίζω, αντίθετα, ότι Ρέτσος-Βούκοβιτς μπορεί να ταιριάξουν.
Σημαντικό, νομίζω, για την ψυχολογία του (με πάρα πολλά λάθη) Φορτούνη, ότι έβαλε το πρώτο του γκολ στην Ευρώπη σε open play! Μέχρι τώρα είχε τρία γκολ από…κόρνερ, πέναλτι και φάουλ! Η δε φάση του 2-1, στην τελική της εξέλιξη, ήταν ό,τι πιο δουλεμένο έκανε ο Ολυμπιακός: ακριβώς αυτή τη συνεργασία Μάριν-Κούτρη από αριστερά την έχουμε ξαναδεί. Η δε περιοχή στη σέντρα του μπακ ήταν γεμάτη από τον σέντερ φορ (Μπεν), το μεσοκυνηγό (Φορτούνη) και τα δύο εξτρέμ (Μάριν, Καρσελά), όπως δηλαδή πρέπει να είναι όταν γίνεται η σέντρα του μπακ.
Παρεμπιπτόντως, ο Χάσι συνεχίζει να μην μπορεί να κερδίσει και στα δύο ματς ένα αντίπαλο του στην Ευρώπη, αλλά μετράει ήδη τέσσερις προκρίσεις (στις τέσσερις προσπάθειες) σε προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ από πέρσι. Κι η Λέγκια χωρίς τον Χάσι φέτος αποκλείστηκε…
Άσχετο: όποιος τεχνικός, σκάουτερ κλπ είχε εισηγηθεί στη διοίκηση του Ολυμπιακού την “απελευθέρωση” του Γιάνκοβιτς, που αρχικά ήταν δανεικός στην Παρτίζαν, προφανώς κάτι δεν μέτρησε σωστά…
