O Πύργος της Βαβέλ…

Στο “τελάλημα” το μαρκινό 1958 ο Ευγένιος Σπαθάρης είχε γράψει τους εξής στίχους: “Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Σέρβοι, Βούλγαροι, Ρουμάνοι, Πολωνοί, αγάδες, πασάδες, ντερβισάδες, Ρώσοι, Μπόερς και Οθωμανοί”, περιγράφοντας μια κατάσταση σύγχυσης των πολλών εθνών και διαφορετικών διαλέκτων.

Κάτι τέτοιο μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος για να περιγράψει τι ακριβώς συμβαίνει στις τάξεις της ΑΕΛ μιας και ο αριθμός των διαφορετικών εθνών και κουλτούρων έχει αυξηθεί κατά πολύ, μετά και τις τελευταίες μεταγραφικές ενισχύσης του Ιανουαρίου.

11 διαφορετικές εθνικότητες μετρά στο ρόστερ της η ΑΕΛ, κάτι το οποίο δεν την βοηθά σε κανένα σημείο του πρωταθλήματος, μιας και οι παίκτες της περισσότερες φορές έχουν ακόμη και πρόβλημα συνεννόησης μεταξύ τους για τα βασικά. Τρανταχτό παράδειγμα το χθεσινό “αγκάλιασμα” του Φάρκας με τον Τικίτο στην φάση του 89′ με τον Παντελή Καπετάνο να εκμεταλλεύεται το ολέθριο λάθος του αμυντικού διδύμου των “βυσσινί” και να πλασάρει ευτυχώς ανεπιτυχώς.

Και εάν γινόταν εκεί το 2 – 1; Τι θα λέγαμε σήμερα; Πως χάσαμε και πάλι από δικά μας παιδικά λάθη; Χαίρω πολύ. Λαμπάδα στον Παντελή τον Καπετάνο που έχασε την ευκαιρία για την ανατροπή…

Και όλα αυτά στον απόηχο της δήλωσης Κούγια για τους ξένους “αληταράδες” παίκτες του Παναθηναϊκού που έφαγαν τις θέσεις από τα Ελληνόπουλα. Αλήθεια εμείς πόσα απ΄ αυτά έχουμε;

Ας δούμε τις εθνικότητες:

Τικίτο (Γάλλος)
Φάρκας (Σλοβάκος)
Κόντορ (Γκανέζος)
Μασαλέσα (Νοτιοαφρικάνος)
Γκουλουζάντε (Αζέρος)
Βαρέλα (Ουρουγουανός)
Γκαγιέχο (Ισπανός)
Τσάκο (Ισπανός)
Μίλιτς (Μαυροβούνιος)
Ντέλετιτς (Σέρβος)
Ντοντό (Βραζιλιάνος)
Ικάουνιεκς (Λετονός)

* Στην λίστα δεν συμπεριελαμβάνονται οι “κομμένοι”.