“Ψέματα μου λες”

Με αφορμή την Πρωταπριλιά η ελληνική έκδοση του ΝΒΑ θυμάται ιστορίες που όλοι θεωρήσαμε ότι μας έλεγαν ψέματα όταν τις ακούσαμε για πρώτη φορά. Από την απόσυρση του Michael Jordan από την ενεργό δράση το 1993 μέχρι τον θάνατο του Drazen Petrovic λίγους μήνες αργότερα.

Έχει συμβεί σχεδόν σε όλους τους ανθρώπους. Το άκουσμα μίας άσχημης ή απλώς περίεργης είδησης ποτέ δεν ηχεί καλά στα αυτιά. Όταν μάλιστα αυτή η είδηση είναι αρκετά σοβαρή, συνήθως η πρώτη αντίδραση είναι: “Ψέματα μου λες. Πρωταπριλιά έχουμε”;

Στην 66χρονη ιστορία του ΝΒΑ υπάρχουν αρκετές ιστορίες που ο κόσμος δεν θα ήθελε να θυμάται. Αρκετές ιστορίες που έκαναν τον καθένα να σκεφτεί ‘’πλάκα μου κάνεις’’. Οι ιστορίες όμως που ακολουθούν ήταν πέρα για πέρα αληθινές. Άλλες ιστορίες σε βάθος χρόνου είχαν θετική κατάληξη. Άλλες πάλι όχι.

“O Len Bias είναι νεκρός”

“Τελειώνει τις φάσεις σαν τον James Worthy”. “Πηδάει πιο ψηλά από τον Michael Jordan”. “Σουτάρει σαν γκαρντ”. Αυτές είναι μόνο μερικές από τις φράσεις που συνόδευαν τον Len Bias όταν επιλεγόταν από τους Celtics στο νούμερο 2 του – καταραμένου όπως βαφτίστηκε αργότερα – ντραφτ του 1986. Και είναι ένας από τους κυριότερους υπεύθυνους για αυτό τον χαρακτηρισμό.

Μόλις δύο ημέρες μετά την επιλογή του από την Βοστώνη, ο κατά πολλούς πιο ταλαντούχος παίκτης στην ιστορία του NCAA που δεν έπαιξε ποτέ στο ΝΒΑ, έφυγε από τη ζωή. Ο λόγος; Υπερβολική δόση κοκαΐνης.  Υπάρχουν αρκετοί που έχουν υποστηρίξει ότι ο Bias παρασύρθηκε εκείνο το βράδυ από κάποιους με αποτέλεσμα να γίνει το κακό. Δεν ήταν  κανένα παιδάκι όμως, ήταν 23 χρονών και σύμφωνα με το περιβάλλον του δεν είχε ποτέ μπλεξίματα με τα ναρκωτικά.

Ο Bias ετοιμαζόταν να μπει στο ΝΒΑ για να αλλάξει το Πρωτάθλημα. Και τελικά τα κατάφερε, αλλά όχι όπως περίμεναν όλοι. Ο θάνατός του, αλλά και τα μπλεξίματα με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά των άλλων παικτών της φουρνιάς του (Chris Washburn, William Bedford, Roy Tarpley) οδήγησαν στην αλλαγή πολιτικής του ΝΒΑ σχετικά με τον έλεγχο των παικτών που αποφοιτούσαν από το κολέγιο και ετοιμαζόντουσαν να μπουν στο Πρωτάθλημα.

“Κυρίες και κύριοι, έχω HIV”

Δεν υπάρχει φαν του ΝΒΑ που να μην έχει δει έστω από βιντεάκια μία από τις μαγικές πάσες του Magic Johnson. Ο άνθρωπος που μαζί με τον Larry Bird απογείωσε το μπάσκετ την δεκαετίας του 80’, πριν έρθει ο Michael Jordan για να το εκτοξεύσει στη συνέχεια, είχε τρομάξει τον κόσμο με την μπασκετική του ευφυΐα την δεκαετία του 80’. Στο λυκαυγές της δεκαετίας του 90’ θα τρόμαζε τον κόσμο κυριολεκτικά.

Στις 7 Νοεμβρίου 1991 κι ενώ την προηγούμενη σεζόν είχε φτάσει με τους Lakers μέχρι τους τελικούς του ΝΒΑ όπου ηττήθηκε από τους Bulls, ο Magic κάλεσε αιφνιδίως συνέντευξη τύπου. Κάποιοι ήξεραν τι να περιμένουν. Οι περισσότεροι ωστόσο ήταν ανυποψίαστοι.

Μπαίνοντας στον χώρο – και δείχνοντας πιο υγιής από ποτέ – ο Johnson ανακοίνωσε σε Παναμερικανική μετάδοση ότι έχει προσβληθεί από τον ιό του HIV. Σε μία εποχή που το AIDS και το HIV θεωρούνταν το ίδιο, που η πληροφόρηση ήταν ανύπαρκτη, τα νέα έπεσαν σαν κεραυνός. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που πίστευαν ότι πολύ σύντομα ο Θρύλος των Lakers θα πέθαινε.

20 χρόνια αργότερα ο Magic Johnson ζει και βασιλεύει. Πήρε μέρος στου Ολυμπιακούς αγώνες του 1992 στην Βαρκελώνη, επέστρεψε στην ενεργό δράση για λίγο την σεζόν 1995/96 και στη συνέχεια έπαιξε μπάσκετ μέχρι και την Σουηδία, στέλνοντας το μήνυμά του σε όλο τον κόσμο.

Το πρώτο “αντίο” του Michael

Ήταν 6 Οκτωβρίου 1993 όταν ο Michael Jordan σόκαρε τον κόσμο ανακοινώνοντας την απόσυρσή του από την ενεργό δράση σε ηλικία 30 ετών, επειδή όπως είπε “δεν έχω τίποτα άλλο να αποδείξω και είχα πει ότι όταν φτάσω σε αυτό το σημείο θα σταματήσω”, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι δεν άντεχε στην ιδέα ότι ο πατέρας του, ο οποίος είχε δολοφονηθεί λίγους μήνες νωρίτερα, δεν ήταν πλέον κοντά του.

Έχουν αναπτυχθεί πολλές θεωρίες συνωμοσίας έκτοτε σχετικά με τους λόγους που ο “Αέρινος” εγκατέλειψε την ενεργό δράση μετά την κατάκτηση του τρίτου διαδοχικού Πρωταθλήματος του με την φανέλα των Bulls, στην καλύτερή του ηλικία. Δεν έχει σημασία όμως. Αυτό που ξέρουν όλοι είναι ότι επέστρεψε στην δράση σχεδόν ενάμισι χρόνο αργότερα, κατακτώντας άλλα τρία Πρωταθλήματα με τους Bulls.

Ο θάνατος του Drazen

Ντένκεντορφ, 7 Ιουνίου 1993. Ένα αυτοκίνητο ξεφεύγει από την πορεία του στον αυτοκινητόδρομο, πέφτοντας με μεγάλη ταχύτητα πάνω σε ένα φορτηγό. Ένας άντρας, ο οποίος κοιμόταν στην θέση του συνοδηγού, πεθαίνει ακαριαία. Ήταν ο Drazen Petrovic.

Είναι η μέρα που το Παγκόσμιο μπάσκετ συγκλονίστηκε. Ένας εν ενεργεία σταρ του ΝΒΑ – ο πρώτος Ευρωπαίος που κατάφερε κάτι τέτοιο – να βλέπει το νήμα της ζωής του να κόβεται σε ηλικία μόλις 29 ετών.

Είναι η μέρα που ουσιαστικά το Κροατικό μπάσκετ δεν ήταν ποτέ το ίδιο. Χωρίς τον Drazen ένα-ένα τα αστέρια της Κροατίας, όπως ο Dino Radja, o Toni Kukoc και οι υπόλοιποι εγκατέλειψαν την Εθνική, αφού ο Petrovic ήταν αυτός που τους κρατούσε ενωμένους. Μία μέρα που όλοι θα ήθελαν να έχουν ξεχάσει και ένα γεγονός που όσο κανένα άλλο όλοι θα ήθελαν να είναι ψέμα.

Η έκρηξη οργής του Spree

O Latrell Sprewell ήταν γνωστός για δύο πράγματα στα τέλη της δεκαετίας του 90’: Ήταν ένας εξαιρετικά ταλαντούχος παίκτης, αλλά ταυτόχρονα ένας ιδιόμορφος χαρακτήρας, με στιγμές οργής. Υπάρχει όμως μία μέρα που ξεπέρασε τα όρια.

Την 1η Δεκεμβρίου 1997, σε μία προπόνηση των Warriors, ο τότε τεχνικός της ομάδας, P.J Carlesimo, έκανε το… λάθος να πει στον Sprewell να ‘’βάλει περισσότερη σάλτσα’’ στις πάσες του. Ο ταλαντούχος γκαρντ του είπε να τον αφήσει ήσυχο, με τον Carlesimo να αντιδράει και να πηγαίνει προς το μέρος του. Τότε ήταν που τρελάθηκε ο Sprewell και όρμησε στον προπονητή του, πιάνοντάς τον από τον λαιμό! Ο Spree κόντεψε να πνίξει τον τότε προπονητή του, αφού είχε τα χέρια του στο λαιμό του Carlesimo για περίπου 15 δευτερόλεπτα! 20 λεπτά μετά το περιστατικό μάλιστα ο άλλοτε All Star γκαρντ επέστρεψε στο παρκέ για να επιτεθεί εκ νέου στον προπονητή του!

Αυτή η κίνηση του Sprewell σημάδεψε για πάντα την καριέρα του, με το ΝΒΑ να τον τιμωρεί με αποκλεισμό από το υπόλοιπο της χρονιάς και τον τότε γκαρντ του Golden State να βλέπει την εταιρία παπουτσιών που εκπροσωπούσε να λύνει το συμβόλαιό τους. Αργότερα ο Sprewell θα έβρισκε για λίγο καιρό τον δρόμο του, οδηγώντας τους Knicks στους τελικούς του ΝΒΑ το 1999, για να παρεκκλίνει πάλι της πορείας του αργότερα.

The Malice at the Palace