Ψυχραιμία…

Η απροσδόκητη εντός έδρας ήττα της ΑΕΛ από τον Παναιγιάλειο, έφερε… “αστραπιαίες” αντιδράσεις από όλους. Την ΠΑΕ, τον κόσμο και τους δημοσιογράφους.

Ας μάθουμε από το παρελθόν…

Πρέπει όμως να γίνονται κινήσεις εν… θερμώ; Ας πάρουμε πρώτα από όλα το πρόσφατο παράδειγμα της ΑΕΛ. Της περσινής ΑΕΛ. Του Βαγγέλη Πλεξίδα. Ποιο ήταν ένα από τα πολλά μαθήματα που μας δίδαξε εκείνη η χρονιά; Ότι δεν πρέπει να λειτουργούμε βιαστικά όταν το κλίμα είναι τεταμένο.

Συμφωνώ ότι εδώ και μερικές αγωνιστικές η ομάδα δεν αποδίδει καλά. Συμφωνώ όπως είπε και ο Ράτκο Ντόστανιτς, πως εκείνος φέρει μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Όπως και οι ποδοσφαιριστές. Συμφωνώ ότι η διαιτησία δεν ήταν καλή. Όμως…

Δεν συμφωνώ με τις ανακοινώσεις κατά της διαιτησίας βέβαια. Δεν με εκφράζουν. Δεν οδηγούν πουθενά. Δεν χρειάζεσαι τη διαιτησία για να κερδίσεις τον Παναιγιάλειο εντός. Αν στις τρεις – τέσσερις κλασσικές ευκαιρίες οι Μαρουκάκης και Μπόγιοβιτς σημάδευαν σωστά με το σκορ στο 1 – 0, όλα θα ήταν διαφορετικά.

Στο καλύτερο σημείο το… “διάλειμμα”

Πρέπει να προσδιορίσουμε σωστά τους στόχους μας. Η άνοδος δεν είναι ο στόχος; Εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε. Να έρθει και πάλι η ηρεμία στις τάξεις της ομάδας. Να ξεκουραστούν οι παίκτες, να καθαρίσουν τα μυαλά. Γιατί έρχεται δύσκολο ματς.

Και σε αυτό το δύσκολο ματς να πάμε ενωμένοι. Όχι σε… “στρατόπεδα”. Η κακοπροαίρετη κριτική μπορεί να οδηγήσει σε λάθη όλους μας αυτή τη περίοδο. Γι΄ αυτό λοιπόν η νίκη άνευ αγώνος της ΑΕΛ επί του Εργοτέλη έρχεται τη καλύτερη περίοδο…