Το δεύτερο ημίχρονο… ήταν χειρότερο από το πρώτο!

Και αυτό ήταν κάτι που γίνεται για πρώτη φορά φέτος. Στα υπόλοιπα ματς είχαμε συνηθίσει η ΑΕΛ να μπαίνει και να “καθαρίζει” τα ματς στο δεύτερο ημίχρονο, σε αντίθεση με το πρώτο που ξεκινούσε νωθρά. Ή η απόδοσή της να κυμαίνεται στο ίδιο μήκος κύματος, με το πρώτο ημίχρονο, όπως είχε γίνει στις ήττες από Οικονόμο Τσαριτσάνης και Εθνικό Φιλιππιάδας.

Σήμερα όμως η ομάδα στο πρώτο ημίχρονο δεν ήταν καλή. Ωστόσο κατάφερε να πετύχει το γκολ και να κάνει κάποιες φάσεις, στις οποίες αν οι παίκτες ήταν πιο εύστοχοι θα είχαν αποβάλλει από όλους το άγχος. Αυτό δεν έγινε λοιπόν, στο πρώτο ημίχρονο. Όπως ήταν λογικό περιμέναμε στο δεύτερο τότε να… τελειώνει από νωρίς. Αφού είχε και παίκτη παραπάνω.

Έλα όμως που δεν έγινε αυτό. Ο Θεσπρωτός μπήκε με επιθετικές διαθέσεις στο γήπεδο. Πίεσε, πήρε μέτρα, ενώ οι “Βυσσινί” έκαναν μεμονωμένες επιθέσεις. Δεν “έπνιγε” δηλαδή τον αντίπαλό της με την κατοχή, και την δημιουργία σωρείας ευκαιριών. Με αποτέλεσμα οι γηπεδούχοι όσο περνάει η ώρα να πιστεύουν ότι μπορούν να ισοφαρίσουν. Μάλιστα έκαναν κάποιες κλασσικές ευκαιρίες, αλλά βρήκαν μπροστά τους τον σταθερότατο σήμερα Σικαλιά.

Η ομάδα έχει αρκετό καιρό να συνδυάσει και σκορ και θέαμα. Ενώ έχει μπροστά της μία δύσκολη αναμέτρηση με τον Αγροτικό Αστέρα. Σίγουρα δεν μπορούν να αλλάξουν πολλά. Σίγουρα οι παίκτες κουβαλάνε κόπωση, αφού δεν έχουν κάνει καθόλου διακοπές. Αλλά αυτό ήταν αναμενόμενο. Στο χέρι των παικτών και του προπονητή είναι λοιπόν να αλλάξουν την όλη “συμφόρηση” που επικρατεί και να επιστρέψουν και πάλι στο καλό αγωνιστικό πρόσωπο που είχαμε μάθει.