Τεττέι: «Ήθελα να δημιουργήσω κάτι που θα φέρνει τους ανθρώπους κοντά»

Τεττέι: «Ήθελα να δημιουργήσω κάτι που θα φέρνει τους ανθρώπους κοντά»

Ο Ανδρέας Τεττέι βραβεύτηκε από την παγκόσμια ένωση ποδοσφαιριστών για την ακτιβιστική δράση του και εξήγησε τι σκοπεύει να κάνει από εδώ και στο εξής.

Ο Ανδρέας Τεττέι μίλησε στην ιστοσελίδα της “FIFPRO’ μετά τη βράβευσή του από την παγκόσμια ένωση ποδοσφαιριστών, αναλύοντας τα πλάνα που έχει για ορισμένες ανθρωπιστικές δράσεις και περιγράφοντας την πολύ ξεχωριστή γνωριμία που είχε με έναν νεαρό θαυμαστή του που πάλευε με τον καρκίνο.

Αναλυτικά όσα δήλωσε:

«Η νίκη αυτού του βραβείου μου επέτρεψε επίσης να λάβω επιχορήγηση για τη χρηματοδότηση ενός κοινωνικού έργου. Ήξερα από την αρχή ότι ήθελα να τη χρησιμοποιήσω για να δημιουργήσω κάτι που θα φέρνει τους ανθρώπους κοντά.

Σε συνεργασία με την Ένωση Ελλήνων Ποδοσφαιριστών, ΠΣΑΠΠ, διοργανώνουμε ένα τουρνουά ποδοσφαίρου για παιδιά πρόσφυγες. Η ιδέα είναι απλή: να περάσουμε μια μέρα παίζοντας ποδόσφαιρο, να γνωρίσουμε τους παίκτες, να λάβουμε φανέλες και να δημιουργήσουμε αναμνήσεις που θα διαρκέσουν πολύ μετά την εκδήλωση.

Την περασμένη σεζόν, γνώρισα ένα μικρό αγόρι που πάλευε με τον καρκίνο, αφού έμαθε ότι ήμουν ο αγαπημένος του παίκτης. Πήγα να τον επισκεφτώ κρυφά επειδή ήθελα να του κάνω έκπληξη. Δεν υπήρχαν κάμερες ή αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Περάσαμε λίγο χρόνο μαζί. Του έδωσα μια από τις φανέλες μου και κουβεντιάσαμε. Μετά τον ρώτησα τι πανηγυρισμό θα ήθελε να κάνω αν έβαζα γκολ.

Διάλεξε το γράμμα Μ, το πρώτο γράμμα του μικρού του ονόματος. Όταν σκόραρα εναντίον της Βικτόρια Πλζεν στο Europa League, έκανα αυτή την χειρονομία μπροστά στην κάμερα και του αφιέρωσα το γκολ. Αργότερα, οι άνθρωποι κατάλαβαν τι σήμαινε, αλλά αυτό δεν ήταν ποτέ το θέμα. Το θέμα ήταν τι μου είπε ο πατέρας του αργότερα. Εξήγησε πώς εκείνη η στιγμή είχε δώσει στον γιο του και σε όλη την οικογένεια ανανεωμένο θάρρος σε μια απίστευτα δύσκολη περίοδο.

Για μένα, αυτό το συναίσθημα ήταν μεγαλύτερο από το ίδιο το γκολ. Το να κάνεις ένα παιδί να χαμογελάσει είναι πιο σημαντικό από το να κλωτσάει μια μπάλα ποδοσφαίρου. Το αγόρι αναρρώνει τώρα και η θεραπεία του έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Είμαι ακόμα σε επαφή μαζί του και με τον πατέρα του».

Πηγή: ertsports.gr