Το πρόγραμμα εξυγίανσης της ΑΕΛ

Ενημερώθηκα, για ένα πρόγραμμα εξυγίανσης της ΠΑΕ ΑΕΛ 1964, από ορισμένους επιχειρηματίες της Λάρισας τις προηγούμενες ημέρες, με το πλάνο τους ουσιαστικά να μην οδηγεί πουθενά.

Και φυσικά και θα αιτιολογήσω τα λεγόμενα μου…

Όταν λες πάω να αγοράσω μια ΠΑΕ, προκαλώντας συνέντευξη τύπου παρουσία και του κόσμου, αναλύοντας ουσιαστικά το πως θα διαχειριστείς τα χρήματα του Λαρισαίου φιλάθλου που στηρίζει την προσπάθεια είτε με το 1 € είτε αγοράζοντας ένα διαρκείας και μια μπλούζα της ΑΕΛ από την μπουτίκ, τότε μάλλον έχεις χάσει τον στόχο σου.

Η διαχείριση των χρημάτων είναι το λιγότερο το οποίο και χρειάζεται αυτήν η ομάδα την δεδομένη χρονική στιγμή.

Αυτό που πραγματικά χρειάζεται είναι ένα χρηματοδότη, ο οποίος όπως λέμε και λαϊκά, “θα τα σκάει”, για να λειτουργεί η ομάδα.

Και αυτό το σενάριο πρέπει να ακολουθηθεί εάν θέλουμε σύντομα και σίγουρα να επιστρέψουμε στην SL.

Υπάρχει βέβαια και ένα άλλο σενάριο πολύ πιο ρομαντικό…

Η οικονομική κρίση πλέον μας έχει αγγίξει όλους μας και αυτό είναι δεδομένο. Πολλά νοικοκυριά στην Ελλάδα δεν έχουν να φάνε, ενώ υπάρχουν άνθρωποι, που κυριολεκτικά έχουν μείνει στον δρόμο.

Πως λοιπόν είναι δυνατόν να μπουν λεφτά στο ποδόσφαιρο;

Αδύνατον…

Κάπου εδώ λοιπόν θα μπει στην ζωή μας, η ενασχόληση με τους ερασιτεχνικούς συλλόγους για την απορρόφηση των νεαρών ταλέντων που καλπάζουν κάθε Κυριακή στα “χωράφια” της Λάρισας.

Μα πως είναι δυνατόν να τα βρεις αυτά τα παιδιά;

Παρακολουθώντας αγώνες!

Είναι αδύνατον;

Τότε, καλείς όλους τους προπονητές των ερασιτεχνών συλλόγων στην Λάρισα και τους ζητάς να ρίξουν επί τάπητος τα καλύτερα ονόματα της ομάδας του καθενός.

Έτσι αυτομάτως έχεις μια μεταγραφική, χαμηλού κόστους, λίστα ποδοσφαιριστών τους οποίους είτε μπορείς να τους καλέσεις, ας το πούμε, σε ένα καμπ για να τους αξιολογήσεις, είτε να τους παρακολουθείς την ερχόμενη σεζόν τον καθένα στην ομάδα του, ή γιατί όχι ακόμα και τα δύο.

Αυτό όμως το σενάριο θέλει υπομονή από όλους μας, ώστε όταν αρχίζει να αποδίδει καρπούς να ξανά βιώσουμε ανάλογες στιγμές του ’88.