Το χθεσινό παιχνίδι επιβεβαίωσε την πραγματικότητα που είχαμε αποτυπώσει από το μεσημέρι στην αρθρογραφία μας, ότι αυτός ο Ολυμπιακός τις αγγλικές ομάδες δεν τις φοβάται. Μετά την Μπέρνλι ήταν η Τότεναμ, στη συνέχεια η Άρσεναλ, τώρα η Γουλβς.
Σε εφτά παιχνίδια με ομάδες της Πρέμιερ Λιγκ, εκ των οποίων οι δύο περσινές φιναλίστ στο Τσάμπιονς Λιγκ και στο Γιουρόπα Λιγκ και οι δύο από τις λεγόμενες ευχάριστες εκπλήξεις, ο Ολυμπιακός έχει δύο νίκες, τρεις ισοπαλίες και δύο ήττες. Ισορροπία πλήρης.
Κόντρα στη Γουλβς ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να είχε καταγράψει άλλη μία επική ευρωπαϊκή επιτυχία, μετά το διπλό στην Άρσεναλ. Γιατί τέτοια θα ήταν εάν κέρδιζε χθες, κεκλεισμένων των θυρών, και παίζοντας με παίκτη λιγότερο επί 65 λεπτά. Δεν τα κατάφερε, κατά κύριο λόγο εξαιτίας κάποιων λανθασμένων επιλογών ιδίως δύο παικτών του.
Κι αν για τον Σεμέδο δεν μου προκαλεί και μεγάλη εντύπωση (θυμηθείτε το πολύ πρόσφατο σχόλιο μου https://www.gazzetta.gr/football/superleague/article/1453522/os-pote-tha-einai-doktor-tzekil-kai-mister-haint-o-semedo), επιπλέον δε είχε να αντιμετωπίσει όντως μία δύσκολη φάση, δεν ισχύει το ίδιο για τον Μπουχαλάκη, έναν πιο συνεπή και λιγότερο επιπόλαιο παίκτη. Κατ΄ αρχάς, βαρέθηκα να γράφω μετά τα δύο παιχνίδια στην Τούμπα, για το πόσες φορές έβαλε τον ΠΑΟΚ στην περιοχή του Ολυμπιακού με τα φάουλ που με τέτοια ευκολία έκανε-και χθες πάλι τα ίδια. Δεν είχε κανένα λόγο να κάνει φάουλ εκεί που το έκανε! Ήταν δίπλα του τόσοι συμπαίκτες του-απορώ πραγματικά…
Το δε χειρότερο είναι η αντίδραση του Μπουχαλάκη στην εκτέλεση του φάουλ. Γιατί ενώ ξέρει ότι ο ίδιος το έχει δώσει το φάουλ κι έχει βάλει σε μπελά την ομάδα του, αντί να πάει στη φάση σαν καμικάζι, όπως θα έκανε π.χ. ο Αβραάμ τώρα στα 35 του, βγαίνει πάνω στην μπάλα με ένα αχαρακτήριστο τρόπο, γυρνώντας το κορμί του και εντελώς χαλαρά, με συνέπεια η μπάλα να βρει το πόδι στήριξης και να «πουλήσει» τον Σα, στέλνοντας την μπάλα στην άλλη γωνία. Αντί να ήταν όσο πιο aggressive γίνεται, πήγε στην μπάλα όσο πιο light γίνεται! Και βέβαια το ποδόσφαιρο τέτοιες συμπεριφορές τις τιμωρεί. Κι η τιμωρία αυτή τη φορά μπορεί να είναι η πιο σκληρή.
Γιατί αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, από αυτό ακριβώς το γκολ ο Ολυμπιακός μπορεί να χάσει την ευκαιρία να πάει για πρώτη φορά στην ιστορία του στα προημιτελικά του Γιουρόπα Λιγκ. Ναι, είδαμε ότι την «έχει» τη Γουλβς, αλλά κανείς δεν ξέρει πώς θα είναι η ρεβάνς, πότε θα γίνει, αν το γήπεδο θα έχει κόσμο, σε τι κατάσταση θα βρίσκονται τότε οι ομάδες, πώς θα παίξει ο διαιτητής κλπ, κλπ. Και, τέλος πάντων, για να μην κοροϊδευόμαστε, το 1-1 είναι κακό σκορ για τον γηπεδούχο σε νοκ άουτ παιχνίδια.
Ο Σα βρίσκονταν χθες σε μία υπέροχη βραδιά. Μην ασχολείστε με τα σουτ που έβγαλε-μία φορά ουσιαστικά χρειάστηκε να επέμβει κι εκεί ήταν και τυχερός, καθώς ο Χιμένες επέλεξε να τον «σκοτώσει» στέλνοντας την μπάλα πάνω στο πρόσωπο του. Ασχοληθείτε με τις έξι (!) φορές που βγήκε από την εστία του σε σέντρες και τις δύο μάζεψε την μπάλα, ενώ τις άλλες τέσσερις την έδιωξε με γροθιές. Έτσι πρέπει ένας γκολκίπερ να βοηθάει την άμυνα του, να καθαρίζει αυτές τις φάσεις. Κι είναι πραγματικά κρίμα που τον «πούλησε» η μπάλα, δηλαδή ο Μπουχαλάκης, στο 1-1. Ειλικρινά, δεν νομίζω ότι θα έτρωγε αλλιώς γκολ χθες ο Πορτογάλος, που εκτός των άλλων ήθελε στην άτυπη μονομαχία του με τον βασικό τερματοφύλακα της Εθνικής του, τον Ρουί Πατρίσιο (θυμηθείτε, https://www.gazzetta.gr/football/europa-league/article/1454981/i-proti-alla-kathoristiki-fora-gia-toys-sa-kai-patrisio), να αποδείξει ότι δεν υστερεί σε τίποτα απέναντι του…
Βέβαια, όλα ξεκίνησαν από την αποβολή του Σεμέδο, καθώς μέχρι εκείνο το σημείο ο Ολυμπιακός όχι απλά κυριαρχούσε ξεκάθαρα της Γουλβς, με κατοχή μπάλας 70-30 (!) στο 23΄ και αφενός μεν ο ίδιος «ενοχλούσε» συνεχώς την άμυνα της, έστω κι αν δεν είχε κάνει την καθαρή ευκαιρία για γκολ, αφετέρου δε την είχε βραχυκυκλώσει εντελώς επιθετικά-ούτε την περιοχή του Σα δεν πλησίαζε!
Η αλήθεια είναι ότι ο Σεμέδο ήταν στο 28′ ο τελευταίος τροχός μίας καθοριστικής φάσης, στην οποία κι οι τέσσερις αμυντικοί δεν έκαναν την καλύτερη δουλειά. Πρώτα ο Μπα, που βγήκε μεν σωστά πολύ ψηλά να μαρκάρει τον Τραορέ, ο οποίος όμως του ξέφυγε-κι ενώ ο Μπα μπόρεσε και του έκανε τουλάχιστον φάουλ, ατύχησε γιατί η μπάλα πήγε στον Χιμένες κι ο διαιτητής άφησε πλεονέκτημα. Στη συνέχεια ήταν ο Τσιμίκας που ολιγώρησε ελάχιστα, αλλά τόσο όσο ο Χιμένες να αποκτήσει τον έλεγχο της μπάλας και να πασάρει στον Ζότα, που είχε φύγει σφαίρα από την άλλη πλευρά. Μετά ήταν ο Ομάρ, του οποίου η επιστροφή για να καλύψει τον Ζότα έμοιαζε υπερβολικά καθυστερημένη κι αργή, μπροστά στο σπριντ του Πορτογάλου. Και τέλος ο Σεμέδο, που για πολλοστή φορά στο χώρο αποδείχθηκε εντελώς προβλέψιμος και σταμάτησε μόνο με φάουλ έναν γρήγορο αντίπαλο.
Ο Πορτογάλος στόπερ έχει σπάσει κάθε ρεκόρ: μία απευθείας κόκκινη κάρτα και 14 κίτρινες, εκ των οποίων οι δύο έγιναν αποβολή με δεύτερη κάρτα-15 κάρτες (δύο αποβολές) σε 37 συμμετοχές! Οι αριθμοί τα λένε όλα. Ναι, η φάση χθες ήταν δύσκολη, αλλά υποτίθεται ότι πληρώνεις ένα σκασμό λεφτά σε έναν στόπερ για να σου κάνει τη διαφορά σε κάποιες δύσκολες φάσεις. Ο Σεμέδο έχει μία σπουδαία ικανότητα να βγαίνει νικητής σε προσωπικές μονομαχίες, αλλά όχι σε ελεύθερους χώρους-πρέπει κι εκεί να μάθει να αντιδράει καλύτερα. Κι αν μη τι άλλο χθες τον θυμόμαστε και για μία άλλη στιγμή, εκεί που χάνει την μπάλα σε ένα εύκολο κοντρόλ κι ευτυχώς ο Μπα έξυπνα κι έγκαιρα τον κάλυψε…
Πράγματι, τα λάθη του Μπουχαλάκη και του Σεμέδο είναι τα δέντρα. Το δάσος είναι άλλη μία σοβαρή, αξιόπιστη, συνεπής εμφάνιση του Ολυμπιακού στο πιο δύσκολο επίπεδο στην Ευρώπη. Ο Πέδρο Μαρτίνς έχει δημιουργήσει μία ομάδα που ξέρει και στέκεται απέναντι σε κάθε αντίπαλο και σε κάθε συνθήκες. Παίζει στα ίσα και είναι απολύτως ανταγωνιστικός με τους πάντες. Χθες έβγαλε και ποιότητα, αλλά και χαρακτήρα. Έκανε ό,τι δεν είχε κάνει στο Βελιγράδι με τον Ερυθρό Αστέρα, τότε που πάλι υποχρεώθηκε να παίξει με δέκα παίκτες από το 57’. Πήρε το μάθημα του από εκείνο το ματς, στο οποίο από 1-0 υπέρ του έχασε 1-3 με τον παίκτη λιγότερο και τώρα ξανά με δέκα παίκτες έφερε 1-1, δείχνοντας τεράστια βελτίωση.
Η ποδοσφαιρική αμαρτία είναι ότι αυτή η ομάδα δεν προχώρησε στο Τσάμπιονς Λιγκ, κατά βάση επειδή ένας παίκτης της, κεντρικός αμυντικός, ο Μεριά, έκανε απίστευτα λάθη και στα δύο παιχνίδια με την Τότεναμ, αλλά και στα δύο, με τον Ερυθρό Αστέρα έξω και την Μπάγερν μέσα. Και τώρα μπορεί να αποκλειστεί από το Γιουρόπα Λιγκ, επειδή δύο άλλοι παίκτες του, ο Σεμέδο και κυρίως ο Μπουχαλάκης, δύο παίκτες που εμπιστεύεται σημειωτέον τυφλά ο προπονητής, είχαν τέτοια αντίδραση σε δύο στιγμές σε ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι.
Δεν ξέρω τι θα γίνει στη ρεβάνς στο Γουλβς και πότε θα γίνει και αν θα γίνει-τουλάχιστον για σύντομα το αποκλείω…Ξέρω ότι αυτός ο Ολυμπιακός είναι ομάδα που αξίζει φέτος να φτάσει ψηλά στην Ευρώπη. Κι είναι κρίμα να μην το κάνει για τέτοιες λεπτομέρειες.
Ελπίζω η πρόκριση να μην χάθηκε χθες…
