Ο παλαίμαχος τερματοφύλακας, δεν αγωνίστηκε ούτε λεπτό στο λονδρέζικο κλαμπ την περασμένη σεζόν. Ο ρόλος του ήταν αρκετά διαφορετικός με τη συμμετοχή στις προπονήσεις και την καθοδήγηση των νεαρών παικτών. Η δική του συνεισφορά ολοκληρωνόταν κάθε φορά στο ζέσταμα της ομάδας κι έπειτα καθόταν πίσω από τον πάγκο για να παρακολουθήσει το παιχνίδι.
Άλλωστε, στο παρελθόν έχει δηλώσει πως: «Πηγαίνω σε όλες τις προπονήσεις, συμμετέχω σε όλα τα meetings της ομάδας, κάνω το ζέσταμα στα παιχνίδια, βοηθάω όπως και όσο μπορώ, επιστρέφω μπάλες στο γήπεδο για να συνεχιστεί το παιχνίδι… Τότε, όταν οι υπόλοιποι ετοιμάζονται να μπουν στον αγωνιστικό χώρο για να παίξουν, εγώ απλά πηγαίνω να πάρω ένα τσάι και κάθομαι πίσω από τον πάγκο για να παρακολουθήσω τα παιχνίδια…».
Σε νέα του συνέντευξη, αποκάλυψε τη στιγμή που ξέσπασε κατά του Μαουρίτσιο Σάρι, βρίσκοντας συμπαραστάτες όλους τους συμπαίκτες του, ακόμα και τους Τζόλα και Κουντιτσίνι που ήθελαν αλλά αδυνατούσαν να βοηθήσουν τον Ιταλό κόουτς στην σύντομη θητεία του στην ομάδα.
«Γύρισα στον Σάρι και του είπα: “Κοίτα, είσαι σε πολύ δύσκολη θέση και το καταλαβαίνω ότι συμβαίνουν πράγματα στον σύλλογο και το βλέπουμε όλοι και δεν μπορεί να το αντιληφθεί ο κόσμος έξω από την ομάδα. Το καταλαβαίνω. Δεν έχεις plan B. Οι ποδοσφαιριστές σου ναι μεν ενδιαφέρονται και νοιάζονται, αλλά φοβούνται να σου μιλήσουν και να σου πουν αυτά που σου λέω. Δεν με νοιάζει εμένα, τι θα μου κάνεις; Θα με αφήσεις εκτός αποστολής;”.
Του μιλούσα για 15 λεπτά και πολλοί συμπαίκτες μου τότε όταν τελείωσε η στιγμή, μου είπαν πως συμφώνησαν απόλυτα και πως είπα στον προπονητή όλα όσα ήθελαν να πουν κι εκείνοι αλλά δεν μπορούσαν. Για εκείνους ήταν πιο δύσκολο γιατί θα επηρέαζε τη θέση τους στην ομάδα.
Δυο από τους βοηθούς του Σάρι, ο Τζόλα και ο Κουντιτσίνι, μου είπαν “ήταν εκπληκτικός αυτό. Προσπαθούσαμε κι εμείς να του μιλήσουμε αλλά είναι τόσο ιεραρχικό το στυλ και δεν μπορούσαμε να έχουμε το feedback που θα θέλαμε”.
Καθώς βγαίναμε από τ’ αποδυτήρια, ο Σάρι καθόταν στην πόρτα καθώς όλοι αποχωρούσαν και όταν πέρασα από μπροστά του, μου έσφιξε το χέρι και μου είπε “σ’ ευχαριστώ, είναι η πρώτη φορά που με κάνει να νιώσω κάποιος έτσι έπειτα από team meeting”. Το θέμα είναι πως και πάλι δεν άλλαξε τίποτα…» ήταν τα λόγια του Ρομπ Γκριν!
