Gangster Squad (2013)
Los Angeles 1949. Ο αδίστακτος, γεννημένος στο Brooklyn, αρχηγός της μαφίας Mickey Cohen (Sean Penn), κινεί τα νήματα σε αυτήν τη πόλη, αποκομίζοντας τα παράνομα κέρδη από τα ναρκωτικά, τα όπλα, τις πόρνες και κάθε στοίχημα που παίζεται δυτικά του Σικάγο. Κι όλα αυτά, απολαμβάνοντας την προστασία όχι μόνο των πρωτοπαλίκαρών του, αλλά της αστυνομίας και των πολιτικών που κρατάει στο χέρι. Με τόση δύναμη, είναι εύκολο να τρομοκρατήσει ακόμα και τους πιο γενναίους αστυνομικούς της πιάτσας… εκτός ίσως, από μια μικρή μυστική ομάδα της Αστυνομίας του Los Angeles, με επικεφαλής τον Αστυνόμο John O’ Mara (Josh Brolin) και τον Jerry Wooters (Ryan Gosling), που θα ενώσουν τις δυνάμεις τους για να διαλύσουν τον διεφθαρμένο κόσμο του Mickey Cohen.
H ταινία “Gangster Squad” αποτελεί παραγωγή της “Warner Bros” και έκανε πρεμιέρα την Πέμπτη 24 Ιανουαρίου στους κινηματογράφους μας. Το σενάριο είναι γραμμένο από τον Will Beall βασισμένο στο βιβλίο του Paul Lieberman, και είναι αληθινή ιστορία. Η σκηνοθεσία ανήκει στον Ruben Fleischer, ο οποίος έχει να διαχειριστεί ένα εξαιρετικό cast ηθοποιών: Sean Penn, Ryan Gosling, Josh Brolin, Emma Stone, Anthonie Mackie, Michael Pena. Δείτε το σχετικό “trailer”.
Η ταινία παρουσιάζει ικανοποιητικά την κοινωνική κατάσταση και τις συνθήκες της Αμερικής μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και το πώς αυτές είχαν διαμορφωθεί υπό το καθεστώς της μαφίας με πρωτεργάτη τον Mickey Cohen. Ωστόσο, δεν το αποσαφηνίζει ξεκάθαρα αλλά το υπονοεί με δύο αναφορές και είναι λογικό ένας ανυποψίαστος – ιστορικά – θεατής να αντιληφθεί την χρονική τοποθέτηση της ταινίας. Ένα εμπόδιο ακόμα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι η ένδυση των ηθοποιών, η οποία στυλιστικά υστερεί σε σχέση με τις τάσεις της εποχής , χάνοντας έτσι σε πειστικότητα. Οι ήρωες παρουσιάζονται σαν καρικατούρες και θυμίζουν comic, ενώ δεν δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανάπτυξη των κεντρικών χαρακτήρων και στην ψυχοσύνθεση τους. Η παρουσίαση τους είναι αρκετά σύντομη, επιφανειακή και η ταινία στοχεύει κυρίως στην δράση. Η ταινία δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά σε έναν χαρακτήρα και αυτό την διαχωρίζει από μια ταινία του είδους crime – noir.
Επιπλέον, ο Mickey Cohen, είναι σίγουρα μία ιστορία μόνος του και έχει “αδικηθεί”, διότι έχει γίνει αναφορά του, σε ταινίες όπως το L.Α. Confidential, χωρίς ωστόσο, τα “φώτα” να πέφτουν κατά κύριο λόγο πάνω του. Ενώ το αντίθετο συνέβη στην περίπτωση του John Dillinger, στην ταινία Public Enemies με τους Johnny Depp και Cristian Bale, στην οποία ο διάσημος ληστής τραπεζών βρίσκεται στο επίκεντρο της ταινίας (εξάλλου, φαίνεται και από τον τίτλο της ταινίας). Κατά την γνώμη μου, θα άξιζε μεγαλύτερης προσοχής και πιο ιδιαίτερης προσέγγισης ο ρόλος του Mickey Cohen.
Μα καλά και για ποιο λόγο να τραβηχτώ να δω αυτήν την ταινία; Πλάκα μας κάνεις;
Πολύ καλή ερώτηση. Με μια πρώτη ματιά, βλέπω τον Sean Penn αλλά Micκey Cohen να σε φωνάζει κρατώντας το όμορφο γυαλισμένο revolver του “Do you have any objection” και εσύ να τρέχεις από τον φόβο σου να προλάβεις μία θέση στον κινηματογράφο της γειτονιάς σου! Φυσικά, στον κινηματογράφο υπάρχουν – όμοια – τρομαγμένοι πολίτες σαν κι εσένα, για μια θέση στον “παράδεισο”. Κάτι σαν τις μουσικές καρέκλες που παίζαμε μικροί στα πάρτι, όπου όποιος δεν βρεί την θέση του, απλά χάνει…
“Τι μας λες ρε μάγκα! Καλά αυτό ήταν; … χμμμ”
Aς θεωρήσουμε, ότι παρακάμπτεις το εμπόδιο Sean Penn. Mε πείσμωσες και ήρθε η ώρα να παίξω το δυνατό μου χαρτί. Πολλά βαρύ άντρα, αυτά πες τα στην γυναίκα σου, αν τα σηκώνει!
Κίνηση ρουά – ματ! (βλ. Ryan Gosling)
Aγαπητή αναγνώστρια, πως θα σου φαινόταν η πιθανότητα εκεί που πίνεις μόνη σου το όμορφο cocktail σου στο μπαρ απογοητευμένη και θυμωμένη από το αντρικό φύλο, ξαφνικά να εμφανιζόταν ο Ryan; Ναι καλά κατάλαβες. Αυτός. Κοντοστέκεται. Βάζει τα χέρια του στις τσέπες και παρατηρεί τον χώρο και τον κόσμο. Κάποια στιγμή παγώνει το βλέμμα του. Ξύπνααα! Σε κοιτάει επίμονα, ανέκφραστα, γεμάτος μυστήριο και αφού περάσει ένα λεπτό και έχει ρίξει την αιθέρια φόλα του, σε πλησιάζει αργά. Αργά. Αργά και αιθέρια. Το δεξί του χέρι κάνει την κίνηση να βγεί. Κρατάει ένα ασημένιο αναπτήρα τύπου zippo. Όσο πλησιάζει κοντά σου, παίζει με τα δάχτυλα τον αναπτήρα στην συχνότητα των καρδιακών παλμών σου. Πριν καταφέρει ο αναπτήρας να σπάσει και η καρδιά σου να “ραγίσει”, είναι δίπλα σου. Κοιτάει προς το μπαρ και ανάβει με τον αναπτήρα το τσιγάρο σου. Φυσικά, δεν σου μιλάει αλλά σε κοιτάει με ένα μαλακό χαμόγελο με κλειστά τα χείλη. Πληρώνει τον μπάρμαν και σου δίνει το χέρι του για να τον ακολουθήσεις έξω…
Αγαπητή αναγνώστρια, δεν θέλω να στο χαλάσω αλλά μόλις πληκτρολόγησες το ArenaLarissa.gr και διαβάζεις έναν ψυχάκια!
Παρόλα ταύτα, η Αμερική είναι μέρες μακριά, μένεις στην Ελλάδα, πρέπει να χάσεις δέκα κιλά, να πληρώσεις τον ληγμένο λογαριασμό της ΔΕΗ και το βασικότερο; O Ryan τα έχει με την Eva Mentes! Ωστόσο, το υποκατάστατο σου, σύμφωνα με τον ψυχίατρο και διδάκτωρ DR Φώτη Ρόυντ, βρίσκεται σε δεκάδες αίθουσες σινεμά στην χώρα σου και σε περιμένει! Άντε πες όχι.
Αφού, είτε πείστηκες από τα γαμάτα επιχειρήματα μου, είτε δεν έχεις άλλη επιλογή και είσαι καθ΄ οδόν για τον κινηματογράφο, να έχεις υπ΄ όψην σου μερικά πράγματα. Σε γενικές γραμμές, η ταινία δεν είναι σε καμία περίπτωση, αριστούργημα. Αυτό που κάνει την ταινία ενδιαφέρουσα, είναι κατά κύριο λόγο το casting και μετέπειτα το ότι είναι βασισμένη σε αληθινή ιστορία (Mickey Cohen). H πλοκή είναι απλή, αναπτύσσεται προχωρώντας προς την λύση και σε καμία περίπτωση δεν περιπλέκει την ιστορία. Το οποίο σημαίνει ότι θα περάσεις ένα ανάλαφρο και ξεκούραστο δίωρο και θα το ευχαριστηθείς.
Καλή διασκέδαση!
