Ώρα για δουλειά

Ο Blake Griffin είναι κατά γενική ομολογία ο πιο θεαματικός παίκτης στο ΝΒΑ. Τα άλματά του στον… Θεό, οι πτήσεις του που μοιάζουν να κρατάνε ώρες και η απίστευτη δύναμή του είναι τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το παιχνίδι του. Είναι ένα τέρας της φύσης. Δεν είναι όμως και αψεγάδιαστος. Ίσα-ίσα που χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμα, κάτι που παραδέχεται και ο ίδιος. Και στα φετινά πλέι-οφ αυτό φάνηκε αρκετές φορές.

Έχοντας παίξει 11 σκληρούς αγώνες στην φετινή postseason (7 με τους Grizzlies και 4 κόντρα στους Spurs), κόντρα σε παίκτες όπως ο Tim Duncan, o Zach Randolph, o Marc Gasol, o Boris Diaw, ένα πράγμα έγινε σαφές: Κάτι λείπει. Και φαινόταν διά γυμνού οφθαλμού.

Η εικόνα των αντιπάλων του Griffin να του δίνουν δύο με τρία μέτρα χώρο όταν τον μάρκαραν μακριά από το καλάθι τα έλεγε όλα: Κανένας δεν φοβάται όταν ο σταρ των Clippers βρίσκεται πάνω από τρία με τέσσερα μέτρα μακριά από τη ρακέτα. Και γιατί να τον φοβηθούν εξάλλου; Τόσο η γλώσσα του σώματος του Griffin όσο και τα στατιστικά τους δικαίωσαν.

Σύμφωνα με τα προχωρημένα στατιστικά που έχουν οι Αμερικάνοι στην κατοχή τους, ο απόφοιτος του κολεγίου της Oklahoma είναι σχεδόν ακίνδυνος πίσω από τα τρία μέτρα. Εκτός βέβαια όταν πηδάει από αυτή την απόσταση για να καρφώσει. Τότε, αλλάζουν τα δεδομένα!

Οι αριθμοί λένε την αλήθεια

Συγκεκριμένα, την φετινή σεζόν ο Griffin επιχειρούσε μόλις 0.7 σουτ ανά αγώνα από τα 3 έως 4.5 μέτρα μακριά από το καλάθι, έχοντας μόλις 27.7% ποσοστό από αυτές τις θέσεις και 3.9 σουτ από τα 5 μέτρα και πίσω έχοντας 37% ποσοστό αντίστοιχα από αυτές τις αποστάσεις. Από όσους πάουερ φόργουορντ αγωνίστηκαν σε περισσότερα από 40 παιχνίδια την φετινή σεζόν και έμεναν στο παρκέ τουλάχιστον 20 λεπτά, είχε την 35η και την 25η θέση αντίστοιχα με αυτά τα ποσοστά!

Βέβαια αυτή είναι η μισή αλήθεια, αφού στο “ζωγραφιστό” μόνο ο DeMarcus Cousins επιχειρούσε περισσότερα σουτ από αυτόν ανά αγώνα (10.7 έναντι 10.6), με τον Griffin να έχει το απίστευτο 73.7% στα σουτ κάτω από το καλάθι και 44.8% στα σουτ μέχρι και δύο μέτρα προς το καλάθι.

Ώρα για… μπάσκετ

Διαβάζοντας κάποιος αυτούς τους αριθμούς, καταλαβαίνει ένα πράγμα: Όταν ο Blake δεν καρφώνει ή δεν σκοράρει έπειτα από επιθετικό ριμπάουντ υπάρχει… πρόβλημα και μάλιστα μεγάλο, κάτι που φαίνεται βέβαια απλώς αν δει κάποιος έναν αγώνα των Clippers.

Στο μπάσκετ, το να μπορεί κάποιος από τα 3 έως τα 4.5 μέτρα δεν είναι εύκολο για έναν πολύ απλό λόγο: Για να σκοράρει πρέπει να έχει κινήσεις στο ένας εναντίον ενός. Δεν είναι τυχαίο ότι από τους 10 πάουερ φόργουορντ που επιχειρούν τις περισσότερες προσπάθειες από αυτές τις θέσεις, οι εννέα έχουν ολοκληρωμένο παιχνίδι τόσο με πλάτη όσο και με πρόσωπο στο καλάθι (Nοwitzki πρώτος με 4.2 προσπάθειες ανά αγώνα και ακολουθούν κατά σειρά: Elton Brand, LaMarcus Aldridge, Carlos Boozer, Kevin Garnett, Brandon Bass, Pau Gasol, Chris Bosh, David West, Paul Millsap). Με εξαίρεση δηλαδή τον Bass, ο οποίος όμως είναι δολοφόνος από τα 3-4.5 μέτρα, όλοι οι άλλοι πάουερ φόργουορντ ξέρουν τι να κάνουν τη μπάλα όταν την έχουν στην κατοχή τους. Κάτι που συνήθως δεν ισχύει για τον Griffin.

Ο ταλαντούχος φόργουορντ των Clippers, ο οποίος προς υπεράσπισή του είναι μόλις 23 χρονών, φάνηκε ειδικά στα πλέι-οφ πως πρέπει να δουλέψει πάνω στα βασικά του αθλήματος. Καλά τα άλματα στον Θεό, ακόμα καλύτερα τα πλούσια αθλητικά του προσόντα, αυτά τα στοιχεία εξάλλου χαρακτηρίζουν το παιχνίδι του, ωστόσο πρέπει να δουλέψει λίγο και στο… μπασκετικό κομμάτι του παιχνιδιού, κυρίως για την δική του μακροημέρευση στο ΝΒΑ.

Η σκηνή με τον Griffin να ίπταται προς το καλάθι και κάποιος αντίπαλος να τον κατεδαφίζει κάνοντάς του σκληρό φάουλ εμφανιζόταν όλο και πιο συχνά στα παιχνίδια των Clippers. Πολλές φορές ο Griffin έπεφτε άτσαλα στο παρκέ, γλιτώνοντας σοβαρούς τραυματισμούς άλλες φορές από τύχη και άλλες φορές απλώς επειδή είναι τέρας δύναμης.

Και όταν ο νεαρός φόργουορντ πήγαινε στις βολές έστελνε συνήθως τη μία από τις δύο στο σίδερο, αφού είχε μόλις 52.1% από τη γραμμή της φιλανθρωπίας. Άλλες φορές πάλι έζησε σαν άλλος Shaquille O’Neal, το hack-a-Blake, με τους αντιπάλους να του κάνουν φάουλ προκειμένου να παγώσουν τον ρυθμό του αγώνα.

Κακά τα ψέματα, είναι απόλαυση να βλέπει κανείς τον Griffin να τρέχει στο παρκέ και να ετοιμάζεται για ένα κάρφωμα. Στα πλέι-οφ ωστόσο, με τις άμυνες να σφίγγουν, δεν είναι τόσο εύκολα τα πράγματα. Έχοντας μόνο μία κίνηση στο ρεπερτόριό του – ένα χουκ με το δεξί χέρι –σχεδόν ανύπαρκτο παιχνίδι από μέση και μακρινή απόσταση και κακά ποσοστά στις βολές δεν θα μπορέσει ποτέ να ανέβει επίπεδο. Δεν θα του ζητήσει κανείς να σουτάρει σαν τον Nowitzki, τον Garnett ή τον Bosh από μέση απόσταση, ούτε να παίζει όπως ο LaMarcus Aldidge με πλάτη και με πρόσωπο στο καλάθι.

Με δεδομένο όμως ότι στο πλάι του συνήθως έχει έναν παίκτη ακίνδυνο πίσω από τα δύο μέτρα, τον DeAndre Jordan, γίνεται σαφές ότι πρέπει να προσθέσει κάποιες κινήσεις στο επιθετικό του ρεπερτόριο – κυρίως με πλάτη στο καλάθι – αλλά και να αποκτήσει ένα αξιοπρεπές σουτ από μέση απόσταση. Ή τουλάχιστον ένα από τα δύο. Διαφορετικά, η εικόνα των αντιπάλων του να τον αφήνουν μονίμως ελεύθερο από τα τρία μέτρα και πίσω και να τον κατεδαφίζουν όταν πλησιάζει στο καλάθι θα εμφανίζεται όλο και πιο συχνά, με κίνδυνο και της σωματικής του ακεραιότητας.

Πηγή:nba.sport24.gr