Χαίρε Νικόλα…

Σήμερα ένας τεράστιος ποδοσφαιριστής αποχαιρέτησε αγωνιστικά την Λάρισα για πάντα.

Μην κάνετε τους χαζούς. Αναφέρομαι στην μεγάλη αυτήν φυσιογνωμία του Νίκου Νταμπίζα. Αποτέλεσε για 6 χρόνια αυτό που λέμε αρχηγό με «κάκαλα». Μακάρι να υπήρχαν και όλοι παίκτες σαν αυτόν.

Σήμερα δεν μου ήταν τίποτα να πάρω την “πένα” μου και να αρχίζω να κράζω μέχρι και την μυρωδιά του Νταμπίζα. Όμως σε έναν άνθρωπο είναι πιο δύσκολο να βρεις τα θετικά του σημεία παρά τα αρνητικά. Δεν χαιδεύω τα αυτιά του Νίκου Νταμπίζα άλλωστε δεν έχω και κάποιο όφελος, απλώς αναλύω του Νίκο Νταμπίζα, αρχηγό της ΑΕΛ επί 6 χρόνια πάντα κατά την ταπείνη μου άποψη.

Ήταν πάντα αυτός που μετά από κάθε αποτυχία έβγαινε προς τα έξω αφουγκράζοντας τον κόσμο και ήταν ο ίδιος Νταμπίζας που στις επιτυχίες κρυβόταν πίσω από τους συμπαίκτες – αδέρφια όπως τους χαρακτήρισε σήμερα στην συνέντευξη τύπου που πραγματοποίησε σε κεντρικό ξενοδοχείο της Λάρισας.

Μεγάλη φυσιογνωμία, από τις λίγες που έχουν περάσει από την ΑΕΛ. Όσοι δεν το πιστεύουν αυτό και τον έκραζαν σε κάθε επαφή του με την μπάλα ή και ακόμα χαίρονται που επιτέλους έφυγε ο Νταμπίζας με το πέρας του χρόνου θα καταλάβουν ποιος πραγματικά ήταν ο Νταμπίζας.

Όσοι έχουν κλοτσήσει έστω και λίγο στην ζωή τους αυτό το ρημάδι το ασπρόμαυρο το τόπι καταλαβαίνουν όλες τις αντιδράσεις του Νταμπίζα όλα τα χρόνια όσα αγωνίστηκε στην ΑΕΛ.

Άλλωστε εάν δεν κάνω λάθος εδώ μέχρι και ο ΜΕΓΑΛΟΣ και αείμνηστος Γεώργιος Μητσιμπόνας κάποτε είχε αμφισβητηθεί από κάποιους τραγικούς «προπονητές».

Εγώ προσωπικά και αντιπροσωπεύοντας το ArenaLarissa.gr, δεν θέλω να καθίσω να αναλύσω τα όσα είπε σήμερα στην συνέντευξη τύπου, εναντιθέση θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω μέσα από την ψυχή μου τον Νίκο Νταμπίζα για όλη του την προσφορά στην Λατρεία μου, την ΑΕΛΑΡΑ.

Νικόλα καλή επιτυχία στην ζωή σου…