«Χειρότερα από ότι πριν από 10 χρόνια»

Ο Γιώργος Καραγκούνης μίλησε για το ελληνικό ποδόσφαιρο και τόνισε ότι παρότι οι απαιτήσεις έχουν αυξηθεί, τα πράγματα είναι χειρότερα από ό,τι πριν από 10 χρόνια. Παράλληλα, αναφέρθηκε στην κρίση.

Ο έμπειρος μέσος της Φούλαμ παραχώρησε συνέντευξη στη Guardian, αναφέρθηκε στην Εθνική Ελλάδος και στα προβλήματα που υπήρχαν στο Euro 2004, ενώ τόνισε ότι στην Αγγλία μπορεί και παίζει κανονικό ποδόσφαιρο.

Ο «Κάρα» αναφέρθηκε στη νίκη της Ελλάδας επί της Ρωσίας στο Euro 2012, όπου και πέτυχε το γκολ. «Η νίκη μας με τη Ρωσία ήταν ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα. Αν αναλογιστεί κανείς απέναντι σε ποιους παίζαμε, ήταν σχεδόν σαν αυτό που κάναμε στην Πορτογαλία, όταν το πήραμε. Ήμασταν εμείς εναντίον όλων. Είχαμε καθήκον να κάνουμε τον κόσμο να χαμογελάσει».

Φυσικά, η κουβέντα δεν μπορούσε να μην πάει στην κρίση: «Είμαι πιο τυχερός από τους περισσότερους Έλληνες, αλλά όταν βλέπεις τους φίλους σου να μη χαμογελούν, να μην παρέχουν στις οικογένειές τους όσα θα ήθελαν, να μην αγοράζουν στο Σούπερ Μάρκετ όσα θα έπρεπε…

Δεν γίνεται να μη σε νοιάζουν αυτά, όταν άλλοι δυσκολεύονται. Δεν υπάρχει καμία διαφυγή. Όλοι το νιώσαμε στο Euro. Υπήρχε μία απόγνωση να τα πάμε καλά. Έπρεπε να δώσουμε στον κόσμο κάτι θετικό. Ήθελαν να τους κάνουμε να χαμογελάσουν και αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο υπήρχε διπλή χαρά μετά τη νίκη επί της Ρωσίας και η πρόκριση. Η Ελλάδα έκανε κάτι και ταυτόχρονα χαροποιούσε τον κόσμο ακόμα κι αν όλα ήταν κατά μας.

Παίξαμε το πρώτο παιχνίδι με 10 παίκτες. Πήρα κίτρινη με τη Ρωσία σε μία φάση που ήταν ξεκάθαρο πέναλτι και έτσι δεν μπόρεσα να παίξω στον προημιτελικό. Σε κάθε παιχνίδι ήταν σα να παίζουμε εκτός, γιατί οι Έλληνες φίλαθλοι δεν άντεχαν οικονομικά να έρθουν. Παρόλα αυτά καταφέραμε να πάμε στα προημιτελικά. Κάναμε τον κόσμο χαρούμενο και αυτό σήμαινε κάτι για όλους».

Δύο κίτρινες κάρτες του είχαν στερήσει τη συμμετοχή στον τελικό με την Πορτογαλία στο Euro 2004 και στο ματς με την Γερμανία για το Εuro 2012: «Ήταν μία συγκινησιακά φορτισμένη περίσταση. Όταν πήγαμε στο Euro είχαμε όλοι ένα ονειρικό σενάριο στο μυαλό μας. Το δικό μου ήταν να παίξουμε με τη Γερμανία, εν μέρει επειδή δεν είχαμε παίξει μαζί τους για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά και γιατί αυτή η αναμέτρηση θα ήταν πάρα πολύ σημαντική. Γι’ αυτό αντέδρασα έτσι όταν πήρα την κίτρινη με τη Ρωσία.

Ήμουν καταρρακωμένος  κι αν έμενα στο γήπεδο θα μπορούσα να έχω αποβληθεί. Ήμουν εκτός εαυτού, στα πρόθυρα του να κάνω καμία ανοησία. Αυτή είναι η εθνική ομάδα, η δική μου εθνική ομάδα, και χρειαζόμασταν έμπειρους παίκτες κόντρα στη Γερμανία. Ήταν σκληρό όταν χάσαμε (4-2). Έχω παίξει σε πάρα πολλούς αγώνες, αλλά έχασα τον τελικό του 2004 λόγω τιμωρίας. Μετά άλλαξαν οι κανονισμοί. Ήμουν ο τελευταίος που έχασα έναν τελικό λόγω του παλιού συστήματος».

Ο Έλληνας μέσος πάντως αναφέρθηκε και στα προβλήματα: «Ο κόσμος μιλάει για την οργάνωσή μας στο γήπεδο αλλά εκτός αγωνιστικού χώρου δεν υπήρχε οργάνωση. Ήμασταν ίσως η μοναδική εθνική ομάδα του τουρνουά που δεν είχε διαθέσιμες εγκαταστάσεις. Μέναμε σε ένα ξενοδοχείο περίπου 30 χιλιόμετρα έξω από το Πόρτο, χωρίς κανένα γυμναστήριο. Επομένως, αν ήθελε κάποιος να πάει και να εξασκηθεί έπρεπε να βρει κάποιο τοπικό. Ωστόσο, υπήρχε μία αίσθηση ενότητας στην ομάδα. Δουλεύαμε μαζί, περνούσαμε μαζί τις δυσκολίες και βγάζαμε ο ένας τον καλύτερο εαυτό του άλλου. Ήμασταν αφοσιωμένοι, ένα σφιχτό σύνολο και αυτό ήταν το πλεονέκτημά μας. Όλη η ομάδα ήταν σα μια οικογένεια. Το μόνο κακό ήταν πως δεν εκμεταλλεύτηκαν στην Ελλάδα αυτό που κάναμε.

Σίγουρα, υπήρχε μία νέα ομάδα που θα σέβονταν. Στο παρελθόν υπήρχε μία νοοτροπία πως οι σύλλογοι ήταν πιο σημαντικοί. Οι παίκτες δε θα ρίσκαραν κάποιον τραυματισμό για να παίξουν για την εθνική, αντιθέτως θα φυλάγονταν για διοργανώσεις όπως το Champions League. Αυτό άλλαξε.

Ωστόσο, όσον αφορά τη οργάνωση και τις υποδομές η κατάκτηση του Euro 2004 δεν έγινε κάποια νέα αρχή. Είχαμε μία ομάδα, αλλά κανένα οικοδόμημα. Τώρα είναι χειρότερα απ’ ότι τότε λόγω της οικονομικής κρίσης. Οι απαιτήσεις έχουν αυξηθεί, αλλά το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι χειρότερο απ’ ό,τι πριν 10 χρόνια».

Συνεχίζοντας, ανέφερε τα προβλήματα στη χώρα μας και τόνισε ότι του αρέσε σητν Αγγλία: «Οι εγκαταστάσεις, οι υποδομές, η έλλειψη πολιτικής είναι πίσω απ’ όλα… Μου αρέσει εδώ. Υπάρχει μία απλότητα σε όλα και αυτό είναι αναζωογονητικό. Κανονικό ποδόσφαιρο. Δε νομίζω πως τα χρόνια που πέρασα στην Ιταλία πήγαν χαμένα, ακόμα κι αν δεν έπαιξα πολλά παιχνίδια. Ωστόσο, είχα την ευκαιρία να έρθω στην Αγγλία μετά από αυτό και γνώριζα πως έπρεπε να μην την αφήσω. Πήγα στην Μπενφίκα και μου άρεσε εκεί, τώρα είμαι εδώ. Το κίνητρο ακόμα υπάρχει. Απολαμβάνω τη ζωή, αυτό κάνω, και οι φίλαθλοι μου αναγνωρίζουν το πόσο προσπαθώ. Είναι πολύ μεγάλη η επιρροή αυτών των επτά μηνών. Είναι μία φοβερή εμπειρία”.

Τέλος, τόνισε ότι για να συνεχίσει στη Φούλαμ θα πρέπει να μετακομίσει η οικογένειά του στο Λονδίνο και το συμβόλαιό του να είναι μικρής χρονικής διάρκειας. «Χρειάζεται να συμβούν κι τα δύο προτού να μάθουμε που θα είμαι τη νέα σεζόν, αλλά σίγουρα υπάρχουν συζητήσεις με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Θέλω να συνεχίσω να παίζω και ιδανικά να πάω στο Mundial της Βραζιλίας. Θα ήταν πολύ τιμητικό να πάω εκεί τη χώρα μου, ο τέλειος τρόπος για να κλείσω την καριέρα μου», κατέληξε.