Λίγες ώρες πριν δώσει ο Ολυμπιακός το τελευταίο φιλικό του, με τη ρουμάνικη Μποτοζάνι, είχα γράψει εδώ ένα κομμάτι κι εξηγούσα γιατί παρακολουθώ και δίνω μεγάλη σημασία στα παιχνίδια προετοιμασίας του Ολυμπιακού.
Το τελικό σκορ, το εντυπωσιακό 5-0, ήταν βέβαια ένα πολύ ωραίο αποτέλεσμα, αλλά όπως τα περισσότερα τέτοιου είδους σκορ είχε μέσα και τον παράγοντα συγκυρία. Ωραίο είναι να κερδίζεις και στα φιλικά, γιατί είσαι Ολυμπιακός και πρέπει να (ξανα)μάθεις να κερδίζεις κάθε παιχνίδι, ωστόσο το πιο ενδιαφέρον σε αυτά τα παιχνίδια είναι να δεις τι πλάνο έχει ο προπονητής και τι ψάρια πιάνουν οι παίκτες και δη τα πιο νέα πρόσωπα.
Κι αυτό που μου έχει κάνει καλή εντύπωση γενικά σε αυτά τα δύο πρώτα παιχνίδια προετοιμασίας, έστω με αυτούς τους αντιπάλους που σίγουρα δεν έχουν μεγάλη δυναμικότητα, είναι οι αρκετές καλές και δουλεμένες επιθέσεις που βγάζει ο Ολυμπιακός. Γιατί ασφαλώς κι ήταν πανέξυπνο γκολ το μακρινό σουτ του Φορτούνη και ασφαλέστατα ήταν γκολάρα η οβίδα του Βρουσάϊ, οπωσδήποτε είναι ευχάριστο να γίνονται καλές εκτελέσεις κόρνερ όπως του Φορτούνη και να μπαίνουν τα γκολ με κεφαλιές όπως του Βέργου, αλλά προέχει να σταθούμε στη γενικότερη δουλειά που γίνεται στην ομάδα.
Το πιο ενδιαφέρον απ΄ όλα ήταν ο τρόπος που έβγαιναν επικίνδυνες επιθέσεις.
Έβλεπες Γκερέρο, Μάριν να συνεργάζονται και να βγάζουν τον Πάρντο σε θέση για σέντρα, αυτός να την κάνει καλά και τον εξτρέμ της άλλης πλευράς, τον Χριστοδουλόπουλο, να έχει χωθεί σε θέση σέντερ φορ για να κάνει το γκολ με κεφαλιά. Το γκολ δεν ήρθε, αλλά η επίθεση ήταν πραγματικά όπως έπρεπε. Όπως κι αρκετές άλλες επιθέσεις.
Έβλεπες τον Λάζαρο να συγκλίνει από αριστερά, να αλλάζει παιχνίδι δεξιά στον Πάρντο κι όταν αυτός σέντραρε, ο Λάζαρος είχε πατήσει περιοχή για να απειλήσει, άσχετα αν η σέντρα πήγε στον Γκερέρο (στη φάση με την κεφαλιά-ψαράκι, ξυστά στο δοκάρι). Έβλεπες, αργότερα, τον Φορτούνη στον άξονα να ‘τσιμπάει’ ωραία την μπάλα στον Μπουχαλάκη και να φεύγει αμέσως για την αντίπαλη περιοχή για να εκμεταλλευθεί τη σέντρα (στη φάση της δικής του κεφαλιάς από την μπαλιά του Βρουσάϊ). Έβλεπες επιπλέον ότι η αντίπαλη περιοχή σε όλες αυτές τις επιθέσεις δεν ήταν άδεια, αλλά «γεμάτη» από επιθετικούς του Ολυμπιακού, τουλάχιστον τρεις κάθε φορά, αλλά π.χ. ενίοτε και τον Ανδρούτσο να «χώνεται».
‘Εβλεπες πρέσινγκ στο κέντρο από αμυντικούς που ανέβαιναν ψηλά να πιέσουν (Νικολάου, Τσιμίκας), να κερδίζουν την μπάλα, να συνδυάζονται μετά Λάζαρος και Μάριν και να βγαίνει σφαίρα για να σεντράρει απειλητικά ο Τσιμίκας από τα πλάγια.
Κι αν εκείνη τη φορά δεν έγινε γκολ, στο δεύτερο πρεσάρισμα στο κέντρο (Μασούρας, Ανδρούτσος), οι Λάζαρος και Μάριν (πάλι αυτοί οι δύο) έκρυψαν την μπάλα κι ήρθε το γκολ από τον Γκερέρο.
Στη δε φάση του 2-0, όλοι επικεντρώσαμε στην εκτέλεση του Φορτούνη-άντε λίγο και στην καλή πάσα που του έβγαλε ο Μπουχαλάκης, παίκτης με ικανότητα να περνάει ωραία την μπάλα ανάμεσα στις γραμμές του αντίπαλου. Όμως, για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, έπρεπε πρώτα να δυσκολέψουν την εκδήλωση της αντίπαλης επίθεσης με πρεσάρισμα τόσο ο Βρουσάϊ, όσο κι ο Μπουχαλάκης και κύρια ο Καμαρά, που πήγε καμικάζι πάνω στην μπάλα κι έτσι την έχασαν οι Ρουμάνοι.
Κοινώς, κάτι αρχίζεις και βλέπεις στον Ολυμπιακό, σε ομαδικό επίπεδο εννοώ, που είναι και το πιο σημαντικό. Δεν το βλέπεις στη συχνότητα που πρέπει όταν μιλάμε για Ολυμπιακό, αλλά σα να λειτουργεί λίγο το πράγμα, με ό,τι αδυναμίες προκύπτουν, ιδίως ανασταλτικά.
Στο β΄ ημίχρονο, η ομάδα έβγαλε καλύτερες αντεπιθέσεις, με χαρακτηριστική τη φάση του 3-0. Την ξεκίνησε πολύ ωραία ο Τζούρτζεβιτς και τη συνέχισαν οι Φορτούνης, Φετφατζίδης, μέχρι που ο δεύτερος το…μπέρδεψε λίγο παραπάνω, αλλά με τις κόντρες έφτασε στον σκόρερ Καμαρά.
Και μπορεί να μην ήταν ομαδική δουλειά, όμως η κόντρα επίθεση στην ευκαιρία που έχασε ο Τζούρτζεβιτς, με το τραγικό τελείωμα του πάνω στα χέρια του γκολκίπερ, καταστρέφοντας το πολύ καλό σπριντ που ο ίδιος έκανε, μας έδωσε την ευκαιρία να θαυμάσουμε το ταλέντο του Βρουσάϊ. Ατυχώς ελάχιστοι το πρόσεξαν, αλλά με το που έβγαλε άμυνα ο Ολυμπιακός από ένα κόρνερ υπέρ των Ρουμάνων, πήρε την απόκρουση ο Βρουσάϊ ευρισκόμενος μέσα στην περιοχή του Χουτεσιώτη, «μάζεψε» την μπάλα με ένα μαγευτικό κοντρόλ και την πέταξε μπροστά στον Σέρβο με κάθετη 40 μέτρων.
Τέλος πάντων, αυτά τα…λίγο ποδοσφαιρικά σήμερα-κατά τα άλλα, οι «βασικές» μεταγραφές στον Ολυμπιακό επιτέλους πηγαίνουν πολύ πρίμα τα τελευταία 24ωρα, με τους δύο κύριους στόχους…
