O Ντάνκαν είναι της μόδας

Ο απόλυτος αντιστάρ του ΝΒΑ βαριέται αφόρητα τη δημοσιότητα. Οχι απλά δεν την κυνήγησε ποτέ, αλλά φροντίζει να την αποφεύγει. Η… νησιώτικη νοοτροπία του, που παραπέμπει σε Ικαριώτη, τον κάνει ξεχωριστό. Μαζί φυσικά με το απίστευτα “βαρετό” αλλά ταυτόχρονα αποτελεσματικό παιχνίδι του. Αυτό άλλωστε του χάρισε 4 πρωταθλήματα σε ισάριθμες εμφανίσεις σε τελικούς του ΝΒΑ. Είναι πολύ πιθανό, αν οι Spurs συνεχίσουν να παίζουν έτσι, να εξασφαλίσει το 5 δαχτυλίδι της καριέρας του.

Η πλάκα με τον Duncan είναι πως αν κάποιος παρακολουθήσει ένα παιχνίδι του, είναι σα να τα παρακολούθησε όλα. Κι αυτό όσο απλό ακούγεται είναι τόσο, μα τόσο, δύσκολο. Το σουτ με…. ταμπλαδούρα αποτελεί δεύτερη φύση του. Τα jump hooks του είναι σεμιναριακού επιπέδου, όπως και η πάσα του μέσα από double team. Παίζει πανέξυπνα άμυνα στο ζωγραφιστό και πάνω απ’ όλα: Δεν είναι καθόλου εκφραστικός.

Αυτό το διαπίστωσα με τα ίδια μου τα μάτια, στους τελικούς του ΝΒΑ, το 1999, όταν οι Spurs κατέκτησαν τον πρώτο τίτλο στην ιστορία τους. Ο Duncan, στα 23 του τότε, ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης των τελικών, χωρίς ούτε έναν τρελό (και δικαιολογημένο) πανηγυρισμό. Σα να γνωρίζει ότι αυτό είναι το πεπρωμένο του και απλά το επιβεβαιώνει με κάθε του επιτυχία.

Μετά από 4 χρόνια στο Wake Forest, επιλέχθηκε στο Νο.1 του ντραφτ το 1997 και από την πρώτη του μέρα στο ΝΒΑ, μέχρι σήμερα, είναι απολύτως επιτυχημένος. Για 13 συνεχόμενες σεζόν ήταν μέσα στην καλύτερη πεντάδα του ΝΒΑ και την καλύτερη αμυντική πεντάδα. Αυτές είναι 6 φορές περισσότερες από κάθε άλλον στην ιστορία του ΝΒΑ. Το ποσοστό νικών του Σαν Αντόνιο από τότε που επέλεξαν τον Duncan στο Νο. 1 του ντραφτ το 1997, φτάνει το 70.2%. Το καλύτερο όλων των εποχών, όχι μόνο στο ΝΒΑ αλλά σε όλα τα επαγγελματικά σπορ των ΗΠΑ, σε βάθος 15ετίας.

Τα στατιστικά του δείχνουν πεσμένα φέτος: 15.4 π. και 9 ρ. Ομως αν εξετάσουμε την παραγωγικότητά του ανά 36 λεπτά- χρόνος συμμετοχής βασικού- τότε τα μεγάθη αυτά εκτοξεύονται στους 19.7 πόντους και τα 11.5 ριμπάουντ! Πολύ κοντά στους μέσους όρους της καριέρας του.

Στα δύο πρώτα ματς με τους Clippers, κάνει… παππάδες και το Σαν Αντόνιο προηγείται με 2-0 στη σειρά των ημιτελικών της Δύσης. Παραδέχεται πως έχει να νιώσει τόσο καλά εδώ και μία πενταετία: “Νομίζω ότι έτσι έχω να αισθανθώ από το 2007. Ομως την ίδια στιγμή δεν μπορώ να γνωρίζω την θνησιμότητα του παιχνιδιού μου. Ως παίκτης, δεν βλέπεις να έρχεται το τέλος σου“.

Η σχέση του με τον προπονητή των “Σπιρουνιών”, Greg Popovich, μπορεί να συγκριθεί μόνο με την αντίστοιχη του Phil Jackson και του Michael Jordan. Δεν σκέφτηκε ποτέ να φύγει από το Σαν Αντόνιο, γιατί πολύ απλά ο Popovich ξεκαθάρισε σε όλους πως η επίθεση και η άμυνα “τρέχουν” μέσω του Duncan: “Μου αρέσουν οι ρολίστες που δεν είναι πολύ καλοί, αλλά έχουν μία συγκεκριμένη ικανότητα. Ξέρω ποιος πρέπει να έχει την μπάλα στην ομάδα και χρειάζομαι παίκτες που να το καταλαβαίνουν“.

Από το 1997 μέχρι και σήμερα ο Duncan γνώρισε 116 συμπαίκτες και πάντοτε θεωρούσε τον εαυτό του ίσο με όλους. Το ίδιο και ο Popovich ο οποίος για 15 συνεχόμενες σεζόν δεν έχει κανένα πρόβλημα να τα βάλει –αν χρειαστεί- στις προπονήσεις με τον Duncan. Κι όταν ο “Pop” τα παίρνει, βρίζει σαν φορτηγατζής. Οπως είπε εύστοχα ο παλιός άσος του Σαν Αντόνιο, Sean Elliott: “Πώς θα μπορούσε κάποιος σαν τον Stephen Jackson να σκεφτεί να παραπονεθεί για το παραμικρό όταν βλέπει τον Popovich να… γαμωσταυρίζει στον Duncan κάθε μέρα στην προπόνηση;”.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ταπεινότητάς του, είναι μία ιστορία από την προετοιμασία του Σαν Αντόνιο, το 2003. Οι παίκτες έμεναν όλοι μαζί σε ξενοδοχείο. Ομως οι Danny Ferry και Steve Kerr αποφάσισαν να πηγαινοέρχονται από το σπίτι τους, αφού ήταν οικογενειάρχες. Την τρίτη μέρα της προετοιμασίας, οι Ferry και Kerr έφτασαν στο γήπεδο ταυτόχρονα με το πούλμαν της ομάδας. Ο Duncan τους είδε και τους ρώτησε: “Για ένα λεπτό! Μένετε στο σπίτι σας;“. Ο Kerr απάντησε: “Ναι“. Γεμάτος απορία ο Duncan μονολόγησε: “Δεν ήξερα ότι μπορούμε να το κάνουμε αυτό“. Ο Ferry τον κοίταξε και του είπε: “Tim είσαι ο MVP της λίγκας. Μπορείς να κάνεις ό,τι γουστάρεις“.

Τα τελευταία δύο χρόνια έχασε κοντά στα 10 κιλά, για να μην επιβαρύνει τα γόνατά του και προπονείται πολύ σκληρά τα καλοκαίρια για να μην μείνει πίσω σε φυσική κατάσταση. Ταυτόχρονα εμπέδωσε σε τέτοιο βαθμό τα συστήματα του Popovich, που θα μπορούσε με άνεση να κοουτσάρει την ομάδα. Οπως λέει ο βοηθός προπονητής των Spurs, Mike Budenholzer: “Ο Tim γνωρίζει κάθε σύστημα από τις θέσεις 1 έως 5. Αν χρειαζοταν θα μπορούσε να κοουτσάρει εύκολα την ομάδα“.

Το Σαν Αντόνιο μετρά 16 νίκες στα ισάριθμα τελευταία του παιχνίδια, χωρίς όμως να προκαλεί ιδιαίτερο θόρυβο. Αντικατοπτρίζοντας την ιδιοσυγκρασία του ηγέτη της ομάδας, ο οποίος προτιμά την τεχνική της σιωπής αντί για το trash talking: “Χρησιμοποιώ τη σιωπή για να καταστρέφω τον ψυχισμό των αντιπάλων. Το καλύτερο παιχνίδι με το μυαλό ενός αντιπάλου, είναι να πηγαίνεις συνεχώς επιθετικά πάνω του χωρίς να δείχνεις το παραμικρό συναίσθημα. Στο τέλος είναι βέβαιο ότι θα τους τσαντίσεις και θα τους βγάλεις έξω από τα νερά τους“.

Από το 1997 μέχρι και φέτος, ο Duncan έχει εισπράξει 205.000.000 δολάρια από τα συμβόλαιά του με τα “Σπιρούνια“. Το καλοκαίρι είναι ελεύθερος. Αν συνεχίσει να παίζει εννοείται πως θα μείνει στο Σαν Αντόνιο. Οπως εξηγεί ο επί σειρά ετών ατζέντης του και νυν τζένεραλ μάνατζερ των Suns, Lon Babby, ο Duncan για να βρει την ησυχία του αποφεύγει σχεδόν όλες τις διαφημιστικές συμφωνίες: “Απέρριψε σχεδόν όλες τις ευκαιρίες που είχε για να βγάλει επιπλέον χρήματα. Προτιμά την ησυχία του στο Σαν Αντόνιο. Δεν ήταν ποτέ σημαντικές οι διαφημίσεις για εκείνον. Μόνο το μπάσκετ και η οικογενειακή του γαλήνη“.

Αυτή την έχει βρει στην πόλη του Τέξας, όπου ζει μαζί με τη σύζυγό του, Amy και τις δυο του κόρες. Ο ελεύθερος χρόνος του είναι αφιερωμένος στην οικογένειά του. Δεν ασχολείται ούτε με το Facebook ούτε με το Twitter. Οσο για τις σχέσεις του με τα ΜΜΕ; Τυπικές: “Προτιμώ να διατηρώ τις σχέσεις μου με τα ΜΜΕ στα βασικά. Στην επιφάνεια, χωρίς να εμβαθύνω. Είστε εδώ για να μιλήσουμε για μπάσκετ. Θα σας δώσω αυτό που θέλετε κι ας πάμε μετά ο καθένας στο σπίτι του. Δεν μ’ ενδιαφέρει να με μάθει κανένας καλύτερα ή να μπει στην ζωή μου ή οτιδήποτε παρόμοιο“.

Αδιαφορεί πλήρως για την εικόνα που έχει ο κόσμος για εκείνον: “Γιατί να μ’ ενδιαφέρει. Αλλωστε δεν έχω τον παραμικρό έλεγχο σε αυτό. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να παίζω και να προσπαθώ να παίζω καλά! Το να κερδίζεις είναι το μόνο που πρέπει να έχει σημασία. Δεν μπορώ να επηρεάσω το πώς με βλέπει ο κόσμος. Ισως και να μπορούσα. Να είμαι περισσότερο προσβάσιμος και να είμαι ο αγαπημένος όλων. Θα μπορούσα να δημοσιοποιήσω την ζωή μου και ν’ αποκτήσω περισσότερες διαφημιστικές συμφωνίες. Να είμαι κι εγώ από τους αγαπημένους των φιλάθλων. Ομως σε τι θα βοηθούσε αυτό. Γιατί να το έκανα;“.

Πηγή:nba.sport24.gr